Skip to main content

धन्न बाँचियो

नेपाल को पूर्वि भाग जलमग्न छ । कोशी व्यारेज मा आएको बाढिका कारण ५० हजार भन्दा बढि मानिसहरु विस्थापित भएका छन् । जे जति क्षति भएको छ, अनि जति पिडा छ, त्यो त बाढिपिडित सँग मात्र छ अरु को लागि त यो केही होइन, सबैलाई रमिता नै छ । हो साँच्चै यहाँ एक नेपालीलाई दुख्दा अर्कोलाई हाँस उठ्छ । अनि पुर्व को आवाज पश्चिम ले सुन्दैन अनि पश्चिम को आवाज पुर्व ले सुन्दैन अनि समग्रमा जनताको आवाज सरकारले सुन्दैन, यदि सरकार बहिरो नभइदिएको भए सायद हामी ले बाढिका कारण यती धेरै क्षति व्यहोर्नु पर्ने थिएन ।

कोशी को ड्याम फुटेर गाउँ मा पसेको बाढिका कारण सबैतिर जलमग्न छ । टाढा-टाढा सम्म पानी छ, अनि पानी मा हेलिँदै मान्छेहरु हिँडिरहेकाछन्, कोहि आफन्त खोजिरहेकाछन्, कोही सबथोक गुमाउनुको पिडा ले रोइरहेकाछन् । समाचार मा देखाइएका यी दृश्यहरु निकै नै मार्मिक छन् । कोही घाइते छन्, कतै के बगाइरहेको छ, कतै के, अनि जमिन देख्न पाइएको छैन । बाढिले यति ठूलो उपद्रो गरिसकेको छ अनि उद्धारको काम पनि जारी छ तर केही व्यक्तिहरु चाँही धनि बन्न खोजिरहेकाछन् । उनीहरु पानी मा आफन्त खोजे झैँ, सम्पति फेलापार्न लागिपरेकाछन्, कसैलाई यो बाढि रमिता लागेर बस नै रिजर्ब गरेर बाढि प्रभावित ठाउँ मा गए भन्ने पनि सुनिएको छ जसको कारण सेना र प्रहरीको उद्धार कार्य मा नै बाधा उत्पन्न भइरहेको छ । भारत को मिचाहापन र नेपाल को लाचारीका कारण यस्ता समस्याहरु घटिरहेकाछन् ।

बाढि के हो भन्ने कुरा सायद सबैले अनुभव गरेकाछैनन् होला भन्ने मेरो बुझाइ छ । म यहाँ आफ्नो ५ वर्ष को उमेर मा आफूले खेप्नुपरेको बाढिको बारेमा आफ्ना कुराहरु लेख्दैछु । सामान्यतया: पहिले बाल्यकाल का कुराहरु प्राय: सम्झिँदैन तर पनि आफूले भोगेको अनि देखेको भएर होला, २०५० साल को बाढि अझै पनि मेरो मानसपटल मा ताजैछन् । लगातार परेको झरि अनि बाग्मति मा बढेको पानी को बहाब का कारण २०५० सालको साउन महिनामा रात को समयमा बाढि आयो । तर म त सुतिरहेको थिएँ, के भइरहेको छ भन्ने कुरा थाहा हुने कुरा नै भएन, अनि बुवा,ममि ले पनि रात को समयमा उठाउने कुरो भएन, त्यतिखेर म ५ वर्ष को थिँए अनि मेरो भाइ ३ वर्ष को । हाम्रो उत्तर फर्किएको सानो काठको घर थियो, ३ कोठा भएको । म रात को करिब १-२ बजेतिर निन्द्राबाट बिउझिँदा बुबा बाहिर बार्दलि मा हुनुहन्थ्यो अनि अनुहार मा झल्किरहेको थियो बाढिको पिडा, सोच्नुभएको थियो रे ! बाढिले घर भत्कायो भने अनि बाढि ले बगायो भने पनि आफू त पौडि खेलेर तर्छु, तर यीनीहरु के गर्छन् भन्ने पिर परेको थियो, अनि कहिले हाम्रो अनुहार हेर्नुहुन्थ्यो त कहिले बर्को ले अनुहार छोप्नु हुन्थ्यो ।

