Skip to main content

केही टुक्राहरु

अर्को दूर्घटना, मैले कारण सोधेँ ! अनि सरसर्ति आँखा दौडाएँ, पत्रिका मा उसको मृत्यु को खबर छापिएको रहेछ ! हुन त अघिल्लो दिन नै, इन्टरनेट मा त्यही खबर पढेको थिँए, तर मैले याद गरेको थिइन, सायद अरु नै कोही थियो होला, मेरो सरोकार भन्दा बाहिर को भनेर ! तर जब थाहा पाएँ, मैले उसलाई केही भन्न सकिन, फोन समाएर म बसिरहेँ, मलाई त्यो सानोroad भाइ को याद आयो, मलाई त्यो सानी बहिनी को पनि याद आयो, मैले केही भन्न सकिन ! मैले सम्झेँ, त्यो सानी बहिनी सँग म कति धेरै बोल्थेँ, मैले भेटेको छैन, देखेको पनि छैन, तर उ मेरी साथी कि बहिनी  (नजिक को नातेदार) हो । उनीहरु प्राय: साथै हुन्छन् । कहिलेकाहिँ साथिलाई फोन गर्दा उसकी बहिनीले उठाउँथी !

आज धेरै दिन पछि मैले साथिलाई फोन गरेँ, फोन को अर्को छेउ बाट त्यही बहिनी को परिचित आवाज आयो, सुरुमा के भनौँ के भनौँ भयो ! बहिनी ले भनि, लोडसेडिङ ले गर्दा, फोन मा ब्याट्री छैन, उसले आफू सँग पनि मोबाइल छ भन्दै नम्बर टिप्न भनि, मैले उसलाई मिसकल गर्न सुझाएँ । उसले भनि, म मिसकल गर्छु है मेरो मोबाइलबाट, पछि फेरि भनि मेरो बाबा को मोबाइल !

मलाई गाह्रो भएर आयो, उसले बाबा को मोबाइल भन्दा, त्यो बहिनी को बाबु अब जिवित छैनन्, केही महिना अघि उनी मोटर दुर्घटना मा बिते ! मन एकछिन अत्तालियो, मैले के भनेर फोन गर्नु उसलाई ! त्यही नि फोन गरेँ, नम्बर कन्फर्म गर्ने बाहान मा, उसले भनि ‘दादा, एकछिन पछि फोन गरिस्योस  है’ । पछि फोन गरेँ, कुरा हुँदै थियो, मोबाइल नेटवर्क ले दु:ख दिन थाल्यो, अनि मैले सबै कुरा सिध्याउने हिसाब ले सोधेँ । बाँकि सबै राम्रो छ नि हैन ? उसले भनि, ‘यति धेरै नराम्रो भइसकेपछि पनि के को राम्रो हुनु नि अब?’ । मोबाइल एक्कासी काटियो, फेरि ट्राइ गरेँ तर लाग्दै लागेन, म सोच्दै रहेँ !  म सोच्दै रहेँ, त्यही बहिनी को कुरा, अनि म सँग जवाफ पनि त छैन, उसलाई उत्तर दिन को लागि !

****************************************************************

कहिलेकाँहि सोच्छु, ‘जिवन’ के हो ? सायद ‘किशोर’ अवस्था मा हुँदा प्राय: ‘रियालिटि’ र ‘भर्चुआलिटि’ मा फरक छुट्याउन सकिँदैन । जति नै ‘दर्शन’ छाँट्न खोजेपनि, कमजोरी प्राय: ढाकिँदैन । दही खानेलाई भक्तपुर को ‘जुजु धौ’ नै चाहिन्छ, जुत्ता मा कन्भर्स र पाइन्ट मा जिन्स नै लाइन्छ अनि सिनेमा हेर्नलाई जयनेपाल र कफि खानलाई ‘जाभा’ नै गइन्छ । यो आफ्नो स्वभाव हो, आफ्नो जिवन हो, किशोर अवस्था को उपज हो, अनि यही नै रियालिटि हो हामी युवाहरु को । युवा मात्र नभनौँ, आम मानिस कै स्वभाव यही हुन्छ, जिवन को कुनै न कुनै मोड मा पुगेपछि उ टक्क रोकिन्छ र आफ्न कुराहरु एकएक गरि केलाउन थाल्छ । तर यी कुराहरु जिवन का अन्तिम क्षण मा मात्र लागु हुन्छन्, आफ्ना कमि कमजोरीहरु आफूले देख्न थाल्छन् र धर्मकर्म मा लाग्न थाल्छन् ।

