Skip to main content

धरहरा मा २ घण्टा

धरहरा सँगै को पार्क मा आइपुगेको छु । मध्यान्न को १२ बजेको छ । फागुन महिना भएर होला, गर्मी को आभास भै’रहेको छ । केही वर्ष अघि सम्म हेर्न मात्र पाइने धरहरा केही वर्ष देखि चढ्न मिल्ने भै’सकेको छ । त्यही भएर, यहाँ धरहरा चढेर काठमाडौँ हेर्न खोज्नेहरु को भिड छ ।

एउटा कुना को बेन्च मा म बसिरहेको छु, प्लान केही छैन । त्यही पुल्चोक देखि हिँडेर आएको थकाइ मार्न बसिरहेको छु । “पल्पसा क्याफे” को अडियो पेनड्राइभ मा राखेर ल्याँए भर्खरै, अच्युत दाइबाट, कति खेर सुनौँ जस्तो भै’रहेको छ । म कसैलाई पर्खिरहेको पनि छैन पार्क मा, तर पनि म बसिरहेको छु, विनाकाम पार्क मा । बाहिर होहल्ला छ, गाडि को घ्यारघ्यार को आवाज आइरहेको छ । थकाइ मार्ने पार्क त हो, तर शान्त छैन । सबै आ-आफ्नै पारामा छन्, कोही एक्लै छन्, कोही ग्रुपमा छन्, कोही साथिहरु सँग छन् त कोही सपरिवार आएका जस्ता देखिन्छन् ।

त्यसै बस्न अल्छि लाग्यो, एउटा फ्यान्टा ल्याएँ, सेल्फ सर्भिस रहेछ । त्यो सानो बोतल को फ्यान्टा पनि १ घन्टा लाएर सिध्याँए, सायद म अझै केहिबेर यही पार्क मा बस्ने वाहाना खोज्दैथिँए । मान्छेहरु को आगमन बाक्लिएको जस्तो लाग्छ । सबै बेन्च र कुर्सीहरु भरिएका छन्, कोही चिया को चुस्कि लिँदैछन् त कोही गफ मा मस्त छन् ।

धरहरा चढ्न जानेहरु को भिड छ, धरहरा को टुप्पा मा पनि भिड नै छ । टिकट लिँदै शरीर जाँच गराउँदै मान्छेहरु धमाधम भित्र जाँदैछन् । केही धरहरा चढेर फर्किरहेकाछन्, आफ्नो अनुभव वयान गरिरहेकाछन् । म चाँहि विनाकाम सबैतिर नजर पुर्‍याइरहेको छु, सबैलाई हेरिरहेको छु, अनि केही लेखे झैँ गर्दैछु । कोही चिनिएका अनुहार देखिन्छन् कि खोज्दैछु ।

मेरो छेवैमा केही घरजग्गा किनबेच को गफ गर्दैछन्, उनीहरु ब्रोकरहरु हुन् । केही मान्छेहरु चाँहि मलाई नै हेर्दैछन्, मैले यो लेख्दैगरेको नोटबुक तिर आँखा तन्काउँदैछन् , सायद भनिरहेका होलान्, कस्तो खुस्केट रहेछ । म थाहा नपाएझैँ गर्दैछु, म पनि कसैलाई पर्खिरहे झैँ बेला बेला मा घडि हेर्दैछु । पर्तिरको टेवलमा केही विदेशीहरु छन्, म सोच्दैछु, यी गोरीहरुलाई यस्तो ठाउँ अनि यति अस्तव्यस्त देखेर के लाग्दो होला तर सोध्न मन लागेको छैन ।

अर्को पर्तिर को टेबलमा एक युवती छिन्, सायद उनी पनि कसैलाई पर्खिँदैछिन् । टाउको मा सनग्लास अड्याएकी उनको गलामा मोति को माला देखिन्छ, अनि आँखा माथि खै के-के हो, लागएकी छिन् । निकै निडर जस्तो देखिने उनी सोचमा डुबेकी जस्तो लाग्छ । तर उनी पनि आफ्नो नजर सबैतिर डुलाउँदैछिन् । अनि अरुलाई हेरेर उनको अनुहार को एक्सप्रेसन पनि बद्लिरहेको छ ।