भाइ पनि केही बेरपछि उठ्यो भने ममि पनि पहिले नै उठिसक्नुभएको थियो, अनि बार्दली मा एकजना छिमेकी को परिवार पनि आएर बसिरहेका थिए, हाम्रो घर केही सुरक्षित होला कि भन्दै कारण उनीहरु को भुँइतले घर त सबै डुवाइसकेको थियो । रात को १-२ बजेदेखि रेलिङ बाट हेरिरह्यौँ सबैतिर पानी छ, पानी नै परिरहेको छ, मुस्किल ले पर १-२ मिटर सम्म देख्न सकिन्छ । पानी घरमाथि बाट नै बगेको छ । तराई का काठ का घर को अन्दाज छ भने कल्पना गर्न सक्नुहुन्छ, हामी घरमाथी थियौँ अनि पानी को सतह हातै ले भेटिन्थ्यो । रातभर त्यतिकै बस्यौँ, बिहान उज्यालो भएपनि बाढि घटेको थिएन, झन् अब उज्यालो मा त के के देखियो, के के । कसैको भैँसी, कसैको गाई, कसैको घर, कसैको खाट, अनि कहिले त मान्छे नै बग्दै आइरहेका हुन्थे, हामी टुलुटुलु हेरेर बस्थ्यौँ अनि लाग्थ्यो हाम्रो हालत पनि यस्तै हुनेहोला । राती बाढि पसेको थाहा पाउने बिति्कै केही सामानहरु घरमाथि ल्याउनुभएछ, बुवा ममि ले, तर भैँसी बगाएछ तर त्यसको पाडि घर मै भएकोले र रातभर पाडि कराएकोले हाम्रो भैँसी भने बिहान सकुशल आयो । तर हाम्रो घरबाट पनि निकै चिजबिजहरु बगायो, धन्न हामी कसैलाई केही भएन अनि घर पनि भत्किन बाट जोगिएको थियो, तर खेतबारी भरि बालुवा मात्रै थियो, अनि अर्को कुरा हामीसँग पिउने पानी पनि थिएन, सोच्नुस् त हामी ले त्यही बाढि को पानी खानुपरेको थियो त्यस दिन । अनि हामी हेरिरहन्थ्यौँ के बगाएर ल्याउँछ, अनि को बग्छ, हाम्रो घर भत्किने हो कि, अनि आफुपनि बग्ने हो कि भन्ने लागिरह्यो । दिउँसो करिब १-२ बजेतिर भने पानी को बहाब घट्यो र आँगन को एकछेउ मा ममि ले आगो बालेर त्यही बाढिको पानीमा जाउलो पकाउनु भयो अनि त्यही खायौँ, कसो कसो हाम्रा मकैका खोयाहरु घरमाथि राखिएकोले दाउराको समस्या भने परेन । त्यसपछि मान्छेहरुको हल्लीखल्ली सुरु भयो, अनि मान्छेका लस्करहरु सुरक्षित ठाउँको खोजीमा लागेको थियो । सबै कहाँ जाने,के खाने भन्ने अलमल मा थिए भने कोही रोइरहेका थिए, सर्वस्व गुमाउनुपरेको पिडाले । सबैजना खैलाबैला गरिरहेका थिए, कसैले हामीलाई जाउँ है हिँड, हामी त हिँड्यौ भनिरहेका थिए तर थाहा थिएन जाने कहाँ हो ? अनि के खाने ? अनि पानी मा कसरी हेल्लिने हो ? गाउँघर तिर पानी घटको भएपनि जंगल मा चाँही मान्छे को कम्मर सम्म पानी थियो ।

