Skip to main content

Think Once

“नेपालले के गर्यो मलाई भन्न छोडिदेउ,
नेपाललाई के गरेँ मैले सोच्न थालिदेउ,
श्रृष्टिको बिहानी सृजना गर्ने शिव त्यो तिम्रै हो,
विश्वमा शान्ति फैलाइदिने बुध्द त्यो तिम्रै हो,
विश्वको शिर उठाइदिने सगर तिम्रै हो,
हिरा र मोती फलाइदिने धरती तिम्रै हो,
नेपाल ले के गर्यो मलाई भन्न छोडिदेउ,
नेपाललाई के गरेँ मैले सोच्न थालिदेउ ….
मेची र काली,गण्डकी कोशी,सबै यो तिम्रै हो,
विश्वमा राम्रो नेपाल हाम्रो स्वर्ग यो तिम्रै हो,
चन्द्र र सूर्य हाँसेर बस्ने यो झण्डा तिम्रै हो,
गुँरास माथि डाँफेले नाच्ने यो देश तिम्रै हो,
नेपालले के गर्यो मलाई भन्न छोडिदेउ,
नेपाललाई के गरेँ मैले सोच्न थालिदेउ ।”

हामीसँग के छ ? अनि हाम्रो कर्तव्य के हो ? माथि उल्लेखित गितका हरफले सबै भनिसकेकोछ, तर हामी किन नचाहिँदा बखेडा झिकिरहेका छौँ । साँच्चै हामीसँग नभएको केही छैन,तर हामी मौका मा काम गर्न सक्दैनौँ अथवा भनौँ हामी गर्न चाहँदैनौँ। “करोड मुटुहरुको एउटै ढुकढुकी नेपाल….” - हाम्रो एउटै देश छ नेपाल अनि यहाँ सबै नेपाली छन्,कोही पराइ छैन तर किन हो थाहा छैन,सबै नानाथरीका बहाना बनाइरहेका छन् । अनि आपसमै फुट ल्याइरहेकाछन् । केही समयअघिसम्म कायम रहिआएको जातीय अनि धार्मिक सहिष्णुता कता हरायो ?? अनि कसरी यस्तो भयो ?

सबै भन्दा कुरा बिग्रिएको हो,सबैले नसोचिदिनाले । केही मधेसी नेताहरु “एक मधेस,एक प्रदेश” को नारा जोडदार रुपमा लगाइरहेकाछन्,अनि कोही लिम्बुवान,कोही खुम्बुवान,कोही तामाङसालिङ आदी इत्यादी । हामीलाई देशले केही दिएन,मात्र समस्या दियो भन्छौँ, अनि अगाडि बढ्न खोजेको देशलाई फेरी पछाडि तान्छौँ वा भनौँ समस्या मा धकेलिदिन्छौँ,उदेक का नाराहरु बनाउँछौँ (नारा बनाउँदैमा के नै हुने हो र ? तर पनि) । तर हामी समाधान को उपाय तिर जाँदैनौँ । हामी ले देशलाई के दियौँ त ??? मात्र समस्या,अनि गफ,अझ अचम्म को त कुरा के भने आफूलाई बुझक्कड हुँ भन्न रूचाउने केही सिमित व्यक्तिहरु,अरुलाई यसले यो गरेन ,यो माग पूरा भएन,यसो भएन,उसो गरेन ,यान गरेन,त्यान गरेन भनेर जोडतोड रुपमा फलाकिरहेकाछन् । तर मैले बुझिसकेँ त्यस्ता व्यक्ति बाट केही लछारपाटो लाग्नेवाला छैन । देशका लागि तिनीहरु भयंकर खतरायुक्त मान्छेहरु हुन् । खासमा भन्ने हो भने देशलाई अस्थिर बनाउने प्रयत्न जोडतोडका रुपमा तीनीहरुले गरिरहेकाछन् ।

