Skip to main content

टाढा टाढा जानुछ साथी, एकफेर हाँसिदेउ…

बिहान सबेरै उठियो, नुवाइ धुवाइ गर्नुपर्यो भन्ने प्लान बनाएको थिँए, धाराबाट साह्रै मसिनो ‘तिरतिरे’ पानी आइरहेकोथ्यो । पानी प्राय सँधै त्यस्तै आइरहन्थ्यो, त्यो दिन चाँहि साह्रै झर्कैलाग्ने पानी आएको थियो । मोटर जोड्नुको विकल्प थिएन तर हाम्रो टोलमा धारामा मोटर कसैले पनि नजोड्ने सहमती गरिएकोथियो, तर पनि सबैजना मोटरनै जोड्थे त्यही कारण आफूले नि सहमती “बाल” हो, भनेर कोठा भित्रै मोटर राखेँ, अनि पाइप धारामा लगेर जोडेँ, यसो गरेपछि मोटरको आवाज बाहिर आएन ।

“नोभेम्बर रेन” को निहुँमा अघिल्लो दिन साँझ केही पेग “खुकुरी रम”, सुकुटिको साथमा रित्याइएकोथियो । सहरमा मापसेको बिगबिगीछ, राती त खानै नहुने । हामी पनि कहाँ कम थियौँ र पुलिस नबस्ने एउटा गोप्य बाटो फेलापारेका थियौँ । अलि झ्याप भा’को दिन त्यही गोप्य बाटो हुँदै हुँइकिन्थ्यौँ । त्यो साँझ पनि त्यही गोप्य बाटो रोजियो, कसैले रोकेन, चेक गरेन, बाइक हल्का अनकन्ट्रोल भएपनि हामी कन्ट्रोलमा छौँ जस्तो आफूलाई लागिरहेथ्यो । पुलिसलाई आजपनि छक्याउन सकेकोमा दंग थियौँ ।

monkey-naughtyसाथिको जन्मदिनको लागि गिफ्ट लिनुपर्यो भन्ने सोच आयो । नजिकै गिफ्टस्टोर छ, पाँच मिनेटको दुरीमा ।  गिफ्ट मनपर्यो तर कुरा गएर दाममा अड्कियो । “प्राइस मिलेन”, उ भन्थ्यो फिक्स प्राइस हो दाइ, यो भन्दा कम गर्न मिल्दैन । उसले फिक्स प्राइस भनेर अड्डी कसेपछि, आफूले केही गर्न सक्ने स्थिति थिएन । बिलिङ गर्ने बेलामा फेरि मलाई सनक चढ्यो, अघि फिक्स गरेको मूल्यमा फेरि थप पैसो लेखेछ बिलमा भ्याट भन्दै । न यो गिफ्टको मलाई कसैले पैसो दिने, न कहिँ बिल पेस गरेर पैसो आउने, ह्या दाइ यति सानो कुरामा नि के भ्याट जोडिरा, मेरो किचकिच सुरु भो ! सँधै आइरहनेलाई के यो जोडिरा, यति सानो सामनाको नि। यो कर सर, नजोड्नु बरु मलाई बिल पनि बनाउनु पर्दैन भनेर मैले अलिबार किचकिच जारी राख्दै, सामान नै नलिइजान्छु जसरी घुर्की देखाएपछि, उसले भ्याट नजोडी पहिलेकै मुल्यमा उक्त गिफ्ट मलाई दियो । आफू पैसो जोगिएको दंग परेँ, मनमा आइरहेथ्यो, “यति जाबो सानो कुरामा नि भ्याट जोड्छन् सालाहरु” ।

