Skip to main content

Krishna Prasad Bhattarai’s Funeral Procession [LIVE Updates] #kpbhattarai

Krishna Prasad Bhattarai’s body is now (8am onwards)  kept at Dashrath Stadium  for offering the last tribute.Then his body procession will be carried out at 2:00pm from Dasharath Stadium to Pashupati Aryaghat for the last rites. His body will be cremated as per the Hindu rituals. Yesterday his body was kept at his residence, Badegaun, Lalitpur.

krishna prasad bhattarai

Born on 1924 in “Kashi”, was appointed Prime Minister of Nepal two times and he was the first speaker of the country too. He was also the founding president of Federation of Nepali Journalists (FNJ).


New Updates will appear on the bottom of this post. For Instant updates  Follow us on Twitter: @AakarPost

पूर्व प्रधानमन्त्री तथा नेपाली कांग्रेस का नेता कृष्ण प्रसाद भट्टराई को अस्ति शुक्रबार राती ११:२६ मा निधन भएको हो ।

भट्टराई को शवलाई श्रध्दान्जली का लागि हिजो, उनकै निवास बाँडेगाउँ, ललितपुर मा राखिएको थियो ।

आज बिहानै साँढे सात बजे उनको शवलाई नेपाली कांग्रेस को केन्द्रिय पार्टि कार्यालय सानेपा ललितपुर मा ल्याइएको थियो ।

पार्टि कार्यालय मा उनको शवमाथि कांग्रेस सभापति शुशिल कोइराला, वरिष्ठ नेताहरु : शेरबहादुर देउवा, रामचन्द्र पौडेल लगायत ले सामूहिक रुपमा नेपाली कांग्रेस को झन्डा ओढाएका थिए ।

८ बजे उनको पार्थिव शरीरलाई दशरथ रंगशाला मा ल्याइएको थियो । उनको शव सँगै उनकी सहयोगी अमिता कपाली र भतिज विनोद भट्टराई थिए ।


दशरथ रंगशाला मा प्रधानमन्त्री, मन्त्रीहरु तथा प्रहरी र सेना सहित उच्चपदस्थ व्यक्तिहरु दशरथ रंगशाला मा उपस्थिती

प्रधानमन्त्री झलनाथ खनाल ले भट्टराई को पार्थिव शरीर मा राष्ट्रिय झन्डा ओढाएर राजकिय सम्मान प्रदान

भट्टराई प्रति अन्तिम श्रद्धान्जली व्यक्त गर्न सर्वसाधारण को लामो लाम

कांग्रेस सभापति सुशिल कोइराला,वरिष्ठ नेता शेरबहादुर देउवा,उपसभापति रामचन्द्र पौडेल लगायतका केन्द्रीयनेताहरु व्दारा रंगशालामा अन्तिम श्रद्धान्जलि व्यक्त

माओवादी अध्यक्ष पुष्पकमल दाहाल,पूर्व प्रधानमन्त्री सूर्यबहादुर थापा,पूर्व उपप्रधानमन्त्री विजय गच्छदार लगायत धेरै नेताहरुव्दारा श्रद्धान्जलि अर्पण

krishna pd Bhattarai
POST PHOTO/KIRAN PANDAY/KANTIPUR

भट्टराई प्रति भावपूर्ण श्रद्धान्जलि व्यक्त गर्ने क्रम जारी


भट्टराई को शव दिउँसो २ बजे सम्म रंगशाला मा राखिने, त्यसपछि वीर अस्पताल, रत्नपार्क, बागबजार, मैतिदेवी, पुरानोवानेश्वर, गौशला हुँदै पशुपति आर्यघाट मा पुर्याइने, संस्कार हिन्दु परम्परा अनुसार दाहसंस्कार गरिने


राष्ट्रपति, रंगशाला मा पुगेर भट्टराई प्रति श्रद्धान्जली व्यक्त गरेका थिए

२ बजे सम्म सर्वसाधारण ले दशरथ रंगशाला पुगेर भट्टराई प्रति अन्तिम श्रद्धान्जली व्यक्त गरेका थिए

