एक समय थियो, ट्विटरमा आफूले चिनेजानेको मान्छे भेट्नै गाह्रो । भेटिएर फलो गरिहालिए पनि आफ्ना चिनेजानेका साथिको ट्विट हेर्न हप्ता वा महिनौँ सम्म कुर्नुपर्थ्यो । सायद त्यसकारण पनि ट्विटर चलाउन मनलाग्दैन थियो ।
फेसबुकको भुक्तभोगी मलाई, ट्विटर साह्रै अप्ठ्यारो लाग्थ्यो, एक समय सबैले फेसबुकमा सोध्ने गर्थे, ‘तिमी कतिबेला चाँहि फेसबुकमा अफलाइन हुन्छौ?’ । न फेसबुकको जस्तो कमेन्ट गर्न मिल्छ न त अरु केही गर्न नै मिल्छ, “काला अक्षर भैँस बराबर” भने झैँ थियो ट्विटर आफ्ना’लागि । जम्मा १४० क्यारेक्टरमा लेखिएका केही कुराहरु टाइमलाइनमा देखिन्छन्, चिन्नु न जान्नु वा भनौँ आफूलाई कामै नलाग्ने ट्विट गर्नेलाई पनि फलो गरिएकोछ । सिधा रुपमा भन्दा ट्विटर बुझ्न साह्रै गाह्रो परेको थियो । तर चलाउँदै जाँदा, ट्विटरका आधारभुत सिध्दान्तहरु बुझिँदै गइयो, “लाइक माइन्डेड”हरुको नेटवर्क हो रहेछ, आफ्नो रुचि अनुसार फलो गर्नुपर्ने रहेछ, कुराकानी गर्दै जाँदा आफ्नो सर्कल बन्दै जाँदोरहेछ भन्ने थाहा भयो । 
म ट्विटर खासै चलाउँदैन थिए, यतिसम्म कि आफ्नो ब्लगपोस्ट पनि ट्विटरमा ट्विट गरिँदैन थियो । यसैबिच एउटा सोसल मिडिया तथा टेक्नोलोजी ब्लग “ग्लोबल थट्ज” (अहिले बजम भनेर सुपरिचित छ) मा लेख्नथालेँ, त्यसमा मलाई ‘साउथ अमेरिका’ सेक्सन’को जिम्मा दिइएको थियो ।
नेपालमा बसेर साउथ अमेरिकामा भएका टेक्नोलोजी गतिविधि समेट्नु पर्ने थियो । साउथ अमेरिका’को टेक्नोलोजी सम्बन्धि लेख्ने साइटहरु हेर्न थालेँ तर सबै साइटलाई बुकमार्क गरेर राख्नु वा आरएसएस फिड राख्नु झन्झटिलो काम थियो । यसको विकल्पको रुपमा ‘टविटर’ देखापर्यो । त्यसबेला देखि टेक्नोलोजी र सोसल मिडिया सम्बन्धि खबर पच्छ्याउन थालियो, अनि ट्विटरमा अन्य केही साथीहरु पनि भेटियो, ट्विट च्याट रमाइलो हुनथाल्यो ।
‘ट्विटर, ग्लोबल थट्ज र म्यासेबल’को नाम मैले यो ब्लगमा (Facebook Status became Colorful with Bra Color, But Why ?) उल्लेख गरेको छु । ट्विटरमा देखिएको ट्विट पच्छ्याउँदै यो ब्लग लेखेर, एक हिसाबले त्यसबेला नेपाली फेसबुक प्रयोगकर्ताहरुको माझमा क्रान्ति नै गरिएको थियो, भोलिपल्टको अन्नपुर्ण पोस्टमा यो ब्लगको हवाला दिएर एउटा समाचार नै पढ्न पाइएको थियो ।
ट्विटर चलाएका कारण, यो रमाइलो खबरबारे आफूले पहिले जान्ने बुझ्ने मौका पाइएको थियो । जसबाट ट्विटरको अर्को राम्रो पक्षको बारेमा जान्ने मौका मिल्यो, ट्विटरमा रस बस्यो, फेसबुकबाट मन हट्दै गयो । यस्तै साना-साना अन्य यावत कारणहरुका कारण ट्विटर मनपर्ने थाल्यो, ट्विटरबाट नयाँ साथिहरु भेट्न थालियो, उनीहरुको विचार थाहा पाउन थालियो, आफ्ना साथी सर्कलहरु बनाउँदै गइयो, आफूलाई रुची लागेका विषयहरुमा ट्विट गर्न थालियो, ह्यासट्याग भन्ने बुझियो ।
टक्नोलोजी खबर हुन् या अन्य जुनसुकै खबर हुन् ती खबरहरु ट्विटरमा पहिले भेट्न थालियो । यसरी ट्विटर चलाउन थालियो, अहिले बरु अरु साइट नहेरी बस्न सकिएला तर ट्विटर नहेरी बस्न नसकिने भएकोछ । आफ्ना रुचीका विषयमा कुराहरु गर्दै जाँदा र ट्विटरमा ती कुराहरुलाई फलो गर्दै जाँदा, काम गर्दै जाँदा र सिक्दै जाँदा अहिले आफ्नो जिवनमा नै “सोसल मिडिया” अभिन्न अंगको रुपमा जोडिन आइपुगेको छ ।
यी त भए आफ्ना कुराहरु, मेरो जस्तै अवस्थामा अहिले पनि धेरै साथिहरु हुनुहुन्छ होला । ट्विटरमा आएका साथीहरु केही सयलाई सुरुमै फलो गर्नुहुन्छ, उनीहरुका सय थरिका ट्विट पच्छ्याउनु हुन्छ, कता-कता आफू हराए जस्तो लाग्छ, अनि अरुलाई सायद गाली गर्दै बस्नुहुन्छ होला वा फलोब्याक गरेन भन्दै नानाभाँति भन्नुहुन्छ होला । सुरु सुरुमा ट्विटरमा छिर्दा, आफूले फलो गरेको व्यक्तिले आफूलाई फलो गरेन भने साह्रै दिक्क लाग्छ, कति चैँ भाउ खान सक्दोरै’छ जस्तो लाग्छ, सके केही दिनमा अनफलो र ब्लक पनि ठोकिन्छ, कारण उसका कुराहरु ठूला ठूला लाग्नसक्छन् ।