सोच्ने हो भने यहाँ केही समस्या छैन,भएका केही कुराहरु पनि क्षणभरी मै मिल्नसक्छ । तर त्यो बाटो हामी रोज्दैनौँ,हामीलाई ठिक लाग्दैन किनकी हामी आम नेपाली जनताका लागि सोच्दैनौँ । सोच्छौँ त आफ्नै स्वार्थका लागि,साथै हामी सोच्छौँ तिनै तोरीलाहुरे नेताहरुको “खोस्टा” दिमाग बाट जसले हाम्रो कहिले भलो गरेनन् । (यसअघिको आमचुनाव मा कुनैठाउँमा बिजुली एक वर्ष भित्र बाल्दिन्छु भनेका नेताले करिब ७-८ वर्षसम्म मा पनि बिजुलीको खम्बा समेत गाडिदिएका छैनन्)- यो त एउटा सामान्य आमनागरिक ले गर्ने विश्लेषणको एक सानो उदाहरण मात्रै हो । यस्ता किसिमका कुराहरु कति छन् कति ?? यस्तो स्थितिमा फेरी किन हामी तिनै नेताहरुको दिमागले सोच्छौँ,जसका दिमाग मा गोबर भरिएको छ ,जसले आमजनता को लागि सोच्दैन । अहिलेको परिस्थितिमा आमजनता चाहन्छन् त मात्र शान्ति, तर हामी त्यसका लागि पहल गर्दैनौँ,बरु झन् चर्काउन खोज्छौँ,बरु नानाथरिका बाहानबाजी गर्छौँ । यीनीहरुबाट अहिलेसम्म के भयो र अब के हुन्छ ?
हामी पढेलेखेका भनाउँदाहरु पनि अगाडि छौँ,देश तहसनहस बनाउन,अनि आमनेपाली जनतालाई दु:ख दिन । के हामीले अहिलेसम्म देशका लागि केही गरेका छौँ,यहाँ गफ दिन धेरै सजिलो छ,तर व्यबहारमा त्यत्तिकै गाह्रो छ । हो,हामी यहाँ मात्र “चियापसल” का गफ गरेर बस्छौँ,जसको यहाँ कुनै उपयोगिता छैन अनि अर्थ छैन । हामी यति सानो देश पनि अझ सानो-सानो चिरा बनाउन चाहन्छौँ । अनि तिनै चिराहरु पार्न हामी कहिले आन्दोलन गर्छौँ त कहिले बन्द र हड्ताल अनि कहिलेकाहीँ त लाश को राजनिति पनि गर्छौँ तिनै जनताको दुहाइ दिएर,तर ती जनताहरु भने बेखवर हुन्छन् यी सबैकुराहरुबाट !

“जहाँ छन् बुध्दका आँखा,
स्निग्ध शान्त र सुन्दर,
जहाँ छ शान्ति को क्षेत्र,
मेरो राष्ट्र मनोहर,
प्राण भन्दा प्यारो लाग्छ मेरो देश कता-कता,
छल्किन्छ ममता मेरो भाव गंगा जता-जता…………,
माया नेपालको लाग्छ,नेपाली इतिहासको,…………
माया प्रकृति को लाग्छ,कला भाषा र भेषको,
पुर्खा को मन्त्र यो जप्छु चौतारीमा बसी,
जननी जन्म भूमिश्च स्वर्गादपि गरियसी……
छ ठूलो चाहना मेरो, आमालाई हसाउँने,………
सर्वोच्च शिखरबाट विश्व शान्ति सुनाउने………..
यही प्यारो मृत्तिका माथि,पौरखी बनिकन,
पार्छु यो चाहना पूर्ण ……”