नयाँ बानेश्वर पुग्नु थियो, अघिल्लो दिन पो साथिको बाइक थियो र मापसेलाई पनि छलिएकोथियो । आज त नेपाल यातायात चढ्नुको विकल्प थिएन । चढ्ने बित्तिकै सिट पाइयो, जुन नेपाल यातायातमा चढ्दा एउटा ठूलो उपलब्धी सरह हो । भाडा तिर्ने बेलामा आफ्नो म्याद गुज्रीसकेको विद्यार्थी आइडि कार्ड अघि सारेँ, अरुले सितिमीति थाहा पाउँदैन थिए, तर नेपाल यातायातका कन्डकटरले बोले, तपाईको कार्ड त एक्सपायर भइसकेछ दाइ । हिजो सम्म यही कार्डले काम गर्ने तर आज यो कन्डकटर धेरै बाठो बनेको देख्दा झोक चल्यो । आफूसँग नभएको रुखोपन देखाउँदै मैले आफ्नो कार्ड एक्सपायर नभएको दावी गरेँ । अंग्रेजी डेट लेख्या भएर तिमी झुक्किएछौ भाइ, अंग्रेजीमा डेट यसरी लेखिन्छ भनेर मैले नभएको नियम बताएँ । 12/12/011 लेखिएको कार्डमा मैले अड्डि कसेँ, त्यो “जिरो” प्रिन्ट मिस्टेक हो भाइ, यो अंग्रेजी डेट हो, २०१२ डिसेम्बर ११ तारिख सम्म यो कार्ड चल्छ । हिजो भर्खर कलेजबाटै आएको हो भाइ, भर्नाको रसिद हेर्छौँ? हाम्रो परिक्षा नै आउन बाँकी छ, तिमी कार्ड एक्सपायर भो भन्छौ, हुने कुरा पो गर्नु त । ४ रुपैँयाको लागि हाम्रो किचकिच १० मिनेटसम्म चल्यो, आखिरमा उसले आफ्नो हार स्विकार गर्यो, म दंग परेँ । कलेज नजाने अरुले नक्कली कार्ड बनाउँदै, यात्रा गर्छन् भन्ने सुन्या थिँए, आफ्नो कार्ड त सक्कली नै हो, हल्का मिती आफ्नै अनुकुल भनेको मात्र न हुँ । कलेज छाडेको वर्षदिन पछि पनि बसमा भयंकर छुट लिएर हिँड्ने गरिएकोमा आफैँ दंग छु, प्राय साथीहरुलाई भन्ने गर्छु, “तिनीहरुलाई कार्ड हेर्नै आउँदैन, यसो हेर्या जस्तो गरेर फिर्ता दिन्छन्” ।

साथी बाइक लिएर कृष्णा टावर अघि बसिरहेकोथियो । मलाई लोडसेडिङको समयमा इन्टरनेट चलाउन एउटा कम्पनीको डेटाकार्ड लिनुथियो । मैले उसलाई कुन इन्टरनेट सर्भिस लिँदा ठिक हुन्छ भनेर सोध्दा, उसले आधा दर्जन कम्पनीको नाम लिएकोथियो ! त्यसै सल्लाह अनुसार कृष्णा टावर पुगिएकोथियो । तर उसले यो पनि भनिदिएको थियो कि, यही मात्र चलाउने हो भने, अलि महंगो छ अनि रिङरोड बाहिर थ्रिजी खासै राम्रो चल्दैन । हैन त्यसमा कुनै समस्या छैन भनेर मैले यही सर्भिस रोजेको थिँए । तर सर्भिस लिएको भोलिपल्ट देखि नै मैले गाली गर्न सुरुगर्नुपर्यो । रिङरोड नजिकै बस्ने भएर मलाई थ्रिजी चलिहाल्छ नि जस्तो लागेको थियो तर विडम्बना मेरो कोठा रेन्जबाट हल्का टाढा परेछ, सायद मेरो कोठा अलि खाल्डोमा भएर पनि होला, न मोबाइलमा बोलेको राम्रो बुझिन्छ, न थ्रिजी नेटवर्ककै पकड छ । सबै कम्पनीहरु रिङरोड भित्र मात्र केन्द्रित भएका कारण साह्रै झोक पनि नचलेको होइन, मेरो यो झोकले गर्ने नै के थियो र? तर पनि सोसल नेटवर्कमा उनीहरुको सत्तोसराप गर्न छोडिँन ।

