याद !

Leave a Comment

कसो-कसो कता-कता
मलाई जिन्दगीको बाटो देखाईदिने
ति पुराना दिन याद आयो..

धेरै दिनपछि,
सम्झनाका तरेलीहरुमा,
चाैर-बिचको बाटो
धुसुरका मुन्टाहरुले बढार्दै
गाईबाच्छा खेलेको याद आयो..

सर्कस हेर्न 
क्लास बंक गरेको भोलिपल्ट,
ब्ल्याकबोर्डमा 
इक्वेसन सल्भ गर्न लाउने,
गणित सरको याद आयो..

“किटा! प्राक्टिस पुगेन है तेरो” भन्दै
ट्वाकसिङ् लाउने,
अंकगणित सरको याद आयो..

गाईबस्तु चराउन जाँदा,
अंगेरि खाएर
कालोनिलो भएको एकअर्काको मुख हेर्दै,
गलल्ल हाँसेको याद आयो..

दाँई गर्ने गोरु धपाउदै
परालमा गुडुल्कि खेलेको याद आयो,
आहा! कस्तो मिठो हुन्थ्यो
मस्याम चिउराको खाजा,
साँधेको गुन्द्रुकसँगै खाएको याद आयो...

के याद आएन भन्नु
धेरै कुरा झल्झलि याद आयो
मलाई जिन्दगीको बाटो देखाइदिने
ति पुराना दिनको याद आयो...



Contributed by: A friend!
Image courtesy: 4to40.com

पृथ्वीनारायण शाहको जिवनी चित्रमा [INFOGRAPHICS]

2 comments


पृथ्वी जयन्ती तथा एकता दिवसको शुभकामना।

नयाँ नेपालको निहुँमा केही वर्ष यता, पृथ्वीनारायण शाह र उनको योगदानलाई अवमुल्यन गरिए झैँ लाग्दैछ, पृथ्वी जयन्ती तथा एकता दिवस मान्न छोडिएकोछ । कसैले मानुन् वा नमानुन् तर २० वर्षको उमेरमा गोरखाका राजा बनेर, नेपाल एकिकरणको अभियान चलाएर, विशाल नेपालको निर्माण गर्ने श्रेय उनैलाई जान्छ । वि. सं १७७९ पौष २७ मा गोरखामा जन्मिएका पृथ्वीनारायण शाहले नुवाकोट आक्रमण गरेर गोरखा राज्य विस्तार गर्ने कार्यको सुरुवात गरेकाथिए । त्यही राज्य विस्तारको अभियानबाट विशाल 'नेपाल'को निर्माण भएको हो, त्यसैले त आज सगर्व 'नेपाल' र 'नेपाली' भन्न पाइएकोछ । उनले आफ्नो शासनकालमै १८२५ मा काठमाडौँ र ललितपुर अनि १८२६ मा भक्तपुरमाथि बिजय प्राप्त गरेकाथिए ।  त्यसअघि काठमाडौँका राजा जयप्रकाश मल्लको आग्रहमा, अंग्रेजी सेनाका कप्तान किन्लाकको नेतृत्वमा आएको टोलीलाई गोरखाली फौजले परास्त गरेर सिन्धुलीगढीबाट नै फर्काइदिएका थियो ।

हामीले पृथ्वीनारायण शाहलाई बिर्सदैँ गएको अवस्थामा, पृथ्वी जयन्तीको अवसर पारेर  ग्राफ नेपालले आफ्नो नयाँ इन्फोग्राफिक (तलको फोटो) मार्फत पृथ्वीनारायणको जिवनी सार्वजनिक गरेकोछ । (ठूलो पारेर हेर्न, फोटोमाथि क्लिक गर्नुहोला)

Prithvi Narayan Shah

तस्विर स्रोत: ग्राफ नेपाल

लोकसेवाको तयारी अब मोबाइल एपबाटै

1 comment


नेपालमा सरकारी जागिर'को क्रेजको बारेमा मैले केही बताउन पर्दैन। केही वर्ष अघि 'डक्टर पाइलट' ब्यान्डका, क्रान्ति आले'ले गित नै बनाएकाथिए, "छोरी माग्न जाँदा, बिहे गर्छु भन्दा, ससुरा परे दोधारे, भन्छन् - तिम्रो छ र के भर, खोजिआउ पहिले सरकारी जागिर..." ।