समुन्द्र को गहिराइ मा पाइने, ‘शिल्पी’ र वनस्पतिहरु राम्रा हुन्छन् । तर त्यही समुन्द्र मा अन्य कुराहरु पनि पाइन्छन् जुन ‘सेता’ भइकन पनि सुन्दर हुँदैनन्। अस्ति ‘थिएटर’ को क्लास मा, गरिएका कुराहरु साह्रै सान्दर्भिक लागेका थिए । त्यहाँ भनिँदै थियो, ‘कलाकार त्यो बन्न सक्छ, जसले धेरै कुराहरु भोगेको छ, जसले जिवन बाँचेको छ’ ! टुप्पा बाट पलाएका मान्छेहरु कलाकार बन्न सक्दैनन्, किनकी उनीहरुमा अनुभव को कमीहुन्छ, उनीहरु अभिनय गर्नु भन्दा पनि अभिनय गरेर देखाउँछन् । नाट्यकर्मी, कलाकार ‘राजन’ दाइ का यी कुराहरु मलाई धेरै हदसम्म सहि र साँचो लाग्यो । यही २१ वसन्त पार गर्दा पनि, धेरै कुरा देखियो र भोगियो । यहाँ कोही साँच्चै अभिनय गरिरहेका थिए भने, कोही अभिनय गरेको जस्तो गरिरहेका थिए, जुन कुरा उनीहरु को व्यवहार बाट झल्किरहेको थियो ।

****************************************************************

हामी पुर्वियहरु पश्चिमीहरु को बानी अंगाल्दै छौँ भने, पश्चिमीहरु हाम्रो पुर्विय दर्शनलाई अँगालिरहेकाछन् । ‘लियोनार्दो दा भिन्चि’ ले हवाइजहाज को चित्र बनाउनु र ‘राइट दाजुभाइ’ ले हवाइजहाज उडाउनु भन्दा धेरै पहिले नै, पुर्विय ग्रन्थहरु मा ‘पुष्पक विमान’ को चर्चा गरिएको थियो । रावण ले ‘सिता’लाई हरण गरेर लैजाँदा विमान नै चढाएर लगेका थिए भने, ‘सञ्जय’ महाभारत को लडाईमा ‘धृतराष्ट्र’का दुत थिए, ‘सञ्जय’ ले सबै कुरा बसिबसि लडाइ मा के भइरहेछ भन्ने कुरा ‘धृतराष्ट्र’लाई बताउँथे । पश्चिम का विद्वान र वैज्ञानिकहरु ले यही कुरा को आधार मा नै विभिन्न चिजहरु को निर्माण गरे । यस हिसाबले हेर्दा, पुर्विय या पश्चिमी समाज कुन अघि रहेछ भन्ने सोच पक्कै आउँछ । जुनकुरा अहिले पश्चिमीहरु ले निर्माण गरिरहेका छन्, ती कुराहरु धेरै पहिले नै पुर्विय ग्रन्थहरुमा उल्लेख गरेको पाइन्छ, चाहे त्यो हवाइजहाज होस् या अन्य केही !