डेटाकार्ड लिएर साथीको बाइक पछाडी बसेर हुइँकियौँ । अगाडि नसोचेको जाममा फसियो । साथीले कहिले सडकपेटि त कहिले रङसाइडबाट कुदाएरै भएपनि जाम पार गराए । हामी उम्किन सकेकोमा वा भनौँ जाममा नफसिएकोमा मख्ख थियौँ । मैले साथीको बाइक कुदाउने, जाम छलाउने कुराको तारिफ गरेँ । पछि, कफिसपमा एकजना भन्दैथिए, बाइकहरु तथा साना गाडीहरुले त्यसरी हतार गर्ने कारण नै जामको समस्या बढेको हो रे । जथाभावी युटर्न गर्ने, रङसाइडबाट ओभरटेक गर्ने, अर्को ठाउँमा पुग्न साह्रै हतार गर्ने, बाइकरहरुलाई ती व्यक्ति कफीसपमा गाली गर्दैथिए । काठमाडौँमा बाटो भन्दा धेरै गाडी भएर यस्तो भएको हो भन्दिउँ जस्तो लागेको थियो, तर साथीले दशैँमा २ हप्ता अघि मात्रै बाइक निकालेको र आफू पनि बाइक लिने सुरमा रहेकोले ती बुढालाई केही भन्ने आँट भएन ।

काठमाडौँमा बाटो काट्न साह्रै समस्या, जेब्रा क्रस प्राय देखिँदैन । तर आफूलाई त त्यही भएको जेब्राक्रस पनि चाँहिदैन । जुन ठाउँमा चाहियो, त्यहीँ ठाउँबाट बाटो काटिन्छ, विन्दास तरिकाले । काठमाडौँमलमा कफी खाएपछि साथी आफ्नो बाटो लाग्यो, आफू आफ्नो बाटो लागियो । आफूलाई गाडी चढ्न रत्नपार्क पुग्नुपर्छ, यो ‘ओभरहेड ब्रिज’ मा चढ्दा झर्दा नै ५-१० मिनेट बढिलाग्छ । ओभरहेड ब्रिजमा फेरि पसल राख्नेहरुले पनि दिग्दार लगाउँछन् । यसो हेरेँ, आज ओभरहेड ब्रिज तल ट्राफिकको जेल रैनछ । ट्राफिकलाई पनि के सुर चढ्छ कहिलेकाँहि, पुल तल बसेर अनेक काम गर्छन् भन्दै, ओभर हेड ब्रिजको छेउबाटै बाटो काटियो । बाटो काटेर महांकाल मन्दिर मात्र के पुगिएकोथियो, भैँसेपाटि चल्ने गाडी आइपुगेछ, तर हात दिँदा पनि गाडि रोकेन, अगाडि आउ भन्ने इशारा गर्यो । मनमनै लास्टै रिस उठ्यो, पाँच सेकेन्ड गाली स्लो गरिदिएकोभए त्यसको के बिग्रिन्थ्यो, तर गाडी भेट्न रत्नपार्क नै पुग्नुपर्यो । भैँसेपाटिको गाडी सलाईका डिब्बा जस्ता लाग्छन्, बस क्षणभरमै भरियो । सिट भरिँदा पनि मान्छेहरु भित्र कोचिएर उभिनको लागि तछाडमछाड गरिरहेकाथिए । एकजना महिला सानो बच्चा बोकेर बसमा छिरिन्, बच्चा बोकेर बसमा कोचिन गाह्रो हुने कारण, अन्तिम सिटमा झ्यालछेउमा बसेको म कराएँ, खै त्यो दिदीलाई बस्ने सिट दिएहुने नि । एकजना ६०-६५ का देखिने बुढाबाले लौ नानी बस भन्दै सिट छोडिदिए ।

