Skip to main content

स्कुटर अनुभुति

स्कुटरको मिटर मा आज १७,००० किलोमिटर पुरा भएको छ । विगत ३ वर्षदेखि सार्वजनिक यातायात फाट्टफुट्ट २-४ पटक मात्र चढेकी छु । स्कुटर चढ्ने एउटा आदत भइसकेको छ, त्यसकारण कुनै बेला बस चढ्नुपर्‍यो या हिँड्नुपर्‍यो भने धेरै गाह्रो लाग्छ ।

मानिस materialistic कति हदसम्म हुन्छ भन्ने कुरा म आफैँबाट प्रष्ट हुन्छ । अमेरिका जान ठिक्क परेकी म I-20 नि आएको तर म यही स्कुटर कै लोभले अमेरिका गइन । म अझै अचम्म मा नै छु, बाबाले स्कुटर किनिदिन्छु भनेकोले मैले अमेरिका जाने विचार नै त्यागिदिँए । जब स्कुटर किनियो… म त एक किसिमले खुशीले पागल नै भएकी (आजकल त नर्मल नै लाग्छ)… साइकल चलाउन नआउने मलाई ‘स्कुटर’ त के आउँथ्यो, एक महिना जस्तो त हेरेर मात्र बिताँए… स्कुटर चलाउने कल्पना मा… आज ३ वर्ष पुरा भइसकेको छ, स्कुटर सँगको यात्रा… जब स्कुटर चलाउन नआएर घरमै थन्किएको हुन्थ्यो र म बस चढ्थेँ, तब म हरेक बस चढाईलाई अन्तिम मान्थेँ र मनमनै खुब खुशी हुन्थेँ… नभन्दै त्यस्तै भयो, बस मा यात्रा गर्न निकै कम हुँदै गयो !

स्कुटर अस्ति सर्भिसिङ को लागि दिएकी थिँए, त्यतिखेर मलाई बस चढ्नुपरेको थियो… धेरै समयपछि बस चढ्दा निकै रमाईलो लाग्यो । रत्नपार्क – किर्तिपुर चल्ने त्यो लामो घर जस्तो बस भित्र कति धेरै मान्छे, कति थरिका मान्छे ! धेरै व्यक्तित्वहरु, धेरै वर्ग, तह र तप्का का मान्छेहरु ! कति धेरै प्रकार का भेषभुषाहरु, अनि कति धेरै थरिका लवजहरु, बोलिचालिहरु… त्यतिखेर मलाई अनुभुति भयो, मैले धेरै चिज गुमाएकी रहेछु, विगत यो ३ वर्षमा… हो ती कुराहरु मेरो आँखाले, मगज ले प्रष्टसँग छुट्टयाइरहेको थियो ।

स्कुटरमा सँधै जसो एकल यात्रा हुन्छ, independent feel हुन्छ । Freedom Feel हुन्छ, न कसैसँग को सम्पर्क, न कसैसँग बोल्नुपर्ने न कसैलाई देख्नुपर्ने…एक्लोपन, रिक्तता को आभाष, सुन्यता… समाज को सम्पर्क बाट बाहिर… आफ्नो एक्लोपन – स्कुटर यात्रा र त्यो बस यात्रा निकै भिन्नै लागेको छ…हो, बस यात्रा जहाँ मैले यति धेरै सामाजिक यथार्थ देखेँ, त्यो मलाई निकै प्रिय लागेको छ… देखे त थाहा हुन्छ, सुने पो जानिन्छ । स्कुटरबाट कहाँ यस्तो देखिनु र जानिनु, बरु अलिकति ध्यान खल्बलियो भने, दुर्घटना मा परिएला भन्ने डर !

आफ्नो खुशि स्कुटर किन्दा को क्षण, आज म आफैँलाई व्यंङ्ग्य गर्दैछु । त्यतिखेर, म के कारण त्यस्तो खुशी भएँ, सायद स्कुटर को सपना देखेकि थिँए । सबैजना, श्वेताले स्कुटर चढेको भन्दा छक्क पर्थे, कारण मलाई थाहा छैन । आफैँ पनि ‘धाक’ लाउँथे, मेरो नि स्कुटर छ भनेर, मानौँ मैले संसार हाँक्ने शक्ति पाएकी छु, कुरा सम्झिदाँ आज आफैँलाई लाज लागेर आउँछ । Material प्रति को आकर्षण ले मैले कति कुराहरु गुमाएकी रहेछु । कति मानिस सँग को भेट, कति भोगाइ को अनुभव, togetherness को भावना…म आफूलाई समाज भन्दा अलि बाहिर पाइरहेकी छु, स्कुटर ले केही दुरी बढाइदिएको छ, केही क्षण सबैबाट अलग गराइदिएको छ ।