सरकारी सेवामा प्रवेश गर्न खुट्टो उचालिरहेकालाई, लोकसेवा आयोगले लिने परिक्षाको खड्गो पार गर्नुपर्छ । एउटा पदका लागि निकालिएको सूचनामा, हजारौँले आवेदन दिन्छन्, कडा प्रतिस्पर्धा हुन्छ, केहीलाई परिश्रम र भाग्य दुबैले साथ दिन्छ, अनि सरकारी सेवामा छिर्छन् । लोकसेवाको परिक्षाको तयारीका लागि, विषय अनुसारको किताब नि किन्नुपर्यो, त्यसमाथि पत्रिकामा निरन्तर सूचना पनि पच्छ्याउनु पर्यो, कतिपय अवस्थामा लोकसेवा परिक्षाको तयारी कक्षामा नि भर्ना हुनुपर्छ, त्यसका लागि काठमाडौँ नै धाउनुपर्छ ।  यही विविध झन्झट्हरुबाट परिक्षार्थीलाई छुटकारा दिलाउन र लोकसेवा परिक्षालाई अझ सजिलो र सुलभ बनाउन 'मन्त्र आइडियाज'ले 'लोकसेवा नेपाल' नामक मोबाइल एप निर्माण गरेकोछ । गुगल प्लेस्टोर तथा एप्सझोलामा उपलब्ध लोकसेवा नेपालको एन्ड्रोइड एपमा नयाँ अपडेट भर्खरै आएकोछ, जसमा नयाँ 'ह्याङम्यान गेम' पनि थपिएकोछ ।


गुगल प्लेस्टोर तथा एप्सझोलाबाट निशुल्क डाउनलोड गरि चलाउन सकिने 'लोकसेवा नेपाल' एप मार्फत लोकसेवा बारेमा सम्पूर्ण जानकारी, नयाँ सूचना/विज्ञापन पाउनुको साथै परिक्षाको तयारी गर्न सकिन्छ । एपलाई चलाउन भने सुरुमा इन्टरनेटको आवश्यकता पर्दछ, त्यसपछि भने 'अफलाइन' पनि चलाउन मिल्छ, तर अफलाइन चलाउँदा सबै 'फिचर' उपलब्ध नहुनसक्छन्।

लोक सेवा नेपाल एपबाट, हालका लागि प्रशासनको खरिदार, ना.सु., शाखा अधिकृतको तयारी गर्न सकिन्छ भने प्राविधिकमा कम्प्यूटर अपरेटर, अ.न.मि., स्टाफ नर्स, कम्प्युटर इन्जिनियर, कम्प्युटर अधिकृत, सिभिल इन्जिनियरको पुरानो प्रश्नपत्र, अभ्यास प्रश्नहरु, लोक सेवा आयोगबाट प्रकाशित सुचनाहरु पढ्न र 'ह्यांगम्यान' खेल्दै सिक्न सकिन्छ । सूचना प्रविधिको प्रयोगले देशको विभिन्न भागबाट लोक सेवाको तयारीकै लागि भनेर काठमाण्डौ आउनुपर्ने वाध्यतालाई पनि एपले हटाउने दावी कम्पनीको छ ।


लोकसेवा नेपाल एपका बिशेषताहरु :
१) लोक सेवा आयोग बाट प्रकाशित सुचनाहरु हेर्न मिल्ने
२) बिभिन्न बिषयहरुमा अभ्यास गर्न सकिने
३) पुराना प्रश्न-पत्रहरु हेर्न सकिने
४) 'ह्याङ्म्यान' खेल्दै सिक्न सकिने
५ ) महत्वपूर्ण ऐन तथा नियमावलिहरु समावेश गरिएको
६) समसामयिक र राजनीतिशास्त्र समावेश गरिएको
७) लोक सेवाको निम्ति आवश्यक सम्पूर्ण पाठ्यक्रम
८) आवश्यक दरखास्त फाराम
९) सामान्य ज्ञानको छुट्टै व्यवस्था
१० ) आफुले दिन चाहेको पदको मात्र अभ्यास गर्न सकिने