सबैको लस्कर अनिश्चित गन्तव्य तिर लागेपछि हामी पनि उनकै पछि लाग्यौँ, पानी मा हेलिँदै तर हामी साना केटाकेटि हिँड्न सक्ने कुरो पनि भएन । अगाडिको लस्कर जता जान्थ्यो सबै त्यतै जान्थे । बाटो भरि झन् विभत्स दृश्यहरु देखिन्थे । हामी जंगल को बाटो बाट कतै गइरहेका थियौँ, अनि वरिपरि पानी मा लाशहरु तैरिरहेका थिए, गोरु गाढा, टायर गढि सबै तैरिरहेका थिए । अनि कोही चाँही आफन्त खोज्ने र गइरहेको लस्करलाई बाटो देखाउनेहरु थिए अनि त्यहिँ थिए
, अरुहरु जो लाश मा गएर गरगहना खोजिरहेका थिए, कोही बगेर आएका टिन का बाक्साहरु पैसा को आशाले फुटाउँदै थिए । हामीलाई त्यो सँग कुनै मतलब थिएन किनकी हामी त भागिरहेका थियौँ, पानी नभएको ठाउँ खोजिरहेका थियौँ । पानी मा हेलिँदै ३-४ घन्टा मा एउटा अनजान (मेरा लागि) ठाउँ मा पुगियो । आफु त बाँचियो तर त्यसदिन देखि कति कथाहरु सुनेँ पिडाको साध्य छैन । कोही कसरी मरेछन्, कोही परिवार सहित नै बगेछन्, कतिलाई आफ्नै घरले थिचेछ, कति का धनमाल नष्ट भएछन् । सायद यो सबै भन्ने मेरो सामर्थ्य छैन । मसँग मात्र छ मेरो आफ्नो कथा ।

अहिले जहाँ बाढि आएको खबर सुनेपनि मेरो मन मा त्यही ५० साल आँखा अगाडि आउँछ अनि त्यही तैरिरहेका लाशहरुको सम्झना आउँछ । म सोच्छु अनि अनुभव गर्छु बाढिले कत्तिको पिडित भइन्छ । अनि अहिले पूर्व का बाढि प्रभावित को कथा यो भन्दा बेग्लै छैन, यो पछि झन् अर्को ठूलो चुनौति छ,रोग फैलने, अनि के खाने किनकी खेतबारी जति सबै बाढिले बगाइसकेको छ । हाम्रो दिन पनि त्यसरी नै बित्यो जसरी अब का पिडितहरु को अवस्था छ । हामीलाई हेर्न मन्त्री हेलिकप्टर चढेर आउँथे, सान्त्वना का स्वर बोल्थे, राहत भन्दै केही चिउरा दिन्थे, ओढ्ने एउटा कम्बल दिएका थिए प्रतिपरिवार । त्यतिखेर लुट्ने ले भयंकर लुटे अनि डुब्नेहरु नराम्रो सँग भासिए, दु:ख को दलदल मा । मेरो एउटै कामना छ, बाढि पहिरो कसैले भोग्नु नपरोस् ।

Comments

  1. This kind of disaster is dangerous to properties and human life.....

    ReplyDelete
  2. आकारजी ,हरेक साल हामीले बाढीको तण्डब भोग्दै आएका छौं । तपाईंको कथा मेरो पनि हो झैं महसुस भयो पढ्दै जाँदा । म पनि तराई बासी भएकोले धेरै नजिकबाट बाढीको ब्याथा भोगेको छु मैले पनि । यसपाली अझ भयावह भएर आयो बाढीको ताण्डब ।

    ReplyDelete
  3. मेरो घरपनि तराईतिरै भएपनि हाम्रोतिर त्यति बाढी आउँदैन । बाढीको प्रत्यक्ष अनुभव त छैन तर कहिलेकाहीँ उर्लेर आएको भेललाई हेर्छु अनि सोच्छु बाढी यसरी नै आउँछ, म यसमा परेँ भने के चैँ बाँकि रहन्छु होला । मेरो कल्पनाजस्तै यथार्थमा परेका दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरूको पीडालाई भने म महसुस गर्न सक्छु । चाहेर पनि केहि गर्न नसक्ने लाचार जीवन बिताउन विवश छौँ । शब्दबाट दिएको सहानुभुतिले भोकाएको पेट त भर्दैन, गुमाएका सामान र आफन्त त फर्कदैनन् तरपनि आडभरोसा चाहिँ हुने आसले लेख्न चाहिँ मनलाग्छ । हाम्रो यो लेखाइले हाम्रो चित्त त केही हदसम्म बुझाउँछ तर विपत्तीमा परेकालाई भौतिक सहयोग गर्न पाए साँच्चै नै मानवताको मिठो अनुभुति हुन्थ्यो होला ।