एउटा टेवलमा एकजोडि आइपुगेकाछन्, नाता त म भन्न सक्दिन, जो पनि हुन सक्छन् । केटा र केटि हुँदैमा कोही कसैको प्रेमी नहुन सक्छ तर हाम्रो सडेको मानसिकता मा प्राथमिकतामा रहेको छ, केटा र केटी सँगै देखिए प्रेमी-प्रेमीका । ती दुइजना पनि जो पनि हुनसक्छन्, दिदीभाइ, दाजुबहिनी आदि इत्यादि ! सायद उनीहरु आत्मिय मित्र पनि हुनसक्छन्, सँगै भए भन्दैमा प्रेमी-प्रेमिका हुन्छन् र ? यही हाम्रो सडेको मानसिकता का कारण पनि केटा र केटी साथी बन्न नसकेका हुन् कि ? नियालेर हेरेँ, युवकलाई, उ प्रहरी सेवा को तालिम मा भएजस्तो लाग्यो । उसको पोशाक, उसको कपाल कटाइ आदिकुराहरुले यस्तै कुरा को छनक दिँदै छ । मोवाइल मा आएको एसएमएस ले मेरो ध्यान खल्बल्याइदियो ।

एक हुल केटाहरु आइपुगेकाछन्, उनीहरु सँगै को बेन्चमा बसेका छन् । उनीहरुको कुरा ले थाहा पाएँ, त्यसमध्ये एउटा अमेरिका उड्ने तरखर मा रहेछ, सायद रमाइलो गर्न हिँडेका छन् । उनीहरुले चुरोट सल्काए, सबै १८-२० का जस्ता देखिन्छन् तर सबैको हातमा चुरोट सल्किरहेको छ । लाग्यो, आधुनिक सहरिया युवाहरु हुन्, जो आफ्नो जिवन यही धुँवा सँगै उडाइरहेकाछन् । चुरोट को धुँवा मेरो नाकमा ठोक्किन आइपुग्यो । म चुपचाप लेखिनैरहेको छु, उनीहरु धुँवा उडाइरहेकाछन्, नजानेरै मलाई समेत डिस्टर्व गर्दैछन् । एउटा सुरक्षा गार्ड आइपुगे । उनले विनम्र सँग केटाहरुलाई भन्दैछन् –“दाइ, त्यो माथि को बोर्ड हेर्नुस् त !” केटाहरु “सरी है, दाइ” भन्दै उठेर पार्क बाहिर गए, एउटा बेन्च खालि भयो । मैले आउने वित्तिकै त्यो बोर्ड देखेको भएपनि, मलाई लेखेको मात्र होला जस्तो लागेको थियो तर हैन, कार्यान्वायन पनि भएको रहेछ । बोर्डमा लेखिएको छ, “धुम्रपान निषेधित पार्क” ।



ती अघिकि कसैको पर्खाइ मा रहेकी युवतीसँगै को कुर्सीमा एउटा युवक आइपुगेको छ, उ पनि प्रहरी सेवा कै तालिमे जस्तो देखिन्छ, प्रजातन्त्र दिवस को विदामा तालिमकेन्द्र बाट बाहिर आएको हुनुपर्छ । २ बज्न लागिसकेछ, मलाई एउटा साथि भेट्न जानु छ, ठ्याक्क २ बजे नै । अब उठौँ क्यार, थकाइ मरिसकेको छ, एउटा साथिलाई भेटेर आज नै धुलिखेल फर्किनुपरेको छ ।

-सुन्धारा, ०६५ फागुन ७ गते
प्रजातन्त्र दिवस

Comments

  1. Ramailo din...
    Ramailo sanga biteko pal...

    ReplyDelete
  2. धरहरा घुमाउनु भएकोमा धन्यवाद, यो लेखले पुराना दिनहरुको याद आयो ।

    ReplyDelete
  3. साह्रै रमाईलो प्रस्तुति! कहिलेकाहीं यसरी मान्छेहरुको अवलोकन गर्न मलाई पनि खुब मन पर्छ।

    ReplyDelete
  4. आकार जी रमाइलो संग बितेछ त्यो दिन ।
    केटा र केटि हुँदैमा कोही कसैको प्रेमी नहुन सक्छ तर हाम्रो सडेको मानसिकता मा प्राथमिकतामा रहेको छ, केटा र केटी सँगै देखिए प्रेमी-प्रेमीका ।
    यो चाहि धेरै नै मन पर्यो मलाई ।

    ए साच्चै अनि कता हराउनु भाको आजसम्म?

    ReplyDelete
  5. kunai bisaya nai nabhaye pani yeti mitho tarikale prastut garnubhayeko rahecha paddha ekdam ramailo lagyo aakar jee.