२ बजे भट्टराई को शवयात्रा दशरथ रंगशाला बाट सुरु भएको थियो

त्रिपुरेश्वर बाट सुरु भएको शवयात्रा सुन्धारा, न्युरोड गेट, रत्नपार्क, बागबजार, डिल्लीबजार, मैतिदेवी, पुरानो वानेश्वर, गौशला हुँदै पशुपति आर्यघाट पुर्याइएको थियो

डिल्लीबजार, मैतिदेवीमा स्थानिय ले शवयात्रामा हिँडेकालाई पानी बाँडेका थिए

हजारौँ का संख्यामा सहभागी भएका व्यक्तिहरु ले निरन्तर जिन्दावाद को नारा लगाइरहेका थिए

भट्टराईको पार्थिव शरीरमा गोपालप्रसाद भट्टराईका छोरा प्रमोदले दागबत्ती दिएका थिए भने अमिता कपाली शरदसिह भण्डारी र प्रमोदले शवलाई तीन पटक घुमाएर चितामा राखेका थिए


किशुन जी अलविदा

 

twitter live

twitter live update

Thank you for Following our LIVE Updates on Twitter and Blog.  And also thank you to those who retweeted my updates.

Images via: Kantipur

Comments

Popular posts from this blog

Romanized Nepali Unicode

Download and Install Nepali Unicode Romanised to write in Nepali all over the web. First of all, you have to Download and Run the Program on your computer. Then, you have to do some settings on your computer to use Nepali Unicode Romanized. You can download Nepali Unicode Romanized from the Madan Puraskar Pustakalaya website for free. Install Nepali Unicode Romanized in Windows XP: Install: Run setup file; Go to control Panel; Open Language and Regional settings; Open Regional Language Options; Go to Language Options & tick on check box (install files..... Thai, instal....east Asian...languages): Click apply-it might ask for windows CD: Insert CD or you can directly copy "i386" files too; And install all: then you have done; Click for details; Then click add a tab; A new popup will appear: Select "Sanskrit" in the first box; Select "Nepali unicode (romanized)" in second box; Click "ok"; You have successfully installed it; P

वनेपा मा बाढि

गएराती देखि बिहान अबेर सम्म लगातार पानी परिरह्‍यो । खडेरी लागेको र गर्मी बढेका कारण पनि धेरै पछि परेको पानीले धेरैलाई आड भरोसा दिएको छ । पर्दा फिटिक्कै नपर्ने अनि पर्दा अत्याधिक पर्ने भएका कारण आज केही ठाउँको जनजिवन प्रभावित रहे । काठमाडौँ मा त थुप्रिएको फोहोर अनि त्यस माथि परेको पानी का कारण सडक मा हिँडिनसक्नु भएको छ । त्यस्तै मनोहरा खोला किनारा मा बसोबास गर्ने सुकुम्बासीहरुलाई पनि बाढि ले प्रभावित गरेको छ । यसैगरि भक्तपुर को ठिमी क्षेत्रमा पनि हनुमन्ते खोला मा आएको बाढिका कारण जनजिवन अस्तव्यस्त बनेको छ । बाढि घरभित्र पसेको छ, अनि रोड बाट पनि बाढि बगेको छ । हिम इलेक्ट्रोनिक्स, श्रद्धा नर्सिङ क्याम्पस, सा:ख टोरस्टिल को डिपो, श्यामा श्यामा धाम जलमग्न देखिन्थे । त्यस्तै वनेपा को पश्चिमी छेउ मा रहेको पुण्यमति खोला मा बाढि आएका कारण दिउँसो केही घन्टा सडक अबरुद्ध भएको थियो । खोला बाट बग्नुपर्ने पानी सडक बाट नै बग्न थालेपछि, यातायात आवागमन ठप्प बनेको थियो । पछि बेलुका ४ बजे तिर देखि एक एक ओटा गर्दै पालै पालो गाडिहरु पास गराइएको थियो । बाढि प्रभावित क्षेत्रमा उल्लेख्य मात्रामा प्रहरी परिचालन