रत्नपार्कबाट बस गुड्यो, एकैपटक थापाथलीमा गएर रोकियो, झर्ने कोही थिएनन् सबै चढ्ने मात्र थिए । बस फेरि कुपन्डोलमा गएर रोकिए, केही मान्छे फेरि बसमा चढे । अघि थापाथलीमा चढ्ने सज्जन कराए, हैन यो बस हो कि, भेडाबाख्राको खोर हो, कति चढाको मान्छे, यहाँ उभिने ठाउँसम्म पनि छैन, फेरि हरेक ठाउँमा के रोक्या हो । ती सज्जनका कुराले मेरो पारो झनक्क तात्यो तर त्यतिकैमा एउटा महिला स्वर सुनियो, के गर्नु त सबैलाई जानै परेकोछ । ती सज्जनले फेरि भने, यस्तो बस प्याक देख्दा देख्दै किन चढ्नु त । त्यसको जवाफ कसैले दिएको सुनिएन तर मलाई भने रिस उठ्दै उठ्दै आइरहेथ्यो । खलासी भाइ चिच्याए, पछाडी सर्नुस त पछाडी । ती थापाथलीमा चढेका सज्जन पछाडी भन्ने शब्द सुन्नसाथ के को पछाडी नि भन्दै थिए, खलासीले भने धेरै किचकिच नगर्नुस्, पछाडि नसर्ने भए यहिँ झर्नुस् । बाँकी यात्रु कराए, ह्या दाइ अलि पछाडी सर्नुस्, तपाईलाई मात्र पुगेर हुन्छ, अरुलाई चाँहि जानुपर्दैन । ती सज्जन लुरक्क परेर पछाडी सरे अनि त्यही पनि के के फत्फताउँदैथिए ।

आज लोडसेडिङ नहुने दिन परेछ । कोठामा पुग्दा लाइन आइरहेको थियो, एडिएसएल इन्टरनेट मन्द गतिमा चल्दै थियो । ट्विटर खोलेँ अनि करछल्ने संस्था, जथाभावि मापसे चेक गर्ने ट्राफिक, विद्यार्थि सहुलियत नदिने गाडी, रिङरोड बाहिर नचल्ने डेटाकार्ड दिने कम्पनी, जथाभावि गाडी रोक्ने ड्राइभर, जथाभावि बाटो काट्ने बटुवा अनि सडकपेटिबाट बाइक हुँइक्याउने बाइकरहरुलाई ‘क्लिष्ट’ शब्दहरु प्रयोग गर्दै ट्विट बर्साएँ । कमाल भो, सबै ट्विट १५ पटक भन्दा बढि पटक रिट्विट भो, कतिले ‘फेव’ गरे । लाग्यो, आज गतिलो ट्विट गरेछु । अनि झन् खोजी खोजी त्यसपछि केही समय अघि भेटिएको पत्रकार, डाक्टर, मिडियाहाउस, कलाकार, चलचित्रकर्मी, नेता, अभिनेता आदि इत्यादि अनि यो दशैँ-तिहार आदि चाडको पनि उछित्तो काट्दै ट्विट गरेँ ।  कार्यालय समयमा ट्विटर, फेसबुक र ब्लग चलाउने कर्मचारीको पनि ‘हुर्मत’ लिन बाँकी राखिँन । कार्यालयमा फेसबुक चलाउने त म देखि सहन्न भन्दा पनि हुन्छ । म आफैँलाई आफू मल्टिट्यालेन्टेड रै’छु जस्तो आभाष भयो, जुनकुरामा पनि बहस गर्न सक्ने क्षमता विलक्षण लाग्यो आफैँलाई । जुनसुकै विषयमा बहस गर्दा पनि हुने, हल्का ‘क्लिष्ट’ शब्द प्रयोग गरेर गाली गरेपछि, त्यसै हिट भइने । रिट्विट र मेन्सनको त बाढी नै आउने, त्यो साँझ त्यसै गरियो, त्यही सुरमा खाना पकाउन पनि अल्छि लाग्यो । ट्विटरमा यस्तो तातो बहस छोडेर को किचेनमा छिरोस् । त्यो साँझ त्यही ट्विटरमा ट्विट गर्दै, आएको मेन्सन, रिट्विट र फेव गन्दैमा बित्यो । शनिबार र आइतबार दुइदिनको बिदा पनि सकियो ! तिहार अघि अझै अफिस जानुपर्नेथियो ।

आज बिहान उठ्दा आठ बजिसकेकोथियो । हतार हतार मुख धोएर अफिस लागियो । हाजिर गरियो, २ कप चिया रित्याइयो । ट्विटर खोलियो, कार्यालय समयमा फेसबुक चलाएर सेवाग्राहीलाई मार्का पार्दिने, काम नगर्ने सरकारी कर्मचारीलाई कारवाही गरिएको विषयमा गरमा गरम बहस भइरहेको रहेछ । त्यही त काम गर्नुपर्यो नि, कर्मचारी जति फेसबुकमा झून्डिन्छन् अनि के हुन्थ्यो भन्ने आशयको ट्विट गरियो । एउटै ट्विटले बहस नै सुरु भो!