त्यसो त वसयात्रा पनि कठिन नै छ । विनाअर्थ कोचिनु, गर्मीमा त झन् ओहो, सिट नपाउनु… अनि अनावश्यक हेराइहरु, उफ कति भोगेको छु, नराम्रो दिनहरु वसमा तर स्कुटर मा पनि दुर्घटना त नपरेको होइन ! आफूले बुझे पनि, अनि यहाँ लेखे पनि, तर फेरी स्कुटर छाडेर बस चढ्ने हिम्मत म मा छैन, म प्रतिकार गर्न सक्दिन ! स्कुटर नै जिन्दावाद हेहेहे, तर कुनै दिन बस चढेँ भने लेखौँला है !

Comments

  1. हाहाहा, श्वेता !
    रमाइलो लाग्यो तर पनि स्कुटर को अनुभव एक किसिम को हुन्छ अनि बस को अनुभव अर्को किसिम को । दुईटैलाई दाँजेर हेर्न अलि नमिल्ला कि ? तर माथि जे लेख्या छ, लेख्न चाँहि ठिक नै लेख्या छ है !

    ReplyDelete
  2. WoW !!! Great People,Great Mind,Great Concept,Great Creation & Great Words.

    Kasto Raamro Laagyo,Kaash yesto kuraaharu mero pani dimaag maa shrijanaa vaye ta hunthyo ni..... :-0)

    ReplyDelete
  3. रमाईलो लाग्यो है तिम्रो यो लेख पढेर ! सार्वजनिक सवारि-साधनको आफ्नै महत्व छ नि, काठमाण्डैा को सांघुरा सडक अनि बाईक, कार को भिड एकातिर अनि अर्कितिर मान्छे हारु पनि एकल्कांटे हुदै गएका छन ।
    तिमिले घर जस्तै बस लेखेको रहेछ, याहां कोलकातामा एकथरि पुरानो बस चल्छ, पुरै काठले बनेको, साच्चै नै घरमै बसेको जस्तो लाग्ने, कुनै दिन Photo मा देखाऊंला है त ।
    ..:)

    ReplyDelete
  4. Getting into public transport is a way to be "Green".

    However, the importance of quick transportation by one's own ride is another fantasy.

    ReplyDelete
  5. हो नि ! नयाँ सामान किन्दा सुरु सुरुमा कस्तो कस्तो हुँदो रहेछ ...

    तर अचेलभरी काठमाडौँको बाटोमा १७००० किमी कुदाई सक्दा त पक्का नि कम्तिमा १००० घण्टा स्कुटरमा बसी सकियो होला ... त्यसैले यो आकर्षण भन्दा नि स्कुटरको मायाँ होला कि...

    अनि चौथो प्याराग्राफको रेस्पोन्समा एक कुरा थपी दिई हालौं है..स्वेता जी, स्कुटरमा एकल यात्रा गर्दा जति बढी Independent, Freedom feel हुन्छ नि मेरो अनुभबमा जोडी यात्रा गरे झन बढी Cared, Loved, Secured अनुभब हुन्छ ... जिस्काको होइन है फेरी..!

    ReplyDelete
  6. Great dad, must say
    All parents love their kids, some wants to send their kids abroad for good education thought the childrens do not want, and here is a nice example where a girl wants to go abroad but his dad... he just do not want to apart from her daughter and get her a scooty before she could learn to ride it.

    ReplyDelete
  7. केटाहरुले जथाभावी बाईक चढेकोले दिक्क लागेपनी अब तपाईं लाई मात्र स्कूटर नचदनुस् भन्न पनि गाह्रो.. एसो गरे कसो होला.. बुवा लाई एउटा एलेक्ट्रिक् स्कूटर किनिदिन भन्नुस् न.. तपाईं को स्वतन्त्रता पनि रहने बातावरन जोगाए जस्तो पनि हुने.. बुवाले अर्को किन्न नमाने फेरी अमेरिका गैदिन्छु भन्नुस् न

    ReplyDelete
  8. यो टाँसो त रमाईलो छँदैछ। यो संगै आएको दीपकजीको, ब्लग दुनियाँकै सबैभन्दा छोटो कमेण्ट अनी हावा ब्रोको कमेण्ट पनि रमाईलो लाग्यो है मलाई पनि ।

    ReplyDelete
  9. हाहा रमाईलो छ ।

    ReplyDelete
  10. लौ श्वेता जी र स्कुटरको कथा पढ्दा रमाइलो लाग्यो ।
    तर मेरो एउटा प्रश्न तपाइलाई-

    अहिले स्कुटर र अमेरिका रोजाउदा के रोज्नु हुन्थ्यो होला?