Install LokSewa Nepal Android App From PlayStore or Apps Jhola

एन्ड्रोइड वान फोन, माघको पहिलो साता नेपालमा उपलब्ध हुने

Leave a Comment


तपाईले गुगलको होमपेज याद गर्नुभएको छ? गुगलले केही दिन देखि आफ्नो होमपेजमा सर्चबक्सको तलपट्टि 'एन्ड्रोइड वान' को विज्ञापन (Introducing Android One. A new kind of smartphone) राखेकोछ । विज्ञापनमा राखिएको लिंक क्लिक गर्नुभयो भने, तपाई एन्ड्रोइड वानको नेपाल पेजमा पुग्नुहुन्छ ।

गुगलले सार्वजनिक रुपमा नेपालमा एन्ड्रोइड वान कहिले उपलब्ध हुन्छ नभनेपनि, विज्ञापन मार्फत जनवरी दोस्रो साता (माघ पहिलो साता) भित्रै उपलब्ध हुने संकेत दिएकोछ । बाहिर १०० डलर भनेर चर्चा गरिएको फोनको नेपाली मूल्य निर्धारण गरिएको छैन, तर इन्टरनेटमा चलेको हल्ला अनुसार एन्ड्रोइड वान फोन ५ देखि १० हजार नेपाली रुपैयाँमा नेपाली बजारमा उपलब्ध हुनेछ ।


त्यसो त नेपालमा एन्ड्रोइड वान भन्दा कम मुल्यमा विभिन्न ब्रान्डका एन्ड्रोइड फोनहरु पहिले नै उपलब्धछन् । तर अपरेटिङ सिस्टम, डिजाइन अनि हार्डवेयरका कारण ती सेटहरु भन्दा गुगलको एन्ड्रोइड वान उत्कृष्ट भएका कारण, धेरैको रोजाइ हुनजानेछ । एन्ड्रोइड किटक्याट अपरेटिङ सिस्टम सहित नेपाली बजार छिर्ने योजनामा रहेको एन्ड्रोइड वानले, तुरुन्तै एन्ड्रोइडको ललिपप अपडेट पाउनेछ, यसका साथै कम्तिमा दुई वर्षसम्म गुगलबाट निरन्तर नयाँ अपडेटहरु पाउनेछ । कम मूल्यमै अन्य नयाँ महंगा स्मार्टफोनहरु बराबरको सुविधा एन्ड्रोइड वानमा प्राप्त हुनेछ । गुगलको सहभागितामा माइक्रोम्याक्स, कार्बन र स्पाइस आदिले निर्माण गरेका सेटहरु नेपालमा विक्रिवितरण हुनेछ।

दक्षिण एसियाली देशका प्रयोगकर्ताहरुलाई लक्षित गरेर, गुगलले सस्तो र राम्रो स्मार्टफोन 'एन्ड्रोइड वान' को अवधारणा ल्याएको हो। भारतमा सेप्टेम्बर देखि बिक्रि वितरण सुरु भएको एन्ड्रोइड वान फोन, नेपाल, बंगलादेश र श्रीलंकामा निकट भविष्यमा नै उपलब्ध हुनेकुरा गुगलले आफ्नो ब्लगमा डिसेम्बरमै घोषणा गरेकोथियो। नेपालमा करिब ३० लाख स्मार्टफोन प्रयोगकर्ताहरु रहेको अनुमान छ ।

तस्विर: एन्ड्रोइड वान

गुडबाई २०१४

Leave a Comment


अल्छे भइएको हो, वा व्यस्त भइएको हो, यसै भन्न सक्दिन तर ब्लगमा भने सोचेजस्तो र भनेजस्तो रहेन । तरपनि वर्षको अन्त्यमा भने सँधै अघिल्लो वर्षको समिक्षा गर्ने हुटहुटी चल्छ, हुन त महिनै पिच्छे गरे हुने हो आत्मसमिक्षा।

