Skip to main content

Trip To Kalinchok, Dolakha [Day–1]

बिहान को ८ बजिसकेको थियो, अनि कालिन्चोक हाइकिङ जानेभएकोले आज म चाँडै ६ नै बजे उठेको थिँए ! तर पनि काठमाडौँ बाट आइपुगेको योगेन्द्र ले ढोका मा आएर कराउन थालेपछि, ढोका खोलेको थिँए । काठमाडौँ बाट आइपुगेको योगेन्द्र ले होस्टेल का सबै साथीलाई उठायो । ९ बजे उठ्ने बानी लागेका केटाहरु, के समय मा उठ्थे ! धुलिखेलबाट ९ बजे नै चरिकोट को लागि बस चढिसक्ने भनिएको भएपनि, साथीहरु ढिलो उठ्दा र सबैलाई जम्मा पार्दा पार्दै होस्टल मै सवा नौ बजिसकेको थियो । २-३ जना को समूह गर्दै वनेपा मा १८ जना जम्मा भइयो र बस चढियो ।Image099

१८ जना को समूह, अनि बस पनि कहाँ पो खालि छ र ? अत: केही साथीहरु धुलिखेल कटेपछि छत मा चढ्यौँ । छत मा बसेर कराउँदै, फोटो खिच्दै, सुत्दै जाँदा खाडिचौर मा पुगेपछि माछा र च्युरा खाजा को रुप मा खाइयो । खाडिचौर बाट बस उकालो लाग्न सुरु गर्यो, अघि पहिले बसभित्र बसेका साथीहरु पनि छत मा आए, सायद भित्र भन्दा उनीहरुलाई बाहिरै रमाइलो लाग्यो होला ।  नागबेली सडक, उकालो बाटो मा फन्को लगाउँदै बस अघि बढ्यो । हामी बस को छतबाट डाँडाकाँडा र बाटो नियालीरह्यौँ । पर-पर डाँडाहरुमा हिउँ परेझैँ देखिन्थ्यो । कोशौँ पर हिउँ देख्दा हामी, ‘उ त्या हिउँ परेको’रैछ’ भनेर चिच्याउँथ्यौ । अझ हामी बेला बेला मा ‘अक्कु वेदर’ नामक ‘एप्लिकेशन’ मा दोलखा को मौसम कस्तो रहन्छ, हिउँ पर्छ कि पर्दैन भनेर हेरिरहन्थ्यौँ । ‘स्न्यापटु’ मा रहेको ‘अक्कु वेदर’ नामक ‘एप्लिकेशन’ ले भन्थ्यो, भोलि दोलखा मा पानी पर्छ । पानी पर्ने भएपछि भोलि पक्कै हिउँ पर्छ भन्ने अनुमान गर्दै हामी रोमाञ्चित बन्थ्यौँ ।

Image135Image185बाटा का छेउछाउ मा लालीगुँरास ढकमक्म फुलेका थिए । लालीगुँरास का बोटहरु को छेउ बाटै बस कुद्थ्यो, हामी छत मा बसेर चिच्याउँथ्यौ । बस ‘मुढे’ भन्ने ठाउँमा पुगेपछि भने हामीलाई चिसो को आभाष भएर आयो । सिन्धुपाल्चोक पार गरेर दोलखा प्रवेश गर्ने वित्तिकै, खरीढुंगा क्षेत्रमा हामीले हिउँ देख्यौँ । ‘रोड’ को छेउ मै हिउँ देखिएको कारण हामी चिच्यायौँ पनि । तर छत मा बसेको हामीलाई औधि चिसो हुनथाल्यो । सबैले टोपी लगाउन थाले, आफूले पनि पन्जा र टोपी लगाइयो । खरीढुंगा को कच्चीबाटो मा हावा पनि खाइयो, धुलो पनि खाइयो, त्यसमाथि बस ले बुत्रुक्क उफार्दा, हामी छत मा बस्नेलाई औधि पिडा हुन्थ्यो, केटाहरु चिच्याउँथे । छत मा चिसो हावा खाँदै, अनि बस को उफ्राइ सहँदै करिब ३ बजेतिर चरिकोट पुग्यौँ । चरिकोट मा पहिले एउटा लज खोजेर १८ जना कै झोला थन्क्याइयो र खाजा खान निस्किइयो ।

दोलखा भिमसेन को दर्शन

चरिकोट बाट केही उत्तर पूर्व मा रहेको ऐतिहासिक तथा पौराणिक मन्दिर दोलखा भिमसेन तिर हाम्रो डफ्फा हिँड्यो । करिब १ घन्टा को हिँडाइ पछि, दोलखा बजार पुगियो । ढुंगा छापेको बाटो र बाक्लो घरहरु भएको बस्ति हुँदै दोलखा भिमसेन मन्दिर मा पुगिँदोरहेछ । हामी पुग्दा मन्दिर को ढोका भने बन्द थियो, अत: बाहिर बाट मात्र घुमियो र दर्शन गरियो । भिमसेन को मन्दिर करिब सातौँ शताब्दी तिर निर्माण गरेको विश्वास गरिन्छ । देशमा संकट पर्दा भिमेसन को मुर्ती मा पसिना आउने गर्छ जनविश्वास र किम्वदन्ती छ । १०-१५ मिनेट को बसाइ पछि हामी चरिकोट नै फर्कियौँ, तर चरिकोट आइपुग्दा लोडसेडिङ भएको कारण बत्ति रहेनछ । भोलिपल्ट कालिन्चोक हिँडेरै जानुपर्ने भएका कारण, बाटो का लागि भनेर केही बिस्कुट, चकलेट, चाउचाउ र पानी सबैले किने ।