भन्नु केही बाँकी रहेन तर म पनि त यो बाहेक के नै गर्न सक्छु र ??? यहाँ यस्तै छ,कसैले पनि कसैका लागि केही गरिदिँदैनन्, किनकी सबैलाई आफ्नो डम्फू बजाउँदैमा फुर्सद छैन । यहाँ देशका लागि सोच्ने कल्ले ?? हे मित्रहरु ! तिमीहरुबाट भनिएका कुराहरू पूरा हुँदैनन् अनि व्यवहारमा लागू हुन सक्तैनन् भने धेरै बक्बक् नगर,देशका लागि केही गर्न सक्दैनौ भने देशलाई भाँड्ने काम पनि नगर किनकी तिमी देश बनाउन सक्तैनौ भने तिमीलाई देश बिगार्ने अधिकार पनि छैन । यो गितलाई कुल भएर फिल गरेर सुन्नुहोस्-केही आईडिया आउँछ कि ??? दिमागमा केही परिवर्तन आउँछ कि ????


“बुझ्नेलाई श्रीखण्ड नबुझ्नेलाई खुर्पाको बिँड”
अस्तु:
Download Patriotic Nepali Song: नेपालले के गर्यो मलाई, भन्न छोडिदेउ Right click and "save target as".

Comments

  1. hey! thanks for the song. i wonder where are all those lovely patriotic songs these days! are those unpopular just because composed during panchayat era? music has nothing to do with politics. its rhythm n music more than anything else!aakar, thank you once again.

    ReplyDelete
  2. नेपालले के गर्यो मलाई, भन्न छोडिदेउ
    नेपाललाई के गरेँ मैले सोच्न थालिदेउ,......
    ya aakar jee definitely we have to think once..... and thanx for the nice and intresting song.

    ReplyDelete
  3. "प्राण भन्दा प्यारो लाग्छ मेरो देश"
    Well done Aakar.Exellent piece of Patriotic song !
    To everybody: If you haven't read the book "Kahan Gaye Ti Dinharu" by our Great Musician Ambar Gurung, please read it. Its a thin book which costs not too much(upto 100 NRs). I like a saying there " Hami Nepali le Afulai chinnai Janenau, Hami Nepali le jiunai janenau". I have not read another book which is so nice and patriotic than this. It should be in every Nepali(pahade) home together with Great "Muna-Madan". Thanks.

    ReplyDelete
  4. www.nepaljapan.comMarch 21, 2008 at 4:29 PM

    If you want practice voting, go to the site www.nepaljapan.com

    ReplyDelete
  5. आकार जी,हामी बोल्न नछाडौ, हामी बोल्दै गरौ आशा गरौ ,
    एक दिन अबस्य हाम्रो बोली (आवाज ) सुनिने छ । देश राम्रो हुने नै छ । साशकहरु राम्रा हुने छन .

    ReplyDelete
  6. आकार ब्रो, भक्तराज आचार्यको जहाँ छन् 'बुद्धका आँखा--' पनि राख्न मिल्छ भने राखौं न!

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

हेए माईट [कथा]

अनि मैले पनि “हेए माईट” भन्न थालेँ।

जिन्दगीको २३ बर्ष “नमस्कार”, “ओई”, “ओहो! के छ हालखबर”, “भाइ, सुन त”, “दाइ सुन्नुस् त” जस्ता सम्बोधनबाट वार्तालाप सुरु गरेर सकियो। त्यसपछि पलायन भईयो। त्यहाँ एक दशक बिताउँदा आफ्नै पारामा “हेलो” “हाई”, “एक्स क्युज मी”, “ए ! तपाई नेपाली हो” जस्ता सम्बोधनले वार्तालाप सुरु गरियो । अर्को अर्थमा भन्दा, यसैमा बानी परिसकेको थियो, त्यहाँ यही ढगंले बोलाउनु पर्छ भन्ने थिएन। मान्छेहरू सम्बोधन गरेकै आधारमा व्यवहार गर्दैनथे। आफुलाई जे ठिक लाग्छ त्यही अनुसार सम्बोधन गर्दा हुन्थ्यो। त्यसपछि जिन्दगीको नयाँ अध्याय सुरु गर्न गुँड सारेर बिल्कुलै नयाँ ठाउँमा लागियो।