एउटा प्रयोग
२०१३ को डिसेम्बर अन्तिमतिर एकजना साथीले 'नेपालको राजनैतिक/सामाजिक समाचार पढ्नुभनेको, आफ्नो बिपी मात्र बढाउनु हो' भन्ने आशयको ट्विट गरेकाथिए । मलाई उनको कुरा ठिकै लाग्यो, अनि मैले पनि वर्षभरि नै समाचार नपढ्ने/नसुन्ने/नहेर्ने वाचा गरेँ आफैँसँग । आफूले फलो गरिएका र लाइक गरिएका अधिकांश समाचार पोर्टललाई अनफलो र अनलाइक गरियो। हरेक रात ८ बजेको टिभी समाचार हेर्ने बानी परेको मैले, यो वर्ष मुस्किलले ५-६ वटा समाचार हेरेँ होला टिभीमा । बिहानको रेडियोको समाचार पनि सुन्न छोडियो । पत्रिका पढ्न छोडियो । ट्विटर र फेसबुकमा साथीहरुले सेयर गरेर, पढ्नैपर्ने भनेर रिकमेन्ड नगरेका बाहेक कुनै लेख सायदै पढियो । समाचारबाट सय प्रतिशत नै टाढा बस्न त सकिएन तर पनि कहिले समाचार खोज्दै कुनै समाचार पोर्टल धाइएन । यतिसम्म भयो कि, पश्चिममा पसेको बाढीसमेत मैले पछि मात्र थाहा पाएँ -- फिल द बकेट अभियान चलेपछि मात्रै । सुनकोशी‍-भोटेकोशीको पहिरो चाँही ट्विटरबाटै थाहा पाइयो, फलोअप पनि ट्विटरबाटै भयो । अनि इन्टरनेटबाट केही दिनको लागि बस्नु पनि रमाइलो नै हुनेरहेछ भन्ने लाग्यो, गएको दशैँमा करिब हप्तादिन जति इन्टरनेटबाट टाढा बस्दा । यसै क्रमलाई निरन्तरता दिने विचारमा छु।

हाइकिङ
२०१४ हाइकिङको वर्ष रह्यो भन्दा फरक नपर्ला, त्यसो त २०१३ को अन्त्यमा आउँदो वर्ष सकेजति घुम्ने नै योजना बुनेको थिँए । काठमाडौँको उत्तर-पूर्व, भोटेचौरमा रहेको चिया बगान घुमेर २०१४ को सुरुवात गरेको थिँए । त्यसपछिका हप्ता र महिनाहरुमा हाइकिङ गइयो, अघिल्ला केही हप्ताहरु ट्विटे समूहसँग गइयो, अलिपछि अफिसबाटै नियमति हाइकिङ गइयो, काठामाडौँ वरिपरिका धेरै ठाउँहरुबारे बुझ्ने अवसर पाइयो । डिसेम्बरको अन्त्यमा, लमजुङको घलेगाउँ - भुजुङ – पसगाउँ'को ३ दिने ट्रेक गएर यो वर्षको यात्रामा विश्राम लगाइयो। नोभेम्बरको दिल्ली यात्रा पनि नौलौ अनुभव रह्यो।


ब्लग
केही दिनअघि केयु पुग्दा अनि हिजो साँझ फेसबुक च्याटमा गफ्फिरहँदा, ब्लगको बारेमा प्रश्न उठ्दा, आफू ब्लगमा नियमित हुन-नसकेकोमा खल्लो लाग्यो । सँधै प्रविधि र सोसल मिडियाका कुरा मात्र हैन, यस्तै किसिमका गन्थन पनि केहीले रुचाउने रहेछन् भन्नेपनि थाहा पाइयो, त्यसो त आफैँलाई पनि पछि पढ्न रमाइलो नै हुन्छ । २०११ मा इन्टर्नसिपको लागि बेङ्लोर जाँदा लेखिएको ब्लग हिजोआज पनि कहिलेकाँही पढ्नेगर्छु, त्यो बेलाको समय र यात्रा सम्झेर अहिले पनि रमाइलो लाग्छ । साथी भाइहरुसँग भेट हुँदा भएका कुराकानीका आधारमा, २०१५ मा ब्लगका लागि केही नयाँ योजनाहरु बनाएकोछु, हेरौँ कतिसम्म भनेको झैँ गर्न सकिन्छ ।