फेसबुकमा यसो हेरेको अरुहरुका दशैँका फोटोहरु अझै सकिएकारैनछन् । फेसबुक च्याटमा एउटीले आएर अल्झाइदिइ, महिनौँपछि च्याटमा भेटिएकी कुरा गर्नैपर्यो । लञ्चआवर भर्खर सकियो, अब आज बेलुका कता जाने भनेर प्लान सोच्दैथिँए, अघिकै महिला मित्र च्याटमा आएर हिजोआज त ब्लग नि लेख्दैनौ, कता हरायौ भनेर मलाई च्यालेन्ज नै दिए झैँ गरि ! त्यो फेसबुककी किरोलाई म ट्विटरमा हराएको छु भन्ने के थाहा, उसलाई त्यही फेसबुक मात्रै थाहाछ, सँधै ताइ न तुइका फोटो राख्छे, फेरि सबैमा ट्याग गर्दिन्छे, अनि कसैले ट्याग गर्यो भने, “थ्यांक्स फर ट्याग” भन्दिन्छे । आज अचानक उसले ब्लगको कुरा निकालेपछि, उसले मेरो ब्लग पढ्ने गर्यारै’छ भनेजस्तो लाग्यो। अनि लौ,  अब एकछिन मलाई डिस्टर्ब नगर है भन्दै हेडफोनमा गुञ्जीरहेको गितलाई नै लिएर यो ब्लगको शीर्षक टाइप गरेँ, “टाढा टाढा जानुछ साथी, एकफेर हाँसीदेउ…” ! ब्लग के विषयमा लेखौँ, निर्क्यौल गर्न अलि सकिएन ! अब, कसैसँग केही आइडिया छन् कि? भन्ने ट्विट गरेर ट्विटेहरुलाई सोध्ने विचार गर्दैछु…

तस्विर: worthstar.com

Comments

  1. लेखन शैली मन पर्यो|

    ReplyDelete
  2. Read something after a long time. It was well worth it.

    ReplyDelete
  3. Different shades of the same write.....wonderfull :-)

    ReplyDelete
  4. मुलाई नि मनपर्यो लेखनशैली ....

    ReplyDelete
  5. आफैं नियम मिच्ने र पछि त्यसैको बारेमा उछितो काढ्ने हाम्रो बानी "साझा बानी" नै हो ।

    ReplyDelete
  6. क्या यथार्थ। गजबको लेखन सैली, मन पर्‌यो। धन्यबाद यति सुन्दर पोष्ट पढ्न पाएकोमा

    ReplyDelete
  7. धन्यवाद दाइ ।

    ReplyDelete
  8. धन्यवाद परेश जी ।

    ReplyDelete
  9. धन्यवाद उमेश जी ।

    ReplyDelete
  10. A beautiful piece of satire to the day to day life of today's kathmanduties... well written aakar ji.

    ReplyDelete
  11. so nic malai kasai kasai ko yad aayo

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Download Tihar Dhun and Deusi Bhailo Songs

शुभ दिपावलीको आगमनसँगै, यहाँहरुको लागि भनेर केही देउसी-भैलोका गितहरु अनलाइन राख्दैछौँ । आशा छ, यहाँहरुले यी देउसी भैलोका गितहरु मन पराउनुहुनेछ ।