    ReplyDelete
  4. बाफ रे! तपाईको पढ्दा मलाई म आफै पनि त्यही भएको जस्तो कहालि लाग्यो ।

    पक्कै पनि प्राकृतिक बिपदालाई रोक्न त सकिदैंन तर घटना घटि सकेपछि गरिनु पर्ने उद्दारकार्य पनि राम्ररि हुन नसकेको देख्दा भने चित्त दुख्छ ।

    ReplyDelete
  5. बाफ रे! तपाईको पढ्दा मलाई म आफै पनि त्यही भएको जस्तो कहालि लाग्यो ।

    पक्कै पनि प्राकृतिक बिपदालाई रोक्न त सकिदैंन तर घटना घटि सकेपछि गरिनु पर्ने उद्दारकार्य पनि राम्ररि हुन नसकेको देख्दा भने चित्त दुख्छ ।

    ReplyDelete
  6. आकारजी ,हरेक साल हामीले बाढीको तण्डब भोग्दै आएका छौं । तपाईंको कथा मेरो पनि हो झैं महसुस भयो पढ्दै जाँदा । म पनि तराई बासी भएकोले धेरै नजिकबाट बाढीको ब्याथा भोगेको छु मैले पनि । यसपाली अझ भयावह भएर आयो बाढीको ताण्डब ।

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Romanized Nepali Unicode

Download and Install Nepali Unicode Romanised to write in Nepali all over the web. First of all, you have to Download and Run the Program on your computer. Then, you have to do some settings on your computer to use Nepali Unicode Romanized. You can download Nepali Unicode Romanized from the Madan Puraskar Pustakalaya website for free. Install Nepali Unicode Romanized in Windows XP: Install: Run setup file; Go to control Panel; Open Language and Regional settings; Open Regional Language Options; Go to Language Options & tick on check box (install files..... Thai, instal....east Asian...languages): Click apply-it might ask for windows CD: Insert CD or you can directly copy "i386" files too; And install all: then you have done; Click for details; Then click add a tab; A new popup will appear: Select "Sanskrit" in the first box; Select "Nepali unicode (romanized)" in second box; Click "ok"; You have successfully installed it; P

हाम्रो नेपाली किबोर्डमा अब नेपाली स्टिकरहरु

नयाँ वर्ष २०१९ को अवसर पारेर हाम्रो पात्रो ले हाम्रो नेपाली किबोर्डको नयाँ संस्करण सार्वजनिक गरेकोछ । नयाँ थिम, इमोजी तथा नेपाली स्टिकरहरु सहित आएको हाम्रो नेपाली किबोर्ड को नयाँ संस्करण हिजोबाट गुगल प्लेस्टोरमा उपलब्ध छ । हाम्रो नेपाली किबोर्डमा नयाँ के छ? स्टिकर हाम्रो नेपाली किबोर्डको नयाँ संस्करणमा नेपाली परिवेश झल्काउने विभिन्न नेपाली पात्रहरु सहितको स्टिकरहरु राखिएकोछ । मेसेन्जर, भाइबर, ह्वाट्सएप, स्काइप, टेलिग्राम, फेसबुक, ट्विटर, इन्स्टाग्राम आदि जुनसुकै एप्लिकेशनमा पनि प्रयोग गर्न मिल्ने यी नेपाली स्टिकरहरुले प्रयोगकर्तालाई नयाँ अनुभव दिनेछ । नेपाली पारा, हाम्रो साथी, नयाँ वर्ष, संगी, हाम्रो कान्छा, हाम्रो कान्छी, नक्कली, र बौचा व मैचासमेत गरी आठ किसिमका स्टिकरहरु समावेश गरिएकोछ । हाम्रो नेपाली किबोर्डको इमोजी खण्डमा गएर यी स्टिकरहरु प्रयोग गर्न सकिन्छ । थिम हाम्रो नेपाली किबोर्डको यस संस्करणमा नयाँ किबोर्ड थिम पनि थपिएको छ । हाम्रो नेपाली किबोर्डको सेटिङमा गएर आफूलाई मन पर्ने थिम छान्न सकिन्छ । डार्क तथा लाइट गरेर हाललाई दुई डिजाइनमा किबोर्ड थिम उपलब्ध छ । चलनचल्तिको “ब