नेपाली स्टार्टअप
२०१४ नेपाली स्टार्टअपहरुका लागि एउटा सम्झन-योग्य वर्ष भएर गयो। स्टाटर्अप विकेन्ड, रिकनेक्ट बुटक्याम्प, एनसेल एपक्याम्प लगायतका ठूला कार्यक्रमहरु वर्षैभरि चलिरहे, जसबाट निस्केका केही आइडियाहरुले अहिले ट्र्याक्सन पाइरहेकाछन् । नेपाल लोडसेडिङ एप २० लाखमा विक्रि भएको कुराले वर्षैभरि चर्चा पायो। अनिश र मनिषाले सुरु गरको 'यल्लो नेपाल' गुगल बिजनेस स्टोरी कम्पिटिसनको बिजेता बन्यो, उनीहरुको 'यल्लो एप' – लोकल रेष्टुरेन्ट सर्च इन्जिन'ले हिजोआज चर्चा पाउनथालेकोछ । त्यसो त एन-लोकेटले पनि वर्षको अन्त्यतिर आएर नयाँ जिवन पाएकोछ । अझै बिटा भर्सनमा रहेको ११ बिप एपको नयाँ डिजाइनले पनि प्रयोगकर्ताहरुलाई लोभ्याइरहेकोछ । मुन्चा डटकमको 'उनो बिजनेस डिरेक्ट्री' को 'उनो कार्ड'ले पनि प्रयोगकर्ताहरुको मन जितिरहेकोछ । यसबाहेक फुन्का टेक्नोलोजीको 'मेरो एन्सर' पनि विद्यार्थीहरु बिच लोकप्रिय रह्यो । लोकसेवा तयारीको लागि बनाइएको मोबाइल एप पनि प्रयोगकर्ताहरु बिच 'पपुलर' हुँदैछ । भर्खरै सकिएको एनसेल एपक्याम्पमा विजेता बनेका 'ओपिनियो', 'रिति-रिवाज', 'आइसिटि फर एग्रिकल्चर', 'लिपी' आदिले पनि सम्भावनाको नयाँ ढोकाहरु खोलेकाछन् ।

सोसल मिडिया
यसवर्ष पनि ट्विटरको फलो र अनफलो'को चर्चा चाँहि सँधै भइरहे पनि विश्वकप फुटबलको बेला भने ट्विटर रमाइलो बनेको थियो।  फेसबुकमा कमेन्ट लेखेकै आधारमा केही व्यक्तिहरु प्रहरी हिरासतमा बस्नुपर्यो, यसकुराको व्यापक विरोध भयो, केहीले जातिगत र राजनैतिक रंग दिने पनि कोशीस गरे।  फेसबुक'को फेक लाइक अनि ट्विटरको नयाँ डिजाइन पनि चर्चाको विषय रह्यो । यसबाहेक फेसबुकले १९ बिलियन डलरमा ह्वाट्सएप खरिद गरेेर सबैलाई झट्का दियो ।

केही अघिको तथ्यांक अनुसार नेपालमा ४० लाख भन्दा धेरै फेसबुक प्रयोगकर्ताहरु रहेकाछन् । एनसेलको ट्विटर जिरो स्किमलाई आधार मानेर अनुमान गर्दा करिब करिब २५ देखि ३० लाखको हाराहारीमा नेपालमा ट्विटर प्रयोगकर्ताहरु रहेका छन् ।

नव वर्ष २०१५ को हार्दिक मंगलमय शुभकामना !!!
आकारपोष्ट एन्ड्रोइड एप एप्सझोलामा उपलब्ध छ । प्ले न्युजस्ट्यान्डमा पनि आकारपोष्ट पढ्न सकिन्छ।

जोर नम्बरवाला ट्याक्सी

2 comments

डिल्लिबजारको ओरालो झरेका गाडीहरु पुतलीसडक चोकमा रोकिएका थिए, ट्राफिक प्रहरीबाट बाटो खुलेको ईशारा पर्खदैँ। त्यहाँ उडेको धुलो अनि खनिएको सडकमा जमेको पानीले आफू कुनै युद्दभूमीमा भएको आभास दिन्थ्यो। तिनकुने वानेश्वर क्षेत्रको सडक सार्क सम्मेलनको तयारीमा जुटिसक्दा पनि पुतलीसडक चोकमा भने धुलो उडिरहेको थियो। पुतलीसडक चोकको धुलो छल्दै अलि अघि बढेँ, ट्याक्सी कुर्न। दिल्ली जानको लागि एयरपोर्ट तीन, साँढे तिन भित्र पुग्नु पर्ने कुरा भएको थियो, "सेक्युरिटी कडा" छ भन्ने सुनिएको थियो सार्क'का कारण।