    ReplyDelete
  6. आकार जी को पोस्ट मा फेरी पोस्ट हुन थालेछ .....म आकार जी को गफ मज्जाले सुनिरहे ....
    ..तर उहा त उठेर अन्तै पो गइ सक्नु भएछ ।
    प्रजातन्त्र दिवस को शुभकामना .... छिटै नेपाल ....ले दिगो शान्ति र विकाश पाओस ।

    ReplyDelete
  7. केहि छिन म पनि त्यतै वरिपरि घुमेको जस्तो भयो ।

    ReplyDelete
  8. कहिले कांही रेलमा पढ्ने कुरा केही नभए वा iPod को battery सकेको बेला मैले गर्ने काम पनि त्यस्तै हो
    यो टांसो पढे पछी मलाई पनि त्यस्तै लेख्ने idea फुर्यो

    ReplyDelete
  9. अनि त्यो पार्क बसुञ्जेल लेख्नुभएको यहि हो कि अर्थोकै हो ? यो चैं त गजबै लेख्नु भएछ रमाईलो लाग्ने गरेर । र पल्पसा क्याफेको ब्यग्र प्रतिक्षामा भएँ है म त ।

    ReplyDelete
  10. अाकारजी तपाइँको धरहरा यात्राले मलाइ पनि धरहराको छेउ गएर एकछिन भने पनि उभिन मन लाग्यो हुनत धेरै चोटी यो सँग छेउ मागेर हिडियो तर यसलाइ हेरेरै सोचिएन अब सोचेर बस्न मन लाग्यो अझ विषेश चाहि त्याहाँ हिडने मान्छेहरू बारेमा सोच्न मन लाग्यो ।

    ReplyDelete
  11. dharahara ko bhraman gare jasto bho, aaha!

    ReplyDelete
  12. मलाई नि राम्रो लाग्यो

    ReplyDelete
  13. तपाँइको धरहरायात्राले मलाइ केहि पुराना दिनहरुको झझल्को दिलायो ! म गहनापोखरिको चौरमा त्यसरि नै बसेर लेख्थेँ ! मान्छेहरुलाइ हेर्दै ! बडो गजबको स्मृति छन ति ! म ति उड्ने केटाहरुझैँ चुरोटमा उडाउँथे आफुलाइ ! पढेर निकै राम्रो लाग्यो !

    ReplyDelete
  14. आहा ..कति राम्रो ..

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

मेरो बिहे [कथा]

“एम ए पढ्दै छे, स्कुलमा पढाउँछे, केटी राम्री छ, एकचोटि हेर” आमाले चिया सँग प्रस्ताव पस्कनु भयो । बिहे गर्ने त यस्तै केटी सँग हो, तर पनि यो मामलामा किन किन म निर्णय गर्न एकदम कमजोर भइरहेको थिँए। “खान्दानी छन् रे, आँगन पनि ठूलो छ" आमाको भनाईको आसय मैले प्रष्टरुपमा बुझेको थिँए । तर कुनै विवाद नगरी म चुप लागेर कुरा सुनिरहेँ । “एक्ली छोरी, काठमाण्डौंमा दाजु भाइ सँग बसेर पढेकी, शिल स्वाभाव राम्रो छ, घर गरिखान्छे हाम्रो” आमा थप्दै हुनुहुन्थो, मलाई चिया भन्दा ति कुरा र बयान मीठा लाग्दै थिए । एक किसिमले आमा मेरो कल्पनामा बुट्टाहरु भर्दै हुनुहुन्थ्यो । “मलाई त मन खायो, तँलाई भनेर फोटो मगाएकीछु, ला” आमाले २ वटा फोटो हातमा राखिदिनु भयो । आमाको अगाडि नियालेर हेर्न लाज भयो । केटी त राम्री नै हो । मैले झलक्क हेर्दा त्यही देखें । म रिमोट चलाइरहेको थिँए । गोरुले दाँइ गरे जसरी च्यानल घुमाउनु मेरो पुरानो बानी । भरे बुवा आएपछि कुरा गरौँला भनेर आमा गिलास उठाउँदै जानुभयो । आमा गएपछी ‘केटीलाई’ नियालें । मुहार त राम्रै हो । कपाल कस्तो हो, प्रष्ट सँग देखिएको थिएन । कुर्ता सलवार, बाहुला नभएकोल