पाँच करोड फेसबुक प्रयोगकर्ताको तथ्यांक दुरुपयोग

५ करोड फेसबुक प्रयोगकर्ताको तथ्यांक चोरी भएको खबर केही दिन पहिले गार्डियन तथा न्युयोर्क टाइम्स ले प्रकाशित गरेको थियो । प्रयोगकर्ताको जानकारी विना फेसबुकबाट लिइएको उक्त तथ्यांकलाई क्याम्ब्रिज एनालिटिका भन्ने कम्पनीले अनधिकृत रुपमा प्रयोग गरेको दावी गर्दै, क्याम्ब्रिज एनालिटिका’का भूतपूर्व इन्जिनियर क्रिस्टोफर वाइलीले गार्डियनलाई अन्तरवार्ता दिएर यी कुराहरु मिडियामा सार्वजनिक गरेका थिए । क्रिस्टोफरका अनुसार क्याम्ब्रिज एनालिटिकाले २०१४ मा एउटा एप मार्फत करिब ५ करोड फेसबुक प्रयोगकर्ताहरुको तथ्यांक चोरी गरेको थियो । क्याम्ब्रिज एनालिटिका र फेसबुककै विषयमा गार्डियनले पहिले नै २०१५ मा समाचार प्रकाशित गरेको थियो । उक्त समाचार पछि फेसबुकले क्याम्ब्रिज एनालिटिकालाई तथ्यांक मेटाउन भनेको र एनालिटिकाले तथ्यांक मेटाएको जानकारी फेसबुकलाई गराएको थियो । तर दुबै कम्पनीले यो कुरालाई गुपचुप राखेका थिए, अझ उल्टै फेसबुकले जथाभावी समाचार लेखेको भन्दै गार्डियनलाई मुद्दा हाल्ने धम्कि दिएको थियो भने क्याम्ब्रिज एनालिटिकाले तथ्यांक सुरक्षित नै राखेको थियो । त्यही चोरी गरिएको प्रयोगकर्ताहरुको तथ्यांकलाई

सामाजिक सञ्जालमा सुरक्षित रहने तरिका

सामाजिक सञ्जाल चलाउने पनि आफ्नै तौरतरिका छन्, जसलाई नजरअन्दाज गरिँदा सामाजिक सञ्जालले समस्या सिर्जना गरिरहेका पनि छन् । सामाजिक सञ्जालका प्रयोगकर्ता एक करोडभन्दा धेरै रहेको देशमा छिटपुट घटनालाई लिएर पूरै सामाजिक सञ्जाल नै असामाजिक छ भन्न मिल्दैन । मूलधारका मिडिया रेडियो, पत्रिका, टेलिभिजनजस्तो सामाजिक सञ्जाल एकोहोरो छैन । सामाजिक सञ्जालको बनोट नै फरक छ, यो दोहोरो हुन्छ । दोहोरो हुनेबित्तिकै उठान गरिएका विषयमा केही घर्षण हुनु, वादविवाद हुनु, तर्कवितर्क हुनु, केही तलमाथिका कुरा हुनु एकदम सामान्य हो । प्रयोगकर्ताले सामाजिक सञ्जालको बनोट बुझ्ने वा यस्ता प्लेटफर्मका फिचरको सदुपयोग गर्ने हो भने यी कुरा अत्यन्तै सामान्य लाग्छन् । सबै कुरा प्रविधिले समाधान गर्न सम्भव छैन, तर सामाजिक सञ्जालमा देखिने, भोगिने प्रायः कुरा भने प्रविधिबाटै समाधान गर्न सक्ने अवस्था छ । सामाजिक सञ्जाल तथा इन्टरनेट प्रयोगकर्ताले अरूलाई दोष लगाउनुपहिले आफ्नो थैलो बलियोसँग कसौँ भन्ने कुरा मनन गर्न जरुरी छ । मोबाइलमा मात्रै इन्टरनेट चलाउने अधिकांश प्रयोगकर्ताका लागि अहिले फेसबुक र भाइबर भनेकै इन्टरनेट हो भन्ने भ्रम छ 