आफूलाई हतार भएको बेला, सबै कुरा ढिलो भए झैँ लाग्छ। करिब १० मिनेट कुरेपछि बल्ल एउटा खाली ट्याक्सी देखियो, हातले ईशारा गरेँ, केही पर गएर ट्याक्सी रोकियो। ट्याक्सी रोकेर चढ्न पनि कहिलेकाँही महाभारत नै पर्छ, फलाना ठाउँ जाने, चिलाना ठाउँ नजाने, यति भन्दा घटि नजाने भनेर अड्को थाप्ने टन्नै ट्याक्सी गुड्छन् काठमाडौँमा। त्यही ट्याक्सीको महाभारत सोचेर, पहिले कलंकी देखि एयरपोर्टसम्म चल्ने साझा यातायातमा एयरपोर्ट जाने प्लान गरेको थिँए तर आफू पौने ३ बजेसम्म पुतलीसडकमै थिँए। साझाको रुट नमिल्ने भएपछि, ट्याक्सीको विकल्प सुझेको थियो, अलिवर नेपाल यातायातको गाडी हल्का खाली देख्दा, ए! नेपाल यातायातमा तिनकुनेसम्म जानुपर्ने रहेछ भन्ने नलागेको पनि होइन।

ट्याक्सी रोकिने बित्तिकै, कहाँ, के नभनी सिधै ढोका खोलेर ट्याक्सीमा चढेँ। करिब ५०-६० का झैँ लाग्ने ट्याक्सी ड्राइभर दाइले हँसिलो मुद्रामा सोधे, भाइ कहाँसम्म? म "एयरपोर्ट"। "एयरपोर्ट पो, तपाईं अलि अगाडि आउनुभएछ, अलिपछि नै बस्नुपर्ने, यताबाट युटर्न गर्न दिँदैन, नयाँ वानेश्वर हुँदै जानुपर्ने भो अब, समय अलिकति बढि लाग्छ" उनले भने। हुन्छ, नयाँ वानेश्वर हुँदै जाउँ मैले भने। ट्याक्सी गुढ्यो, मैले भाडा सोधिन, मिटरमा जाने हो/होइन पनि सोधिन, उनले पनि केही भनेनन्, मिटर चल्दैरहेछ, ल ठिक छ भन्ने लाग्यो।

त्यसो त मिटरमा जाने भन्नेहरुको पनि भर लाग्दैन। करिब ३ महिना अघि बेलुका ८ बजेतिर ठमेलबाट नख्खुसम्म जानुपर्ने थियो, साथमा रवी र एमिलिया पनि थिए। ठमेल चोकमा ट्याक्सी रोक्दै सोध्दै गरियो, एकजना ट्याक्सी ड्राइभर मिटरमा जाने भए। मिटरमा जाने भनेर चढियो, ट्याक्सी गुड्यो, मिटरमा केही अंकहरु पनि देखिए। भद्रकाली पुग्दा पनि ती अंकहरु उही थिए, मैले सोधेँ, मिटर चलेको छैन कि क्या हो? ए बिग्रेछ, मिलाएर दिनु नि भने ड्राइभरले। आज यो ट्याक्सीले डुबाउने भयो भन्ने लाग्यो, नभन्दै नख्खू पुलसम्म आएको सात सय लिए। म कुरा गर्न खोज्दैथिँए, एमिलियाले पैसा दिइहालिन्, केही गर्न सक्ने बाटो रहेन।

ट्याक्सी न्यु प्लाजाबाट अनामनगर मोडिएपछि ड्राइभर दाइले सोधे, "कहाँ जान लाग्नुभयो?" मैले भने, दिल्ली। एयरपोर्ट जान त ट्याक्सी नै चाहिन्छ, बस, माइक्रो, टेम्पुले कहिले पुर्याउने भर हुँदैन, रोकेर मान्छे खाँदेको खाँदेकै गर्छ, उनले भने। मैले पनि सहमति जनाएँ, त्यही त । घर कता भनेर, उनले अर्को प्रश्न सोधे। मैले सर्लाही भनेँ।

"त्यो नयाँरोड भन्दा कता?"
"मेरो घर नयाँरोडकै छेउमा हो।"

तपाईलाई नयाँरोड थाहा रहेछ, तपाईको घर पनि त्यतै हो कि क्या हो, प्रश्न सोध्ने पालो मेरो थियो। उनले भने, मेरो घर त धरान हो। सत्ताइस सालमा नयाँरोडमा काम गरेको छु मैले, त्यो तल जाने बाटो छ नि, के रे... ? बरहथवा? हो, हो त्यही बरहथवा जानेबाटो हाम्ले सत्ताइस सालमा बनाको, चिम्ट्याइलो माटोथ्यो, पानी पर्दा त बिजोक हुन्थ्यो। त्यो जंगलको मुखमा बसेका थियौँ, बाटो आधीजति ग्राभेल पनि गरियो।