ठगाईमा उपभोक्ता

के तपाईहरुलाई थाहा छ, एनटिसि, स्पाइस र युटिएल का रिचार्ज कार्डहरुका कारण ठूलो संङ्ख्यामा उपभोक्ता ठगिएकाछन् भने व्यापारीहरु यसैबाट लाखौँ कुम्ल्याउँदै छन् । खासमा याद नगरिने तर प्राय: सँधै खड्किने कुरा हो, ब्यालेन्स ट्रान्सफर या नयाँ रिचार्ज कार्ड किन्दा त्यससँगै व्यापारीलाई दिनुपर्ने चार्ज । चाहे तपाई, १०, २०, ५० या १०० वा २०० कै रिचार्ज किन नगर्नुहोस्, व्यापारीहरु ले हामी बाट ५ रुपैँया बढि लिन्छन् । १० को रिचार्ज गर्नुपरे, १५ रुपैँया, अनि १०० को रिचार्ज गर्नु परेपनि १०५ रुपैँया । विचार गरौँ त, व्यापारीहरुले १०० रुपैँया कै कार्डबाट अधिकतम ५० रुपैँया सम्म कमाउन सक्ने रहेछन्, यदि त्यसबाट १० जनाले १०-१० रुपैँया को रिचार्ज गरेमा ! नेपाल टेलिकम ले ५० र १०० रुपैयाँ को रिचार्ज कार्डहरु भर्खरै निकालेको छ । अनि ती कार्डहरुमा अधिकतम खुद्रा मुल्य भनेर क्रमश ५१ रुपैँया र १०२ रुपैँया राखिएको छ, भ्याट सहित । तर ती कार्डहरु आम उपभोक्ता ले किन्दा भने क्रमश ५५ रुपैयाँ र १०५ रुपैँया पर्ने गरेको छ, अझ उस्तै ठाऊँमा परे १०० रुपैँया को कार्डलाई ११० रुपैँया नै लिनेगरिएको छ । के व्यापारीहरुले, साइबर क्याफे, प

प्रवृत्ति

विगत केही दिन यता, म भिन्नै महशुस गर्दैछु, निसास्सिएको जस्तो गुम्सिएको जस्तो । त्यो भन्दा बढि हिन भावना ले सताइरहेछ । म मष्तिष्क ले भन्दा मन ले सोच्ने भएको छु, अनि मन ले सोच्दा धेरै नै गल्तिहरु हुने रहेछन्, धेरै नै हिन भावनाहरु आउँदारहेछन् । मलाई आजकल यस्तो लाग्दैछ कि, म कुनै अनजान सभ्यताको एउटा भग्नावशेषमा बाँचेको बेमहत्व को सालिक हुँ, आकार रुपरहित शिलालेख हुँ, जसलाई कसैले पढ्न सक्दैन, बुझ्न सक्दैन, बुझेर पनि महत्व रहँदैन.... सायद म केही पनि होइन, केही होइन ! म के गरौँ, कसो गरौँ साह्रै अलमल र दुविधमा परेको छु । म धेरै रिसाउनथालेको छु, झ्वाट्ट रिस उठ्न थालेको छ अनि बुझ्दैछु हानी आफैँलाई नै भइरहेको छ । यहाँ कोही के भन्छन् कोही के, अनेक अर्थ छन् सबैका । मेरो कुरा सुन्नेहरु, सुनेर पनि बुझ्दैनन् या बुझ्नचाहँदैनन् । या म नै कुरा बुझाउन नसक्ने भएको हुँ कि जस्तो पनि लाग्छ । कुरा त हो पनि, अनि आफूले गरेका हरेक कुरा ठिक छ भन्ने ठान्छु , म अलि अल्प कुरा गर्छु, कुरा पुरा हुन पाउँदैन अनि त्यसैको धेरै अर्थ निकाल्छन्, मान्छेहरु । पुरै कुरा भन्न नसक्नु मा मेरो गल्ति हो या, आधि कुरा मात्र सुनेर अरु अ