    ReplyDelete
  11. रमाइलो लेख :)

    मलाई मोटरसाइकल चढ्दा सबै भन्दा मन पर्ने कुर के थियो भने म आफ्नो रफ्तार आँफैं निर्धारण गर्न सक्थें । त्यसले मलाई एक किसिमको शक्ती र आत्मनिर्भरताको अनुभुती दिन्थ्यो । अझ मलाई गित गाइ-गाइ मोटरसाइकल हांक्न मन लाग्थ्यो, मेरो रफ्तार मेरो गितको रफ्तारले पनि निर्धारण गर्थ्यो :)

    ReplyDelete
  12. Thank you all for the comment...
    S@M Ji...Lekhna thale pachi lekhna saki halincha ni...ma pani nepali ma kaha lekhthiye ta...
    @ Kishor ....will love to see the pic..of ghra jasto bus...
    @ Dai...I agree wid u as well...;)
    @ Milan ji....jodi ko kura garya hoina ni hau maile...tyo ta kurai aarko tira modiyo ni ta.. kaso?
    @ Dipak Jadit ji..."Eh"...sarai nai maan paryo ho yo word....yesma kati meaning lukeko hola...
    @ Sangesh Ji...you are very true...Parents do so many things for us...but we ....
    @ Hawa Ji....Malai tyo electric ko scooter manai pardaina...tesaile feri America janchu bhannai pardaina...hehe..rojai ho aafno...aafno...Scooter ra America ali dhak lagayeko jasto bho...malai dukha lagyo tesari bujhnu bhayeko ma...yo kura prasanga sanga jodiyera lekheki hu...anyatha kripaya nabujhidinu hola...
    @ Roopess Ji...thnks
    @ Sikaru Ji...Well, ahile ni America jane bela chai bha chaina...tei ni sochai ma chai chu...aba ko pali chance America lai....hehe
    @ Prajwal ...thnks

    and more over thanks to Dear Aakar...for letting me post it here and making me one of the Authors of this blog...

    ............
    Sweta

    ReplyDelete
  13. very nice and interesting article...

    ReplyDelete
  14. lou lou, aa-aafno jivan ko sero-fero.... creative writing.... i remembered my father's words "Keen Insight"

    ReplyDelete
  15. स्वेता जी, तपाईको 'स्कुटर अनुभव' असाध्यै मन पर्‍यो । र, यो पनि थाहा पाइयो कि तपाईलाई बाबाले निकै माया गर्नु हुदो रै'छ । कतिपय अभिभावकहरु आफ्ना छोराछोरीका इच्छा, आकांक्षाहरुको बेवास्ता गर्छन् । उनिहरुको आ-आफ्नै बाध्यता पनि होला तर तपाईको यस लेखोट चाहिँ सार्‍है मनपर्‍यो है मलाई ।


    आफ्नो अनुभव हामीमाझ पोख्नुभएकोमा तपाईलाई धन्यवाद छ ।

    ReplyDelete
  16. रमाइलो लेख :)

    मलाई मोटरसाइकल चढ्दा सबै भन्दा मन पर्ने कुर के थियो भने म आफ्नो रफ्तार आँफैं निर्धारण गर्न सक्थें । त्यसले मलाई एक किसिमको शक्ती र आत्मनिर्भरताको अनुभुती दिन्थ्यो । अझ मलाई गित गाइ-गाइ मोटरसाइकल हांक्न मन लाग्थ्यो, मेरो रफ्तार मेरो गितको रफ्तारले पनि निर्धारण गर्थ्यो :)

    ReplyDelete
  17. यो टाँसो त रमाईलो छँदैछ। यो संगै आएको दीपकजीको, ब्लग दुनियाँकै सबैभन्दा छोटो कमेण्ट अनी हावा ब्रोको कमेण्ट पनि रमाईलो लाग्यो है मलाई पनि ।

    ReplyDelete
  18. हाहा रमाईलो छ ।

    ReplyDelete
  19. हाहाहा, श्वेता !
    रमाइलो लाग्यो तर पनि स्कुटर को अनुभव एक किसिम को हुन्छ अनि बस को अनुभव अर्को किसिम को । दुईटैलाई दाँजेर हेर्न अलि नमिल्ला कि ? तर माथि जे लेख्या छ, लेख्न चाँहि ठिक नै लेख्या छ है !