भर्खरै पनि, हलिउड मा ‘अवतार’ भन्ने चलचित्र बन्यो, जुन पुर्विय सिद्धान्त बाट नै प्रेरित छ । रामायण का पुच्छर सहित का मान्छेहरु ‘हनुमान’ बाटै प्रभावित भएर हुनुपर्छ ‘जेम्स क्यामरुन’ ले ‘अवतार’ मा पुच्छर सहित का मान्छे को कल्पना गरे । कलाकार र विव्दानहरु ले भगवान ‘कृष्ण’ अनि ‘महादेव’लाई ‘निलो वर्ण’ का भनेर चित्रित गरिएकै कारण, ‘अवतार’ मा मान्छेहरु सबै ‘निलो वर्ण’ का थिए । चलचित्र मा प्यान्डोरा नामक ग्रहलाई हामीहरुले भन्ने गरेको ‘स्वर्ग’ जस्तो बनाइएको थियो । जहाँ रुखबाट दैवि शक्ति लिन्थे, जनावर र चराहरु माथि चढेर हिँड्थे ।

****************************************************************

यस्ता यावत कुराहरु सोच्दैजाँदा, निकै टाढा पुगिन्छ । तर पुर्विय र पश्चिमि संस्कृति को फ्युजन भने भइरहेको छ । अनि केही यस्ता कुराहरु पनि हुन्छन्, जुन प्रश्न को उत्तर हामी कहिले भेट्दैनौँ । प्रश्न हाम्रो जन्म सँगै सुरु हुन्छ, नाम बाटै सुरु हुन्छ, आफ्नो वर्ण बाटै प्रश्न सुरु हुन्छ तर उत्तर हत्तपत्त भेट्न सकिँदैन । जस्तो तपाइको नाम ‘फलानो’ भनेर राखिनु को कारण हुन्छ, तपाई को स्वभाव यस्तो, हुनु को पनि कारण हुन्छ तर हामीलाई ती केही कुरा थाहा हुँदैन । किन तपाईलाई मनै नपर्ने मान्छे, अरुहरु को प्रिय हुन्छ ? तपाई किन, रातो मनपराउनुहुन्छ जबकी मलाई सेतो मनपर्छ । यी यावत धेरै कुराहरु छन्, जसको उत्तर त्यति धेरै सहज छैन । तपाई मोटो हुनु को पनि कारण हुन्छ, तपाई पातलो हुनु को पनि कारण हुन्छ । तर ती मोटा र पातलाहरु ले हत्तपत्त जवाफ भेट्दैनन्, किन भन्ने कुरा को ?

****************************************************************

केही मान्छेहरु झुटो बोलेर पनि झुटो बोल्न जान्दैनन्, कोही मान्छेहरु ‘प्रिटेन्ड’ मात्र पनि गर्छन् । तिनीहरु किन ‘प्रिटेन्ड’ गर्छन् थाहा छैन, सायद उनीहरु अरुलाई देखाउन चाहन्छन् । संसारलाई देखाउन चाहन्छन् तर यथार्थ मा त्यसको ठिक विपरित हुन सक्छ । कोही भने, सबै कुरा गोप्य राख्न चाहन्छन्, मैले यस्तो ब्लगहरु पनि भेटेको छु, जुन नितान्त व्यक्तिगत छ, जहाँ आफ्ना भोगाइहरु शिलशिलाबध्द रुपमा लेखिएको हुन्छ । मैले फेला पारेका ती व्यक्तिगत ब्लगहरु नियमित पढ्ने गर्छु, जहाँबाट मलाई धेरै कुरा को ज्ञान भइरहेको हुन्छ, संसारका केही वास्तविक जिवन भोगाइ को सम्मिश्रण पाइन्छ ।

केही मान्छेहरु आफ्ना अगाडि ठिक्क पार्छन तर पछाडि पछाडि कुरा काटिरहेका हुन्छन् । त्यस्तो केही उदाहरण पनि भेटेँ, जहाँ लहै लहै मा मान्छेहरु लागेका रहेछन् । जो हल्ला कै पछि दगुरिरहेका रहेछन्, सायद उनीहरु ले बिर्सिए अस्ति सम्म तिनीहरु पनि म जस्तै सोच्थे, ठिक त्यसै तरिका ले गुनासो पोखिरहेका थिए । तर एक्कासी उनीहरु को मन परिवर्तन भएको छ, तर किन हो थाहा छैन । सायद उनीहरु ले मेरो बारेमा आफ्ना ‘धारणा’ बनाए होलान् । यहाँ अरुलाई खलपात्र बनाएर आफु हिरो हुन धेरै सजिलो छ, कुनै बेला सायद मैले पनि त्यसै गरेको थिँए तर अहिले लाग्छ मैले बेक्कार मा उनीहरुलाई खलपात्र बनाएछु, केही सिमित व्यक्तिहरु को लहैलहै मा लागेर !