Romanized Nepali Unicode

Download and Install Nepali Unicode Romanised to write in Nepali all over the web. First of all, you have to Download and Run the Program on your computer. Then, you have to do some settings on your computer to use Nepali Unicode Romanized. You can download Nepali Unicode Romanized from the Madan Puraskar Pustakalaya website for free. Install Nepali Unicode Romanized in Windows XP: Install: Run setup file; Go to control Panel; Open Language and Regional settings; Open Regional Language Options; Go to Language Options & tick on check box (install files..... Thai, instal....east Asian...languages): Click apply-it might ask for windows CD: Insert CD or you can directly copy "i386" files too; And install all: then you have done; Click for details; Then click add a tab; A new popup will appear: Select "Sanskrit" in the first box; Select "Nepali unicode (romanized)" in second box; Click "ok"; You have successfully installed it; P

मोदी र ट्विटर ट्रेन्ड [पडकास्ट 📻 ]

यो अंकमा भारतिय प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदी नेपाल भ्रमणमा आउँदा ट्विटरमा चलेको #BlockadeWasCrimeMrModi (नाकाबन्दी अपराध हो, मिस्टर मोदी) ट्रेन्ड र ट्विटर ट्रेन्ड कसरी हुन्छ भन्ने बारेमा कुरा गर्दैछु । मोदी जनकपुरमा आइपुग्ने बित्तिकै एक्कासी #BlockadeWasCrimeMrModi ट्विटरको ट्रेन्ड लिस्टबाट हरायो । हामीले सेन्सरसिपको शंका गरिरहँदा केही घन्टापछि त्यही ट्रेन्ड पुन: देखापर्‍यो । विगतमा बाहिर भएका केही ट्रेन्डहरु फेसबुक तथा ट्विटरले 'ट्विक' गरेको भन्ने खबर आएका कारण, सुरुमा यो सेन्सरसिप नै हो भन्ने लाग्यो । तर उक्त ट्रेन्ड ट्विटरबाट हराएर केही घन्टापछि फेरि आएबाट, सेन्सरसिप हैन भन्ने लाग्यो । मोदी र ट्विटर ट्रेन्डबारेको यो पडकास्ट 📻 सुन्नुहोस् ट्विटर ट्रेन्ड कसरी हुन्छ? ट्विटरमा ट्रेन्ड हुन यति नै ट्विट हुनुपर्छ भनेर कहिँ उल्लेख गरेको पाइँदैन तर पनि केही कुरा ट्रेन्डमा देखिनको लागि त्यस विषयमा एकैपटक, धेरै ठाउँबाट धेरैले एउटै विषय ट्विट गरेको हुनुपर्छ । एउटै विषयमा हजारौँले दिनभरि ट्विट गर्दा त्यो ट्रेन्डिङ टपिकमा देखिन्छ भन्ने हुँदैन । ट्विटरमा ट्रेन्ड हुन, कुनै पनि विष

हाम्रो नेपाली किबोर्डमा अब नेपाली स्टिकरहरु

नयाँ वर्ष २०१९ को अवसर पारेर हाम्रो पात्रो ले हाम्रो नेपाली किबोर्डको नयाँ संस्करण सार्वजनिक गरेकोछ । नयाँ थिम, इमोजी तथा नेपाली स्टिकरहरु सहित आएको हाम्रो नेपाली किबोर्ड को नयाँ संस्करण हिजोबाट गुगल प्लेस्टोरमा उपलब्ध छ । हाम्रो नेपाली किबोर्डमा नयाँ के छ? स्टिकर हाम्रो नेपाली किबोर्डको नयाँ संस्करणमा नेपाली परिवेश झल्काउने विभिन्न नेपाली पात्रहरु सहितको स्टिकरहरु राखिएकोछ । मेसेन्जर, भाइबर, ह्वाट्सएप, स्काइप, टेलिग्राम, फेसबुक, ट्विटर, इन्स्टाग्राम आदि जुनसुकै एप्लिकेशनमा पनि प्रयोग गर्न मिल्ने यी नेपाली स्टिकरहरुले प्रयोगकर्तालाई नयाँ अनुभव दिनेछ । नेपाली पारा, हाम्रो साथी, नयाँ वर्ष, संगी, हाम्रो कान्छा, हाम्रो कान्छी, नक्कली, र बौचा व मैचासमेत गरी आठ किसिमका स्टिकरहरु समावेश गरिएकोछ । हाम्रो नेपाली किबोर्डको इमोजी खण्डमा गएर यी स्टिकरहरु प्रयोग गर्न सकिन्छ । थिम हाम्रो नेपाली किबोर्डको यस संस्करणमा नयाँ किबोर्ड थिम पनि थपिएको छ । हाम्रो नेपाली किबोर्डको सेटिङमा गएर आफूलाई मन पर्ने थिम छान्न सकिन्छ । डार्क तथा लाइट गरेर हाललाई दुई डिजाइनमा किबोर्ड थिम उपलब्ध छ । चलनचल्तिको “ब