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

सोसल मिडिया मिथ्याङ्क?

मलाई हिजोआज सबैभन्दा धेरै सोधिने प्रश्न भनेको, 'नेपालमा कति फेसबुक प्रयोगकर्ता छन्?' 'लगभग ८५ लाख' । फेसबुक प्रयोगकर्ताको सङ्ख्या हेर्दा गज्जब छ । सबैजना अनलाइन छन् । आफ्ना साथीभाइ, आफन्तसँग जोडिन फेसबुक सबैका लागि सजिलो भएकोछ । टेलिकमहरुले सुरु गरेका थ्रिजी सेवा, नेपाली भाषामा प्रयोग गर्न सकिने स्मार्टफोन, तथा नेपाली भाषामा चलाउन मिल्ने फेसबुक एपको विकास सँगै, फेसबुक धेरैको पहुँचमा पुगेकोछ । नेपाल दूरसञ्चार प्राधिकरणको रिपोर्ट अनुसार, करिब डेढ करोड अहिले इन्टरनेटको पहुँचमा छन्, जुन नेपालको कूल जनसङ्ख्याको ५८ प्रतिशत हो ।


यी तथ्यांकहरु जति गज्जब देखिन्छन् । त्यही अनुपातमा यसको प्रभाव भने देखिन्न । फेसबुक, ट्विटर, युट्युब आदि विभिन्न सोसल मिडिया साइटका प्रयोगकर्ताहरु, मेरा लाखौँ, फलोअर/लाइक/सव्सक्राइबर छन् भनेर गर्वसाथ भनिरहेका हुन्छन् । कतिपय ठाउँमा उनीहरु आफ्नो परिचय नै यति हजार/लाख फलोअर छन् भनेर गराउँछन् । सङ्ख्या सुन्दा, 'आहा' भन्ने किसिमको छ । फलानाको यति लाइक/फलोअर पुग्यो भनेर त समाचार/ब्लग नै बन्छन् । कतिपय प्रयोगकर्ताहरु, 'यति धेरै फलोअर भएको मान्छ…

अमेरिकी छलाङ्ग

अघिल्लो वर्षको जनवरीमा लेखिएको "एउटा फेक ट्विटर एकाउन्टको नाममा" ब्लग वर्षैभरि अन्यन्तै चर्चित रह्यो । सायद यसैको प्रभाव हुनुपर्छ, अघिल्लो हप्ता ईमेलमा अमेरिकी बसाइ अनुभव संगालिएको बाबुरामजीको एउटा प्राइभेट 'अनलाइन जर्नल' (डायरी) आइपुग्यो। नियमित त हैन, तर कहिलेकाँही भने तिम्रो ब्लग हेर्छु भनेर लेखिएको थियो । त्यसै  'जर्नल'मा रहेको 'अमेरिकी छलाङ्ग'का केही सम्पादित अंशहरु तल प्रस्तुत गरेकोछु ।

१.
म यसै बसिरहेको हुन्छु, फोनमा खेलिरहेको हुन्छु, घरी ट्विटर घरी फेसबुक घरी के चलाई रहेकोहुन्छु। यसैमा भान्सामा काम गरिरहेकी मेरी प्राण प्यारीको नजर म माथि पर्छ। अनी उनी भन्छिन, "यसै फोन चलाएर बस्नु भन्दा त बरु ईन्टरनेट खोलेर मेरो फोन र ईन्सुरेन्सको अटो पे'मा राखिदिनु नि, महिनै पिच्छे सम्झिदाँको टेन्सन त हुन्न मलाई" ! म एकदम ज्ञानी पति बनेर ल्यापटप खोल्छु। पासवर्ड हालेर विण्डोज खोलि सकेको हुदैन, मेरी प्राण प्यारी भान्साबाट मर्जी हुन्छिन । "कहिले काँहि त बुढिलाई भान्सामा सहयोग गरे नि हुने नि, कहिले फोन त कहिले ल्यापटप"।