****************************************************************

देश को बारेमा सोच्दा पनि, दिक्क लागेर आउँछ कहिलेकाँहि ! देश जनता को नभइ नेताहरु को हो जस्तो गर्छन्, तर ती नेताहरु बिर्सन्छन्, जनता नभए उनीहरु नेता रहँदैनन् तर फेरि उनीहरु किन आफ्नो स्वार्थ्य मात्र हेर्छन् ? २ वर्ष भन्दा धेरै समय दिइयो, संविधान बनाउन तर अहिले सम्म को उपलब्धि शुन्य छ, अब त १ वर्ष म्याद थप्ने पो भनिरहेकाछन् है, सबै टाउकेहरु ! आर्थिक भार, जनतालाई नै थपिने हो, रजाइँ गर्ने उनीहरु रजाँइ गरिरहन्छन् । त्यो भन्दा ठूलो कुरा त दलहरु आपस मा दोष दिएर बसिरहेकाछन् । फेसबुक मा एउटा ग्रुप थियो, ‘जेठ १४ गते टुंडिखेल मा सबैलाई सिस्नो लाउनुपर्छ’ भन्ने, सायद त्यसै गर्नुपर्ने हो कि क्या हो, यी सबैलाई ! कोही कुर्सी जोगाउन, कोही संविधान नबनाउन लागिपरेकाछन् । जसोगरे पनि आफैँलाई दु:ख !

****************************************************************

(- विभिन्न समय मा मन मा आएका आपस मा ‘अमिल्दो’ गन्थनहरु समेटेर लेखिएको ब्लग का पहिलो र तेस्रो सन्दर्भ का केही कुराहरु आफूले सहभागिता जनाएको ‘थिएटर’ वर्कसप बाट  लिइएको हो ! )

Comments

  1. यति धेरै नराम्रो भइसकेपछि पनि के को राम्रो हुनु नि अब?
    Some reality are true and hear touching! and definitely they are dissapointing too.

    Presentation is great as well!

    ReplyDelete
  2. म सब्द सानो भएनि सबै भन्दा ठुलो छ म संसारमा. सबै म कै लागे बचेका छ, म र मेरैका लागि मरिमेत्छन्. अच्युर सरले बुलबुल को 37th epsiode मा भनेको जस्तै एउटा व्यक्ति कहिले पनि गलत छैन. उसलाई गलत बनाउने समय, परस्थाती र समाज हो.
    अफ्नो अफ्नो सोच विचार भोगाई गराई हो मान्छे येस्तै छ आफु जति ठुलो र आफु जस्तो राम्रो उसले कसैलाई नि देख्दैन. आतिनु पर्ने केही छैन म पनि त्यही मान्छे मध्ये को मान्छे हु मेरो नि येस्तै विचार छ म ठिक छु म वनेक अरु गलत....

    anyways nice piece of writing .... totally agree with u ........ the most important thing in life is ones attitude towards things ........... enjoyed reading ........ keep up ur work :)

    ReplyDelete
  3. nice piece of writing. i agree with your opinion. keep it up!!!

    ReplyDelete
  4. AnuragFromDhulikhelMay 23, 2010 at 4:43 PM

    साह्रै राम्रो अनी रमाइलो मनोबाद.... यि हरफहरु पढेर निक्कै मज्जा लिएँ मैले त । Keep writing yaar!