Dolakha Bhimsen

लोडसेडिङ नहुने दोलखा जिल्ला

चरिकोट जाँदै गर्दा आफूले जान्ने भएर चरिकोट मा लोडसेडिङ हुँदैन भनिएको थियो । तर बेलुका दोलखा भिमसेन बाट फर्किँदा चरिकोट अन्धकार भएपछि, केटाहरुले मेरो खुबै बिल्ला हानेका थिए । खिम्ती जलविद्युत आयोजना बाट निकालिएको विद्दयुत दोलखा हुँदै मुख्य प्रशारण लाइन मा जोडिएकोले, दोलखावासीहरु ले दोलखा मा लोडसेडिङ गर्न पाँइदैन भनेर केही वर्ष पहिले आन्दोलन गरेका कारण, दोलखा मा लोडसेडिङ हुँदैन भन्ने मलाई थाहा थियो । अझ त्यसमाथी होटल मा पनि, यहाँ लोडसेडिङ हुँदैन भनेको थियो अत: आफूले पनि केटाहरु को अगाडि शान सँग ले, चरिकोट मा लोडसेडिङ हुँदैन भनेको थिएँ, तर अफसोच बेलुका लोडसेडिङ रहेछ ।

Charikotदेशका अन्य क्षेत्रमा दैनिक १४ घन्टा लोडसेडिङ भएरै हुन सक्छ, करिब ३ दिन अघि देखि दोलखा मा पनि लोडसेडिङ हुन थालेको रहेछ । तर त्यहाँ दिन मा ४ घन्टा मात्र लोडसेडिङ हुँदोरहेछ, त्यो पनि २-२ घन्टा को दरले । १४ घन्टा को लोडसेडिङ खेपिरहेको हामीलाई ४ घन्टा त लोडसेडिङ नै लागेन, अझ त्यो लोडसेडिङ पनि जम्मा ३ दिन अघि देखि सुरु भएको रहेछ ।

भोलि बिहानै झिसमिसे मै कालिन्चोक जान डाँडा उक्लनुपर्ने भएकोले, साँझ को खाना खाइएपछि, बेड मा लम्पसार परियो ।

25 February 2011

क्रमश…

Comments

  1. tyastari bus ko chaat ma chadera ni jaane ho ?????

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Romanized Nepali Unicode

Download and Install Nepali Unicode Romanised to write in Nepali all over the web. First of all, you have to Download and Run the Program on your computer. Then, you have to do some settings on your computer to use Nepali Unicode Romanized. You can download Nepali Unicode Romanized from the Madan Puraskar Pustakalaya website for free. Install Nepali Unicode Romanized in Windows XP: Install: Run setup file; Go to control Panel; Open Language and Regional settings; Open Regional Language Options; Go to Language Options & tick on check box (install files..... Thai, instal....east Asian...languages): Click apply-it might ask for windows CD: Insert CD or you can directly copy "i386" files too; And install all: then you have done; Click for details; Then click add a tab; A new popup will appear: Select "Sanskrit" in the first box; Select "Nepali unicode (romanized)" in second box; Click "ok"; You have successfully installed it; P

नेपाली टाइप गर्ने सजिलो तरिका

मदन पुरस्कार पुस्तकालयले  २००७  २००३-४ ताका नेपाली युनिकोड किबोर्ड लेआउट, रोमनाइज्ड र ट्रेडिसनल सार्वजनिक गर्यो । नेपाली टाइपिङ (ट्रेडिसनल) जान्दै नजान्ने (कहिले नेपाली टाइप नगरेको) मैले, मदन पुरस्कार पुस्तकालयले सार्वजनिक गरेको रोमनाइज्ड नेपाली युनिकोड किबोर्ड लेआउट कम्प्युटरमा राखेर पहिलो पटक कम्प्युटरमा नेपाली भाषामा लेखेँ । यसविचमा कम्प्युटर तथा मोबाइलको लागि धेरै किसिमका नेपाली किबोर्ड लेआउट तथा एप्सहरु आइसकेकाछन्, तर पनि इन्टरनेट प्रयोगकर्ताहरु नेपाली टाइप गर्नुपर्दा अप्ठ्यारो मान्छन् । मलाई धेरैले सोध्ने गरेको प्रश्न भनेको, "फेसबुकमा कसरी नेपाली टाइप गर्ने?" अत: यो ब्लगमा मदन पुरस्कार पुस्तकालय (मपुपु) ले निर्माण गरेको नेपाली युनिकोड किबोर्ड लेआउट बारे चर्चा गर्दैछु। प्रिती, कान्तिपुर लगायतका 'ट्रु टाइप फन्ट' (ttf) प्रयोग गरेर ट्रेडिसनल लेआउटमा नेपाली टाइप गर्ने प्रयोगकर्ताहरुले, नेपाली ट्रेडिसनल युनिकोड किबोर्ड लेआउट राखेर, इन्टरनेटमा सजिलै सँग नेपालीमा लेख्न सक्छन् । भन्नुको मतलब, तपाईलाई पहिले नै नेपाली टाइपिङ आउँछ भने टाइपिङ गर्ने तरिका उही हुन्छ, उही &q