फेसबुक न्युजफिड अपडेट - पेजलाई झनै गाह्रो

अमेरिकामा भएको पछिल्लो राष्ट्रपति निर्वाचनको परिणाम सार्वजनिक भएसँगै फेसबुक लगायत विभिन्न सोसल मिडिया साइटहरुको उपयोगिताबारे व्यापक बहस सुरु भएको थियो । "फेक न्युज"को बिगबिगीले गर्दा फेसबुक, एकहिसाबमा फेकबुकमा परिणत भयो । प्राय: फेक न्युजहरु नै धेरै सेयर हुने र भाइरल हुन थाले । धेरै सेयर हुँदा, स्वाभावत: "फेक न्युज" पनि साँच्चै हो भन्न थालियो । कहिँकति अनुसन्धान छैन, फलानोले एकथरि पेजबाट समाचार सेयर गर्छ, अर्कोले सेयर गर्छ, अर्कोले गर्छ, असत्य तथा काल्पनिक समाचारहरु कै बोलबाला देखियो । नेपालमा भएको पछिल्लो निर्वाचनमा पनि प्रचारवाजी शैलीका मनगढन्ते तथा काल्पनिक समाचारहरु भाइरल भए । फलाना र चिलाना पार्टि, मान्छे पिच्छेका अनलाइन समाचार पोर्टल, फेसबुकको न्युजफिड हेर्न नै दिक्क लाग्ने किसिमको थियो । सबैभन्दा अनौठो लाग्ने चाँहि, मान्छेहरु फेसबुकमा फलाना समाचार पोर्टलले लेखेको भन्दै सेयर गरिरहेका भेटिन्थे । अझ के भने, नेपालका ठूला प्रकाशनहरु सँग ठ्याक्कै मिल्ने नामहरु राखेर काल्पनिक समाचारको व्यापार गर्ने समूहहरु नै छन् । उदाहरणको लागि, कान्तिपुरले यस्तो उस्तो लेख्यो

सामाजिक सञ्जालमा सुरक्षित रहने तरिका

सामाजिक सञ्जाल चलाउने पनि आफ्नै तौरतरिका छन्, जसलाई नजरअन्दाज गरिँदा सामाजिक सञ्जालले समस्या सिर्जना गरिरहेका पनि छन् । सामाजिक सञ्जालका प्रयोगकर्ता एक करोडभन्दा धेरै रहेको देशमा छिटपुट घटनालाई लिएर पूरै सामाजिक सञ्जाल नै असामाजिक छ भन्न मिल्दैन । मूलधारका मिडिया रेडियो, पत्रिका, टेलिभिजनजस्तो सामाजिक सञ्जाल एकोहोरो छैन । सामाजिक सञ्जालको बनोट नै फरक छ, यो दोहोरो हुन्छ । दोहोरो हुनेबित्तिकै उठान गरिएका विषयमा केही घर्षण हुनु, वादविवाद हुनु, तर्कवितर्क हुनु, केही तलमाथिका कुरा हुनु एकदम सामान्य हो । प्रयोगकर्ताले सामाजिक सञ्जालको बनोट बुझ्ने वा यस्ता प्लेटफर्मका फिचरको सदुपयोग गर्ने हो भने यी कुरा अत्यन्तै सामान्य लाग्छन् । सबै कुरा प्रविधिले समाधान गर्न सम्भव छैन, तर सामाजिक सञ्जालमा देखिने, भोगिने प्रायः कुरा भने प्रविधिबाटै समाधान गर्न सक्ने अवस्था छ । सामाजिक सञ्जाल तथा इन्टरनेट प्रयोगकर्ताले अरूलाई दोष लगाउनुपहिले आफ्नो थैलो बलियोसँग कसौँ भन्ने कुरा मनन गर्न जरुरी छ । मोबाइलमा मात्रै इन्टरनेट चलाउने अधिकांश प्रयोगकर्ताका लागि अहिले फेसबुक र भाइबर भनेकै इन्टरनेट हो भन्ने भ्रम छ 

Subscribe to Aakar Post