    ReplyDelete
  5. यथार्त चिन्तनमनन सहितको मन छुने लेख। सबल पक्षको मनोगत विश्लेषण मिठो छ।

    ReplyDelete
  6. विचार प्रधान टुक्राहरु रहेछन । सबै टुक्राहरु जीवन दर्शनको झलक भेटिन्छ ।

    ReplyDelete
  7. AnuragFromDhulikhelNovember 12, 2010 at 4:05 AM

    साह्रै राम्रो अनी रमाइलो मनोबाद.... यि हरफहरु पढेर निक्कै मज्जा लिएँ मैले त । Keep writing yaar!

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Romanized Nepali Unicode

Download and Install Nepali Unicode Romanised to write in Nepali all over the web. First of all, you have to Download and Run the Program on your computer. Then, you have to do some settings on your computer to use Nepali Unicode Romanized. You can download Nepali Unicode Romanized from the Madan Puraskar Pustakalaya website for free.

Install Nepali Unicode Romanized in Windows XP:
Install:
Run setup file;
Go to control Panel;
Open Language and Regional settings;
Open Regional Language Options;
Go to Language Options & tick on check box (install files..... Thai, instal....east Asian...languages):
Click apply-it might ask for windows CD:
Insert CD or you can directly copy "i386" files too;
And install all: then you have done;
Click for details;
Then click add a tab;
A new popup will appear:
Select "Sanskrit" in the first box;
Select "Nepali unicode (romanized)" in second box;
Click "ok";
You have successfully installed it;
Press "alt+shif…

सामाजिक सञ्जालको राग

सामाजिक सञ्जालमा हिजोआज के कस्ता कुरा भइरहेकाछन्? हामीले सामाजिक सञ्जालको उपयोग वा दुरुपयोग, के गरिरहेका छौँ? सामाजिक सञ्जालमा 'असामाजिक' पो भइएको छ कि? पढ्नुहोस् गुन्जन खनालको विचार । गुन्जन, जर्मनीमा उच्च शिक्षा लिंदैछन्, उनलाई ट्विटरमा @Gckhanal फलो गर्न सकिन्छ।​ इन्टरनेटमा नग्न तस्विरहरू हुन्छन् भनेर सन् २००० मा सुनेको थिएँ, बस् त्यही उत्सुकता थियो। नारायणगढमा पनि इन्टरनेट क्याफे सुरु भए। महँगो, साँघुरो - सबै तिरबाट बारेको "देसी बाबा डट कम" (पोर्न साइट) को लागि पर्फेक्ट ! तर मैले २००४ पछि बल्ल अलि अलि इन्टरनेट चलाउन थालेँ, इमेल गर्न थाले। तर इन्टरनेटको खास उपयोगिता २००७ मा विश्वविद्यालय खोज्न थाले पछि मात्र बुझेको हो। त्यसपछि इन्टरनेट यौन, व्यंग्य, ज्ञान, धर्म, नक्सा, इतिहास, विज्ञान आदि नसिकेका वा अनुत्तरित प्रश्नहरूको उत्तर भएर आयो। इन्टरनेटले मेरो ज्ञानको दायरा फराकिलो बनायो, मलाई नयाँ मान्छे बनायो।

संगै सुरु भयो फेसबुक र ट्विटर लगायतका अनेक सामाजिक सञ्जाल। इन्टरनेटको एउटा व्यस्त थलो तर धेरैको लागि सम्पूर्ण इन्टरनेट! अन्ना हजारेको आन्दोलन, विवेकशिल पार्टीको उ…

एक रातको कथा

भोलिपल्ट घर फर्कने रात थियो । सम्पूर्ण सामानहरु प्याक गरिसकेपनि केहि छुटेछकी भनि सोच्न बसेको थिएँ । कतैबाट तिरिरि बाँसुरीको धुन सुन्दा मनै आनन्दित भयो । "ए, निदाइस क्या हो ? फोन बजिरहेछ", रुममेटले चिच्यायो । कल रिसिभ गरेँ, निद्राकै झोकँमा, "हेलो, सुनन आज म नेपाल बाहिर जाँदैछु, यस अघि पनि कल गर्न पाइन । म विस्तारमा पछि कल गरौँला", एउटा हतारिएको खवर सुने । "ए ....., शुभयात्रा है", भने तर म अझै पनि निद्रामै थिए । वास्तवमा उनिलाई मैंले ठम्याउनै सकिन, सायद निद्रामा भएरै होला, न त नाम नै सोध्न भ्याँए आफ्ना सबै परिचित व्यक्तिहरुलाई याद गर्दा पनि त्यो आवाज ठम्याउन सकिन । अब मात्र मैले प्रतिक्षा गर्नुपर्नेछ, उनको दोस्रो कलको ।