पहिलो पटक मातृभुमी छाड्दा… [भाग–१]

“आप कहाँ तक जाएंगे?, रक्सौल रक्सौल” बिरगंज बसपार्कमा ओर्लन नपाइ एउटा टाङ्गावालाले सोध्यो । वास्ता गरिन, यतै तिर हो भनेर हात ले ईशारा गरेँ । १३ जुन सोमबार, बिहानको ११ बज्दै थियो, घर बाट यस्तै ८ बजे तिर हिँडिएको थियो । ब्याग भारी भएपनि बोक्न सकिने किसिमको भिर्ने ब्याग (ब्याकप्याक) थियो । त्यो ब्यागभित्र ल्यापटप सहितको अर्को ब्याग पनि अटाएको थियो । पहिलो पटक, म रक्सौल छिर्दै थिएँ, अझ भनौँ मेरो लागि पुरै नौलो यात्रा थियो । पहिलो पटक, विरानो ठाउँमा एक्लै जाने हिम्मत पलाएको थियो, तर घरमा भने साथी खोजेर जानु, एक्लै नजानु भनेर धेरै पिर गरिरहनुभएको थियो । एक्लो यात्रा गर्ने भए पनि, मनमा कुनै किसिमको डर रत्तिभर थिएन, आफूलाई भनेको ठाउँमा सकुशल पुग्छु, ठगे त्यही ५०-१०० ठग्लान्, त्यति ठगिएपनि मतलब छैन, सबै सिकिन्छ बिस्तारै भन्ने जस्तो लागिरहेथ्यो । नयाँरोडमा आएर बस चढियो, जनकपुर बिरगंजको । मिनिबस साह्रै भिड थियो, म ब्याग बोकेर भित्र छिरेँ, खलासी कराउन थाल्यो । ब्याग यता दिनु डिक्कीमा हाल्नुपर्छ, भित्र खाली छैन, मान्छे उभ्न त त्यस्तो गाह्रो छ । तर म ब्याग आफू सँगै राख्ने मनस्थितिमा थिँए । घरमा ममी

म छोरी

म छोरी, म आइमाई जात, म नारी । आज म तृप्ती अनुभव गरिरहेको छु । मलाई लाग्छ आज मेरो जित भएको छ, आज म आनन्दले भरिपुर्ण छु । उ हेर, मेरी आमा चिच्याई चिच्याई रोइरहेकी छिन्, उता बुवा पनि त्यस्तै । साना साना भाइबहिनी चाँहि बुझ्दैनन्, यस्तो ठूलो कुरा । सायद तपाई को अनुमान मिल्न सक्छ… हो म अब यस संसार मा छैन, म मरिसेकेकी छु, हो म मरिसकेकी छु । हो, मैले आफूले आफैँलाई मृत्यु दिएकी छु र म यो गर्व को साथ बताउँदैछु । हो, मैले आत्महत्या गरेँ । अनि यही आत्महत्या को विषयमा धेरै प्रश्न उठिरहेकाछन्, मान्छेहरु कानेखुशी गर्दैछन् । त्यो छिमेकी आइमाई, उ हेर्नुस् खासखुस गर्दैछिन् । मेरो चरित्र मा दाग लगाउँदैछन्, म मा नभएको खोट र दाग पनि देखाउन खोज्दैछन् उनीहरु । समाजमा केटा ले आत्महत्या गर्‍यो भने, “टेन्सन” ले, या अरु कुनै वाहाना… अनि किशोरी केटी ले आत्महत्या गरी भने, ‘गर्भवति भएको’, कि ‘प्रेम मा धोका पाएको’ वा सिधै ‘चरित्रहिन’ भएको आरोप । मलाई पनि यस्तो लान्छना लाग्नु स्वभाविक हो । तर भित्री कुरा त कसलाई थाहा हुन्छ हैन र ? के हामी अरु को मन पढ्न सक्छौँ र ? धेरै के भन्नु तर मैले आफूलाई चाँहि मृत्यु दिँए ।

Subscribe to Aakar Post