१४ घन्टाको फ्लाईटबाट निस्केर ईमिग्रेसनमा पुग्ने बित्तिकै एउटा पुलिस आएर “हेए माईट” भन्यो। यताकाले “माईट” भन्छन् भनेर त पहिलै यता आएका साथीहरूले च्याटमा “अ’राईट माईट” भनेको सुनेको थिएँ तर के, कति, कस्तो ठाउँमा, कति मात्रामा “माईट” प्रयोग गर्नु पर्ने हो भनेर चाँहि राम्रो संग बुझेको थिईन। ईमिग्रेसन सकेर बाहिर पुग्ने बित्तिकै एउटा साउथ एसियन उबर ड्राईभर “हेए माईट” भन्दै आयो र छुट्ने बेलामा “अ’राईट माईट” भनेर गय…

Romanized Nepali Unicode

Download and Install Nepali Unicode Romanised to write in Nepali all over the web. First of all, you have to Download and Run the Program on your computer. Then, you have to do some settings on your computer to use Nepali Unicode Romanized. You can download Nepali Unicode Romanized from the Madan Puraskar Pustakalaya website for free.
Install Nepali Unicode Romanized in Windows XP:
Install:
Run setup file;
Go to control Panel;
Open Language and Regional settings;
Open Regional Language Options;
Go to Language Options & tick on check box (install files..... Thai, instal....east Asian...languages):
Click apply-it might ask for windows CD:
Insert CD or you can directly copy "i386" files too;
And install all: then you have done;
Click for details;
Then click add a tab;
A new popup will appear:
Select "Sanskrit" in the first box;
Select "Nepali unicode (romanized)" in second box;
Click "ok";
You have successfully installed it;
Press "alt+shif…

Aadha Baato (आधा बाटो) [Download] #Novel #Shrutisambeg

श्रुतिसंवेग मा हामी ले कृष्ण धरावासी को उपन्यास “आधा बाटो” को सम्पूर्ण डाउनलोड लिंक लिएर आएका छौ |आफ्ना जिवन भोगाइ का यथार्थलाई जोडेर तयार पारिएको उपन्यास ‘आधा बाटो’ कृष्ण धरावासी को आत्मकथा को रुपमा रहेको छ ।“राधा” जस्तो सफल उपन्यास लेखिसकेका धरावासी को यो पछिल्लो उपन्यास मा आफ्ना बाल्यकाल देखि हाल को अवस्था सम्म को कुराहरु समेटेर लेखिएको कारण उपन्यासलाई धरावासी ले ‘आधा बाटो’ भन्न रुचाएका छन् ।आफूले देखे सुनेको स्थान, नाम आदि का कारण यो उपन्यास पढ्ने तथा सुन्नेहरुलाई आफ्नै कथा जस्तो पनि लाग्न सक्छ ।उज्यालो ९० नेटवर्क को लागि निर्माण गरिएको कार्यक्रम श्रुति संवेग मा वाचन मा अच्युत घिमिरे हुनुहुन्छ भने प्रविधी मा दिनेश निरौला र शशिन्द्र गौतम रहनुभएको छ ।कार्यक्रम को अडियो श्रृंखला उज्यालो नाइन्टि नेटवर्क को कार्यक्रम श्रुतिसम्बेग बाट लिइएको हो ।Download : Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –1Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –2Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –3Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –4Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –5Krishna Dharabasi’s…

Download Tihar Dhun and Deusi Bhailo Songs

Listen to Deusi Bhailo Songs.