अर्को विहानै आफ्नो वाटो लागिसकेको थिएँ । यात्राका दौरानमा मेरो मन सधैं मेरो जन्मथलो पुगिरहेको हुन्थ्यो । जुन माटोमा म जन्मे, जहाँ हुर्केँ, मेरो वात्सल्य , बालसखा सबै झल्झल्ती याद आउन थाले । मलाई घर छिटो पुग्नु छ, किनभने मेरो प्रतिक्षामा कसैले धेरै महिना विताएको छ । त्यही बेला मैले लेख्न थालेँ :
“मेरो आउने वाटो हेरी, चौतारीमा कुर्छे होली,
मेरो…

Shirish Ko Phool : Review & Download

One of the finest book ever written in Nepali literature....Shirish Ko Phool and one of my personal favorite.

I have read this novel over four times or say five times..and each time I finish the novel I feel pang and it hangs on my head for so many days. Why guilt is so painful that made such a strong woman called Sakambari to suicide..or die…??

The novel has a wonderful language..the simplest of all. When I had read it for the first time..to tell the truth that I hadn’t really understood the novel, I felt the love story in it and I could not understand the passion in the novel.. But this day I may say I am able to figure out the passion and the feelings of the author..

I really appreciate the wonderful story, the plot the real setting, the real characters…and the situation of the novel till it ends. The pain of running away from the feelings and passion. When the Suyogbir says.."Ma glass ma bhagchu” ( I forgot the line exactly…). The feeling is that we run away from pain…because…

SLC RESULT 2068/2069 (2011-2012) To publish Today

The result of the School Leaving Certificate (SLC) 2068/2069 examinations held earlier this year is going to published today (by Wednesday evening).

The Office of the Controller of Examinations, Sanothimi is going through final preparations to flash SLC examination result within this evening.

Altogether 528,257 examines had appeared for the exam.

SLC Results 2068 will be available online as soon as the Controller of Examinations published the results.You can check SLC Results via SMS Service after Examination Controller’s Office published the results.

यस वर्षको एसएलसी परीक्षा 'रिजल्ट' आज सार्वजनिक हुने करिब करिब निश्चत भएको छ। नतिजा निस्कने बित्तिकै अनलाइनमा रिजल्ट राखिनेछ । विभिन्न अनलाइन साइटहरुको साथै, एसएमएसको माध्यमबाट पनि आफ्नो रिजल्ट हेर्न सकिन्छ ।

एसएमएस मार्फत रिजल्ट हेर्न SLC <space> <your symbol no.> टाइप गरि 5001 मा पठाउन सकिनेछ ।

SLC Result 2068 Published

Radha : Shruti Sambeg [Review and Download]

Radha by Krishna Dharabasi is wonderful novel based on traditional era of Lord Krishna and Radha. The traditional plot of the story makes the readers/listeners feel that Dharabasi is narrating us the same old story of love of Radha and Krishna. However , the story based on the traditional plot it portrays the modern era in a dramatic way such that it speaks of so many hidden things that we will be amazed while ending it up.Radha and Krishna are the eternal lovers. Lord Krishna and Radha are together since childhood. But in teenage they are separated (as in the traditional story) and Lord Krishna has to go away leaving Vindraban for fulfilling the task for which he has taken birth.This brings tragedy to Radha and all the people in Vindraban.Radha waits for Krishna to arrive but he seldom does. She is stubborn to go meet Krishna. Later she sets out as a Yogini in a long voyage to search self, leaving her parents. She is accompanied by her friend Bisakha everywhere she went.Radha faces a…

Subscribe to Aakar Post