तर अब यसको लागि एउटै उपाय छ, आफ्नो रुचीलाई फलो गर्ने, रुची मिल्नेसँग ट्विटरमा कुराकानी गर्न थाल्ने, यसको अलावा आफू ट्विटर के प्रायोजनको लागि चलाउँदैछु भन्ने हेक्का राख्न पनि जरुरी छ । ट्विटर चलाउनेहरुको फलोअरहरु जति भएपनि सबैको आ-आफ्नै समूह छ, जहाँ आपसमा धेरै कुरा गरिन्छ । तपाई भर्खर भर्खर ट्विटरमा छिर्नुभएको छ भने, तपाइको समूह नहुन सक्छ, तपाईले चिनेका मान्छे नहुन सक्छन् ! अत: ट्विटरमा कसैलाई पच्छ्याउनु भएको छ भने, उसले गरेका ट्विटहरु तपाईको रुचिका विषय हुन् भने उसँग अन्तरक्रिया गर्नुहोस्, रुचीकर ट्विट छैन भने, जुनसुकै बेला अनफलो गर्न सक्नुहुन्छ । बिस्तारै अन्तरक्रिया गर्दै जाँदा, तपाईको आफ्नो साथी सर्कल बन्दैजान्छ । तपाईका कुरामा चाखमान्नेहरुले तपाईलाई फलो गर्दै जान्छन्, यो एउटा स्वभाविक प्रक्रिया हो । तर ट्विटरमा छिर्ने बित्तिकै कसैले फलो गरेनन्, कसैले मेन्सन गर्दैनन् वा कुरा गर्दैनन् भनेर चित्त दुखाउनुको सट्टा आफू ‘एक्टिभ’ हुने कोशिस गर्नुस् । तपाईले अन्तरक्रिया गर्न थालेपछि, अरुले पनि तपाईलाई ‘नोटिस’ गर्छन्, तपाईको ट्विटको प्रकृति हेरेर, तपाईलाई अरुले मुल्यांकन पनि गर्न सक्छन्, तपाईको ट्विटको आधारमा तपाईलाई फलो गर्ने कि नगर्ने भनेर निर्धारण पनि गर्नसक्छन् ।
यो पनि….
आफ्ना केही अनुभव पहिले पनि यहाँ लेखिसकेको छु
ट्वीटर मा कसरी रमाउने, ट्वीटर कसरी चलाउने ? [Friday Tech ]
You missed one very important point. There is no censorship on twitter. If you don't like someone's post, you just block him/her and they don't have to worry about their posts being removed. It is an actual freedom. Unlike facebook. :)
ReplyDeleteTwitter has also defended many activists by refusing to provide their data to the governments.
Thanks for the comments. But I've mentioned this one: "
ReplyDeleteट्विटरमा कसैलाई पच्छ्याउनु भएको छ भने, उसले गरेका ट्विटहरु तपाईको रुचिका विषय हुन् भने उसँग अन्तरक्रिया गर्नुहोस्, रुचीकर ट्विट छैन भने, जुनसुकै बेला अनफलो गर्न सक्नुहुन्छ ।"
proud to have a twitter follower like you Aakarpost. you were one of my intial twitter friend who responded to my tweet and made it easier for me. As i always say, you and lexlimbu r celebrity twitter follower and blogger in eyes.
ReplyDeleteThanks Shaku. That's how we started to Tweet. :)
ReplyDeleteSimply said impressive write...:-)
ReplyDeleteThank you :)
ReplyDeletemalai twetter chalaudai jani bani parya pachi sachikai facebook chalauna kam hudai gayako xa tara maile twitter ma aaphno circal banauna nai sakeko xaina tara pani aaphule follow gareka haruko tweet paddthha ramailo lagxa ra arko samasya vaneko nepali unicode ma lekhan nasakera ho. Tara pani ma aajakal Twitter ma bistarai ramauna thaleko chu ra yasma nai majja lagna thaleko xa. aaja kal ma pani twitter ma sikaru rupma prabes gari raheko xu tapaiko blog le twitter chalauna dherai nai sahayog gareko xa malai yasko lagi daju lai dherai dherai danyabadha.
ReplyDelete