मलाई त्यो बाटो कति सालमा बनेको हो, थाहा थिएन । उनले २७ सालमा ग्राभेल गरेको बाटो भनेर झस्किँए। लौ, तपाईले २७ सालमा ग्राभेल गरेको त्यो बाटो आजसम्म पनि पिच भा'को छैन, ग्राभेल नै छ अझै, मैले भनेँ। उनले पत्याएनन्, हैन होला, बरहथवा जस्तो त्यस्तो चल्तिको बजार जोड्ने बाटो पो हो त। हुन त हो दाइ, तर के गर्नु आजसम्म पिच भा'को छैन, यस्सो हिसाब गर्न खोजेँ, टन्नै वर्षहरु बितिसकेका रहेछन्। हामी एकछिन चुपचाप भयौँ।

तपाईं काठमाडौँ चाहिँ कता बस्नुहुन्छ, मैले सोधेँ। म कपन, उनले जवाफ दिए। कपन कहाँनेर? मिलनचोक। ए, म पनि पहिले पञ्चकुमारीमा बसेको थिँए। अनि ट्याक्सीको स्टेसन चाहिँ कता बनाउनु भा'को छ नि? कतै छैन, बिहान घरबाट निस्कियो, कपनबाटै मान्छे बोकेर हिँड्यो, दिनभरी कता कता पुगिन्छ केही ठेगान हुँदैन। त्यो स्टेसन बनाएर बस्ने त "लुटेरा ट्याक्सी" हुन्, मिटरमा नि जाँदैनन्, यता जाने, उता नजाने भन्छन्। आफू त सबैतिर गइन्छ। मैले टाउको हल्लाएँ।

मेरो पनि अनुभवले, रोकेर भन्दा कुदिरहेका ट्याक्सी रोकेर कुरा गर्न सजिलो छ भन्ने लागेकोथियो। पछिल्लो समय सम्भव भएसम्म पर्खिरहेका भन्दा पनि गुडिरहेका ट्या्सी प्राथमिकतामा पर्न थालको थियो, ड्राइभरदाइको कुराले मेरो अनुभव सही नै रहेछ भन्ने लाग्यो।

थापागाउँ हुँदै नयाँ वानेश्वर चोकमा निस्किए पछि, ठूलो सफा सडकमा आइयो। सार्क सम्मेलन भनेर बाटो सफा गर्याछन्, फूल रोप्याछन्। मोदी आउने भएर सबै गर्याहुन्, सम्मेलन सक्केछी केही बाँकी राख्दैनन्, उनले भने। मैले पनि हो मा हो मिलाएँ, अनि सार्कको लागि त, गाडी पनि जोर र बिजोर गरेर चलाउने भा'का छन्, भनेर मैले भनेँ।

ड्राइभर दाइ हाँसे, "गाडी पनि अब जोर बिजोर चलाउने रे, हा हा"। 

यो जोर बिजोर कसरी थाहा हुन्छ? कहिले जोर कहिले बिजोर कसरी हाँक्ने भनेर कसरी थाहा हुन्छ? ड्राइभर दाइले मलाई सोधे, म छक्क परेँ, जोर बिजोर बुझेका रहेनछन् भनेर। त्यसपछि अगाडि गुडेका, ट्याक्सी, कार, मोटरसाइकल, टेम्पुको नम्बर देखाउँदै त्यो जोर, त्यो बिजोर भनेर देखाँए। नम्बरको अन्तिममा २,४,६,८ र ० आउनेजोर भए, १,३,५,७ र ९ आउने बिजोर भए, मैले भनेँ। उनले अगाडीको गाडीको नम्बर हेर्दै त्यो जोर, उ त्यो बिजोर हैन त भन्दै सोधे, मैले कुनै हो कुनै होइनमा जवाफ दिँए। मेरो ७२७२ भनेपछि जोर भयो कि बिजोर भयो? तपाईको ट्याक्सीको अन्तिम अंक २ छ, २ जोर भयो, तपाईले दुई तीन दिन चाहिँ जोर बार मात्र हाँक्न पाउनुहुन्छ। उनले घतलाग्दो कमेन्ट गरे, "चोर नेताहरु, गाडी पनि जोर र बिजोर गरेर चलाउने रे" अनि हाँसे। उनको कुराले म पनि हाँसे।