Download Tihar Songs: Bhailini/Bhailo - भैलो

Download Tihar Songs: Bhailini Aayin / भैलिनी आइन आँगन

Download Tihar Songs: deusi re / देउसी रे

Download Tihar Song: tiharai aayo lau jhilimili / तिहारै आयो लौ झिलिमिली

Download Tihar Songs: diyo baali sanjh ko / दियो बाली साँझ को

Download: Tihar Dhun (Deusi,Bhailo)/ तिहार धुन(देउसी भैलो)- सुरसुधा

नोट: यी अपलोड गरिएका गितसंगितहरु व्यावसायिक प्रायोजनको लागि प्रयोग नगर्न आग्रह गर्दछौँ । इन्टरनेटमा भेटिएका गितहरुलाई हामीले यहाँ एकै ठाउँमा सजिलोको लागि राखिदिएको मात्र हौँ । तपाई यदि यी गित संगितको सर्जक हुनुहुन्छ र गित संगित यहाँबाट हटाउनुपर्ने भए जानकारी गराउनुहोला । फेरी एकपटक शुभ दिपावलीको हार्दिक मंगलमय शुभकामना व्यक्त गर्दछौँ ।

Romanized Nepali Unicode

Download and Install Nepali Unicode Romanised to write in Nepali all over the web. First of all, you have to Download and Run the Program on your computer. Then, you have to do some settings on your computer to use Nepali Unicode Romanized. You can download Nepali Unicode Romanized from the Madan Puraskar Pustakalaya website for free.

Install Nepali Unicode Romanized in Windows XP:
Install:
Run setup file;
Go to control Panel;
Open Language and Regional settings;
Open Regional Language Options;
Go to Language Options & tick on check box (install files..... Thai, instal....east Asian...languages):
Click apply-it might ask for windows CD:
Insert CD or you can directly copy "i386" files too;
And install all: then you have done;
Click for details;
Then click add a tab;
A new popup will appear:
Select "Sanskrit" in the first box;
Select "Nepali unicode (romanized)" in second box;
Click "ok";
You have successfully installed it;
Press "alt+shif…

Download FIFA World Cup 2010 Theme Song

Wavin' Flag by K'naan is a FIFA World Cup 2010 theme song. “Wavin’ Flag” is the third official single (eighth overall) by Somali-Canadian musician K’naan from his album Troubadour. The song was once performed acoustically live on Q TV by K’naan and his band to give viewers a preview of Troubadour before it was released. FIFA Word Cup 2010 is going to start from11 June in South Africa.Download FIFA World Cup 2010 Official Theme Song Wavin' Flag by K'naan.Lyrics of FIFA World Cup 2010 Official Theme Song:Song Title: Wavin Flag
By K'Naan y David BisbalOooooo Woooooo...Oooooo Woooooo...Give me freedom, give me fire
Give me reason, take me higher
See the champions take the field now
You define us make us feel proudIn the streets are, as a lifting
As we lose our inhibition
Celebration is surround us
Every nation all around usSinging forever young
Singing songs underneath the sun
Let's rejoice in the beautiful game
And together at the end of the dayW…

Aadha Baato (आधा बाटो) [Download] #Novel #Shrutisambeg

श्रुतिसंवेग मा हामी ले कृष्ण धरावासी को उपन्यास “आधा बाटो” को सम्पूर्ण डाउनलोड लिंक लिएर आएका छौ |आफ्ना जिवन भोगाइ का यथार्थलाई जोडेर तयार पारिएको उपन्यास ‘आधा बाटो’ कृष्ण धरावासी को आत्मकथा को रुपमा रहेको छ ।“राधा” जस्तो सफल उपन्यास लेखिसकेका धरावासी को यो पछिल्लो उपन्यास मा आफ्ना बाल्यकाल देखि हाल को अवस्था सम्म को कुराहरु समेटेर लेखिएको कारण उपन्यासलाई धरावासी ले ‘आधा बाटो’ भन्न रुचाएका छन् ।आफूले देखे सुनेको स्थान, नाम आदि का कारण यो उपन्यास पढ्ने तथा सुन्नेहरुलाई आफ्नै कथा जस्तो पनि लाग्न सक्छ ।उज्यालो ९० नेटवर्क को लागि निर्माण गरिएको कार्यक्रम श्रुति संवेग मा वाचन मा अच्युत घिमिरे हुनुहुन्छ भने प्रविधी मा दिनेश निरौला र शशिन्द्र गौतम रहनुभएको छ ।कार्यक्रम को अडियो श्रृंखला उज्यालो नाइन्टि नेटवर्क को कार्यक्रम श्रुतिसम्बेग बाट लिइएको हो ।Download : Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –1Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –2Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –3Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –4Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –5Krishna Dharabasi’s…