फेसबुक न्युजफिड अपडेट - पेजलाई झनै गाह्रो

अमेरिकामा भएको पछिल्लो राष्ट्रपति निर्वाचनको परिणाम सार्वजनिक भएसँगै फेसबुक लगायत विभिन्न सोसल मिडिया साइटहरुको उपयोगिताबारे व्यापक बहस सुरु भएको थियो । "फेक न्युज"को बिगबिगीले गर्दा फेसबुक, एकहिसाबमा फेकबुकमा परिणत भयो । प्राय: फेक न्युजहरु नै धेरै सेयर हुने र भाइरल हुन थाले । धेरै सेयर हुँदा, स्वाभावत: "फेक न्युज" पनि साँच्चै हो भन्न थालियो । कहिँकति अनुसन्धान छैन, फलानोले एकथरि पेजबाट समाचार सेयर गर्छ, अर्कोले सेयर गर्छ, अर्कोले गर्छ, असत्य तथा काल्पनिक समाचारहरु कै बोलबाला देखियो । नेपालमा भएको पछिल्लो निर्वाचनमा पनि प्रचारवाजी शैलीका मनगढन्ते तथा काल्पनिक समाचारहरु भाइरल भए । फलाना र चिलाना पार्टि, मान्छे पिच्छेका अनलाइन समाचार पोर्टल, फेसबुकको न्युजफिड हेर्न नै दिक्क लाग्ने किसिमको थियो । सबैभन्दा अनौठो लाग्ने चाँहि, मान्छेहरु फेसबुकमा फलाना समाचार पोर्टलले लेखेको भन्दै सेयर गरिरहेका भेटिन्थे । अझ के भने, नेपालका ठूला प्रकाशनहरु सँग ठ्याक्कै मिल्ने नामहरु राखेर काल्पनिक समाचारको व्यापार गर्ने समूहहरु नै छन् । उदाहरणको लागि, कान्तिपुरले यस्तो उस्तो लेख्यो

मोदी र ट्विटर ट्रेन्ड [पडकास्ट 📻 ]

यो अंकमा भारतिय प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदी नेपाल भ्रमणमा आउँदा ट्विटरमा चलेको #BlockadeWasCrimeMrModi (नाकाबन्दी अपराध हो, मिस्टर मोदी) ट्रेन्ड र ट्विटर ट्रेन्ड कसरी हुन्छ भन्ने बारेमा कुरा गर्दैछु । मोदी जनकपुरमा आइपुग्ने बित्तिकै एक्कासी #BlockadeWasCrimeMrModi ट्विटरको ट्रेन्ड लिस्टबाट हरायो । हामीले सेन्सरसिपको शंका गरिरहँदा केही घन्टापछि त्यही ट्रेन्ड पुन: देखापर्‍यो । विगतमा बाहिर भएका केही ट्रेन्डहरु फेसबुक तथा ट्विटरले 'ट्विक' गरेको भन्ने खबर आएका कारण, सुरुमा यो सेन्सरसिप नै हो भन्ने लाग्यो । तर उक्त ट्रेन्ड ट्विटरबाट हराएर केही घन्टापछि फेरि आएबाट, सेन्सरसिप हैन भन्ने लाग्यो । मोदी र ट्विटर ट्रेन्डबारेको यो पडकास्ट 📻 सुन्नुहोस् ट्विटर ट्रेन्ड कसरी हुन्छ? ट्विटरमा ट्रेन्ड हुन यति नै ट्विट हुनुपर्छ भनेर कहिँ उल्लेख गरेको पाइँदैन तर पनि केही कुरा ट्रेन्डमा देखिनको लागि त्यस विषयमा एकैपटक, धेरै ठाउँबाट धेरैले एउटै विषय ट्विट गरेको हुनुपर्छ । एउटै विषयमा हजारौँले दिनभरि ट्विट गर्दा त्यो ट्रेन्डिङ टपिकमा देखिन्छ भन्ने हुँदैन । ट्विटरमा ट्रेन्ड हुन, कुनै पनि विष

Subscribe to Aakar Post