२.
एक जना सरकारी सुविध…

Romanized Nepali Unicode

Download and Install Nepali Unicode Romanised to write in Nepali all over the web. First of all, you have to Download and Run the Program on your computer. Then, you have to do some settings on your computer to use Nepali Unicode Romanized. You can download Nepali Unicode Romanized from the Madan Puraskar Pustakalaya website for free.
Install Nepali Unicode Romanized in Windows XP:
Install:
Run setup file;
Go to control Panel;
Open Language and Regional settings;
Open Regional Language Options;
Go to Language Options & tick on check box (install files..... Thai, instal....east Asian...languages):
Click apply-it might ask for windows CD:
Insert CD or you can directly copy "i386" files too;
And install all: then you have done;
Click for details;
Then click add a tab;
A new popup will appear:
Select "Sanskrit" in the first box;
Select "Nepali unicode (romanized)" in second box;
Click "ok";
You have successfully installed it;
Press "alt+shif…

Aadha Baato (आधा बाटो) [Download] #Novel #Shrutisambeg

श्रुतिसंवेग मा हामी ले कृष्ण धरावासी को उपन्यास “आधा बाटो” को सम्पूर्ण डाउनलोड लिंक लिएर आएका छौ |आफ्ना जिवन भोगाइ का यथार्थलाई जोडेर तयार पारिएको उपन्यास ‘आधा बाटो’ कृष्ण धरावासी को आत्मकथा को रुपमा रहेको छ ।“राधा” जस्तो सफल उपन्यास लेखिसकेका धरावासी को यो पछिल्लो उपन्यास मा आफ्ना बाल्यकाल देखि हाल को अवस्था सम्म को कुराहरु समेटेर लेखिएको कारण उपन्यासलाई धरावासी ले ‘आधा बाटो’ भन्न रुचाएका छन् ।आफूले देखे सुनेको स्थान, नाम आदि का कारण यो उपन्यास पढ्ने तथा सुन्नेहरुलाई आफ्नै कथा जस्तो पनि लाग्न सक्छ ।उज्यालो ९० नेटवर्क को लागि निर्माण गरिएको कार्यक्रम श्रुति संवेग मा वाचन मा अच्युत घिमिरे हुनुहुन्छ भने प्रविधी मा दिनेश निरौला र शशिन्द्र गौतम रहनुभएको छ ।कार्यक्रम को अडियो श्रृंखला उज्यालो नाइन्टि नेटवर्क को कार्यक्रम श्रुतिसम्बेग बाट लिइएको हो ।Download : Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –1Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –2Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –3Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –4Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –5Krishna Dharabasi’s…

Download FIFA World Cup 2010 Theme Song

Wavin' Flag by K'naan is a FIFA World Cup 2010 theme song. “Wavin’ Flag” is the third official single (eighth overall) by Somali-Canadian musician K’naan from his album Troubadour. The song was once performed acoustically live on Q TV by K’naan and his band to give viewers a preview of Troubadour before it was released. FIFA Word Cup 2010 is going to start from11 June in South Africa.Download FIFA World Cup 2010 Official Theme Song Wavin' Flag by K'naan.Lyrics of FIFA World Cup 2010 Official Theme Song:Song Title: Wavin Flag
By K'Naan y David BisbalOooooo Woooooo...Oooooo Woooooo...Give me freedom, give me fire
Give me reason, take me higher
See the champions take the field now
You define us make us feel proudIn the streets are, as a lifting
As we lose our inhibition
Celebration is surround us
Every nation all around usSinging forever young
Singing songs underneath the sun
Let's rejoice in the beautiful game
And together at the end of the dayW…

SLC Result 2066/2067 (2009-2010)

The Office of the Controller of Examinations (OCE), Sanothimi, on Friday published the results of the School Leaving Certificate (SLC) 2066 examinations held last year. 64.31 percent students passed the SLC 2066/67, according to the Controller of Examinations (OCE) Sanothimi, Bhaktapur.We have uploaded SLC Result 2066 in .pdf , .txt and in .zip file format for you. Download the file and search your ‘symbol number’. Congratulations to all, who passed SLC this year.And if you want to see your results with marks then, you can follow THT (symbol no. and birth date required).Download SLC Result 2066/2067 (2009-2010) :REGULAR:EXEMPTED:Distinction---------------First divisionFirst divisionSecond DivisionSecond DivisionThird DivisionThird DivisionWithheldWithheld Download SLC Result 2066:Regular .pdf | Exempted.pdfRegular.zip | Exempted.zipDisclaimer ! The record of the Office of the Controller of the examination will be official.