गर्ने मन भए त गर्न सक्ने रैछन् त। कत्ति छिटो काम गरेको, रुख नि रोपिसके, फूल नि फुल्याछ, ड्राइभरदाइले भने। यस्तै गतिमा काम गर्ने हो भने, ३ महिनामा देश नै अर्को हुन्थ्योहोला मैले थपेँ। यो सब मोदी आउने भएर भा'को हो, उनले भने। म १०-१२ वर्ष विदेशमा बसेँ। साउदी, कतार, मलेसिया पनि गइयो। ट्याक्सी हाँक्नुभन्दा पहिले काठमाडौँबाट पूर्व-पश्चिम नाइट बस नि चलाइयो। बाटो फिटिक्कै राम्रो छैन, सबै बाटो बनाउने हो भने अहिले यो कतार गइरहेकोहरु त्याँ जानै पर्थेन। यहीँ कत्ति काम छ, उनले भने।

तिनकुनेमा एउटा पार्क धमाधम बन्दै थियो, अगाडि बाटो पिच थपिँदैथियो, त्यही भएर एकछिन जाममा पनि परियो। लौ, बिहान सम्म केही थिएन अहिले त दुबो पनि राखिसकेछन्, उनले भने। गर्नु नै थियो भने, पहिले नै गरेको भए नि हुने। 

ड्राइभर दाइको कुरा सुन्दा सुन्दै एयरपोर्ट पनि पुगियो। धन्यवाद सहित मिटरमा उठेको रकममा ३० रुपैँया थपेर उनलाई दिँए। उनी ट्याक्सी घुमाएर फर्किहाले। म काठमाडौँमा यस्ता ट्याक्सी/ट्याक्सीड्राइभर नि छन् है भन्ने सोच्दै बेलुका ६ बजेको जेट एयरको फ्लाइटको लगि साँढे तिनमा एयरपोर्ट भित्र छिरेँ।

नेपालमा आज गुगल डे मनाइँदै [INVITATION]

Leave a Comment

गुगल बिजनेस ग्रुप (जिबिजी) काठमाडौं कम्युनिटिको आयोजनामा आज शनिबार, नेपालमा गुगल डे पहिलोपटक मनाइँदैछ। बिहान १० देखि बेलुका ५ बजेसम्म झम्सिखेल स्थित मोक्षमा चल्ने कार्यक्रममा गुगल टेक्नोलोजीबारे छलफल तथा मोबाइल एप्स प्रदर्शनी हुनेछ।


भर्खरै अनिश र मनिषाको स्टार्टअप "यल्लो नेपाल", जिबिजीको बिजनेस स्टोरिज कम्पिटिसनको फाइनलमा पुगेकोछ। कार्यक्रममा आज यही यल्लो नेपाल, एप्स झोला, पिकोभिको, नेपाली पात्रो, एनलोकेट लगायत विविध कम्पनीहरुले आफ्नो कथा सुनाउनेछन् । नेपालमा गुगल बिजनेस ग्रुपले के गर्दैछ, नेपालमा एन्ड्रोइडको अवस्था कस्तो छ, गुगलले अनलाइनमा आएका बिजनेसहरुलाई अघि बढ्न कसरी सहयोग गर्छ, गुगल टेक्नोलोजी प्रयोग गरेर अहिले के के भइरहेकोछ, नेपालमा कुन कुन अनलाइन बिजनेस आएकाछन्/आउँदैछन् आदि विविध विषयहरुमा छलफल हुनेछ। कार्यक्रममा गुगलका तर्फबाट, दक्षिण-पूर्वी एसियाको कार्यक्रम हेर्ने इरिका ह्यान्सनको उपस्थिति हुनेछ ।

यसका साथै, कार्यक्रममा सर्वसाधारणलाई मोबाइल एप्सहरुको जानकारी दिनको लागि मोबाइल एप्सहरुको प्रदर्शनी राखिएकोछ। कार्यक्रमबारे अधिक जानकारीको लागि जिबिजी काठमाडौको साइट हेर्नुहोला।
कार्यक्रम:
गुगल डे
स्थान: मोक्ष, झम्सिखेल
समय: बिहान १० देखि बेलुका ५ बजेसम्म
मिती: शनिबार, २९ नोभेम्बर (मंसिर १३ गते)
प्रवेश निशुल्क
आकारपोष्ट एन्ड्रोइड एप, एप्सझोलाबाट डाउनलोड गर्न सकिन्छ ।