एक रातको कथा

भोलिपल्ट घर फर्कने रात थियो । सम्पूर्ण सामानहरु प्याक गरिसकेपनि केहि छुटेछकी भनि सोच्न बसेको थिएँ । कतैबाट तिरिरि बाँसुरीको धुन सुन्दा मनै आनन्दित भयो । "ए, निदाइस क्या हो ? फोन बजिरहेछ", रुममेटले चिच्यायो । कल रिसिभ गरेँ, निद्राकै झोकँमा, "हेलो, सुनन आज म नेपाल बाहिर जाँदैछु, यस अघि पनि कल गर्न पाइन । म विस्तारमा पछि कल गरौँला", एउटा हतारिएको खवर सुने । "ए ....., शुभयात्रा है", भने तर म अझै पनि निद्रामै थिए । वास्तवमा उनिलाई मैंले ठम्याउनै सकिन, सायद निद्रामा भएरै होला, न त नाम नै सोध्न भ्याँए आफ्ना सबै परिचित व्यक्तिहरुलाई याद गर्दा पनि त्यो आवाज ठम्याउन सकिन । अब मात्र मैले प्रतिक्षा गर्नुपर्नेछ, उनको दोस्रो कलको ।

अर्को विहानै आफ्नो वाटो लागिसकेको थिएँ । यात्राका दौरानमा मेरो मन सधैं मेरो जन्मथलो पुगिरहेको हुन्थ्यो । जुन माटोमा म जन्मे, जहाँ हुर्केँ, मेरो वात्सल्य , बालसखा सबै झल्झल्ती याद आउन थाले । मलाई घर छिटो पुग्नु छ, किनभने मेरो प्रतिक्षामा कसैले धेरै महिना विताएको छ । त्यही बेला मैले लेख्न थालेँ :
“मेरो आउने वाटो हेरी, चौतारीमा कुर्छे होली,
मेरो…

The Third Generation

The Third Generation नाम ले नै भन्छ, तेस्रो पुस्ता ! खुल्दुली सायद जाग्दै होला के हो, तेस्रो पुस्ता भनेर । धेरै सोचिरहनु पर्दैन म नै भनिदिन्छु The Third Generation एउटा डकुमेन्ट्रि मुभि हो । अनि यसलाई हेलसिन्कि, फिनल्याण्ड मा रहेका केही नेपाली युवाहरु ले बनाएका हुन् ।

डकुमेन्ट्रि एउटा १९ बर्षिय नेपाली युवा को वरिपरि घुमेको छ, जो पढ्न को लागि पश्चिमी देश हानिएको छ । अनि डकुमेन्ट्रिमा त्यसपछि उसको जिवन को दिनचर्यालाई समेट्न खोजिएको छ । उसको सुख, दुख, भोगाइलाई The Third Generation मार्फत देखाउन खोजिएको छ । हामीसँग को कुराकानी मा चलचित्र का निर्देशक मनोज भुषाल ले, आफूहरु सामाजिक चलचित्र निर्माण गर्ने युवाहरु को समूह भएको र यो आफूहरुको पहिलो प्रयास भएको, जानकारी गराउनुभएको छ ।

यो डकुमेन्ट्री हेर्न उत्सुक हुनुहुन्छ होला, तर तपाई ले केही समय कुर्नुपर्ने कुरा हामीलाई चलचित्र निर्माण पक्ष ले जानकारी गराएकोछ । तर यसो भन्दैमा निराश नहुनुहोस्, हामीले आज The Third Generation डकुमेन्ट्रि को प्रोमो लिएर आएका छौँ । अहिलेलाई चाँहि २:०० मिनेट को प्रोमो नै हेर्नुहोस् ।



From the Makers: The Third Generatio…

Subscribe to Aakar Post