शुभ दिपावलीको आगमनसँगै, यहाँहरुको लागि भनेर केही देउसी-भैलोका गितहरु अनलाइन राख्दैछौँ । आशा छ, यहाँहरुले यी देउसी भैलोका गितहरु मन पराउनुहुनेछ ।

Download Tihar Songs: Bhailini/Bhailo - भैलो

Download Tihar Songs: Bhailini Aayin / भैलिनी आइन आँगन

Download Tihar Songs: deusi re / देउसी रे

Download Tihar Song: tiharai aayo lau jhilimili / तिहारै आयो लौ झिलिमिली

Download Tihar Songs: diyo baali sanjh ko / दियो बाली साँझ को

Download: Tihar Dhun (Deusi,Bhailo)/ तिहार धुन(देउसी भैलो)- सुरसुधा

नोट: यी अपलोड गरिएका गितसंगितहरु व्यावसायिक प्रायोजनको लागि प्रयोग नगर्न आग्रह गर्दछौँ । इन्टरनेटमा भेटिएका गितहरुलाई हामीले यहाँ एकै ठाउँमा सजिलोको लागि राखिदिएको मात्र हौँ । तपाई यदि यी गित संगितको सर्जक हुनुहुन्छ र गित संगित यहाँबाट हटाउनुपर्ने भए जानकारी गराउनुहोला । फेरी एकपटक शुभ दिपावलीको हार्दिक मंगलमय शुभकामना व्यक्त गर्दछौँ ।

Shruti Sambeg : Radha [Review & Download]

Radha by Krishna Dharabasi is wonderful novel based on traditional era of Lord Krishna and Radha. The traditional plot of the story makes the readers/listeners feel that Dharabasi is narrating us the same old story of love of Radha and Krishna. However , the story based on the traditional plot it portrays the modern era in a dramatic way such that it speaks of so many hidden things that we will be amazed while ending it up.Radha and Krishna are the eternal lovers. Lord Krishna and Radha are together since childhood. But in teenage they are separated (as in the traditional story) and Lord Krishna has to go away leaving Vindraban for fulfilling the task for which he has taken birth.This brings tragedy to Radha and all the people in Vindraban.Radha waits for Krishna to arrive but he seldom does. She is stubborn to go meet Krishna. Later she sets out as a Yogini in a long voyage to search self, leaving her parents. She is accompanied by her friend Bisakha everywhere she went.Radha faces a…

एक रातको कथा

भोलिपल्ट घर फर्कने रात थियो । सम्पूर्ण सामानहरु प्याक गरिसकेपनि केहि छुटेछकी भनि सोच्न बसेको थिएँ । कतैबाट तिरिरि बाँसुरीको धुन सुन्दा मनै आनन्दित भयो । "ए, निदाइस क्या हो ? फोन बजिरहेछ", रुममेटले चिच्यायो । कल रिसिभ गरेँ, निद्राकै झोकँमा, "हेलो, सुनन आज म नेपाल बाहिर जाँदैछु, यस अघि पनि कल गर्न पाइन । म विस्तारमा पछि कल गरौँला", एउटा हतारिएको खवर सुने । "ए ....., शुभयात्रा है", भने तर म अझै पनि निद्रामै थिए । वास्तवमा उनिलाई मैंले ठम्याउनै सकिन, सायद निद्रामा भएरै होला, न त नाम नै सोध्न भ्याँए आफ्ना सबै परिचित व्यक्तिहरुलाई याद गर्दा पनि त्यो आवाज ठम्याउन सकिन । अब मात्र मैले प्रतिक्षा गर्नुपर्नेछ, उनको दोस्रो कलको ।

अर्को विहानै आफ्नो वाटो लागिसकेको थिएँ । यात्राका दौरानमा मेरो मन सधैं मेरो जन्मथलो पुगिरहेको हुन्थ्यो । जुन माटोमा म जन्मे, जहाँ हुर्केँ, मेरो वात्सल्य , बालसखा सबै झल्झल्ती याद आउन थाले । मलाई घर छिटो पुग्नु छ, किनभने मेरो प्रतिक्षामा कसैले धेरै महिना विताएको छ । त्यही बेला मैले लेख्न थालेँ :
“मेरो आउने वाटो हेरी, चौतारीमा कुर्छे होली,
मेरो…