नियात्रा : घान्द्रुक को घुमाइ - ४

तेस्रो दिन विहानको ४:०० बजे लगाइएको समय सुचक आवाजले ब्युँझाउनु भन्दा तीन धण्टा अगाडीनै मेरो निर्दा खल्बलि सकेको थियो। रातभरी जाडो, गर्मी दुवै भइरह्यो; कहिले सिरक कम भएर त कहिले धेरै भएर। मलाई घोरेपानीमा बसेको ठाँउ अझै राम्रो लागेको थिएन। जेहेन-तेहेन ४: ५० मा म र शेखर भएर अरु साथीहरुलाई पछाडी नै छाडी सूर्योदय छुट्ला भन्ने डरले पुनहिल तिर हिडिहाल्यौ। विशेष गरेर मलाई र शेखरलाई सूर्योदय कुनैपनि हालतमा छुटाउन मन थिएन। त्यसैले अलि अल्छी गरिरहेका साथीहरुलाई छाड्नु पर्यो। रात पुरै नसकिएकाले उज्जयालो भइसकेको थिएन। हामीसँग बाटोमा चाहिने वा भनौ अध्यारोमा चाहिने बत्ति केहीपनि थिएन। तर हाम्रो यात्रा जुनको प्रकाशले सजिलो बनाइदियो। घोरेपानिमा तेसैत जाडो बढी हुने अझ तेसमापनि हामी हिमालतिरै लम्किरहेकाले होला जाडो एकदमै बढी भइरहेको थियो। जाडोले मेरा दाँतहरु बजिरहेका थिए। केही समयको उकालो चढाइपछि भने जाडो कम हुन थाल्यो, जीऊ तातेकाले। अलिमाथि पुगेपछि मानिसका हुलहरु सलबलाएको देखिन थाल्यो। सबै उकालो चढीरहेका थिए। हामी लम्किरहेको दिशाको ठ्याक्क पछाडी आकाशमा लाली लाग्न सुरु भइसकेको थियो। लाली बढ्दै जाँदा मल

Shirish Ko Phool : Review & Download

One of the finest book ever written in Nepali literature....Shirish Ko Phool and one of my personal favorite. I have read this novel over four times or say five times..and each time I finish the novel I feel pang and it hangs on my head for so many days. Why guilt is so painful that made such a strong woman called Sakambari to suicide..or die…?? The novel has a wonderful language..the simplest of all. When I had read it for the first time..to tell the truth that I hadn’t really understood the novel, I felt the love story in it and I could not understand the passion in the novel.. But this day I may say I am able to figure out the passion and the feelings of the author.. I really appreciate the wonderful story, the plot the real setting, the real characters…and the situation of the novel till it ends. The pain of running away from the feelings and passion. When the Suyogbir says.."Ma glass ma bhagchu” ( I forgot the line exactly…). The feeling is that we run away from pai

एक रातको कथा

भो लिपल्ट घर फर्कने रात थियो । सम्पूर्ण सामानहरु प्याक गरिसकेपनि केहि छुटेछकी भनि सोच्न बसेको थिएँ । कतैबाट तिरिरि बाँसुरीको धुन सुन्दा मनै आनन्दित भयो । "ए, निदाइस क्या हो ? फोन बजिरहेछ", रुममेटले चिच्यायो । कल रिसिभ गरेँ, निद्राकै झोकँमा, "हेलो, सुनन आज म नेपाल बाहिर जाँदैछु, यस अघि पनि कल गर्न पाइन । म विस्तारमा पछि कल गरौँला", एउटा हतारिएको खवर सुने । "ए ....., शुभयात्रा है", भने तर म अझै पनि निद्रामै थिए । वास्तवमा उनिलाई मैंले ठम्याउनै सकिन, सायद निद्रामा भएरै होला, न त नाम नै सोध्न भ्याँए आफ्ना सबै परिचित व्यक्तिहरुलाई याद गर्दा पनि त्यो आवाज ठम्याउन सकिन । अब मात्र मैले प्रतिक्षा गर्नुपर्नेछ, उनको दोस्रो कलको । अर्को विहानै आफ्नो वाटो लागिसकेको थिएँ । यात्राका दौरानमा मेरो मन सधैं मेरो जन्मथलो पुगिरहेको हुन्थ्यो । जुन माटोमा म जन्मे, जहाँ हुर्केँ, मेरो वात्सल्य , बालसखा सबै झल्झल्ती याद आउन थाले । मलाई घर छिटो पुग्नु छ, किनभने मेरो प्रतिक्षामा कसैले धेरै महिना विताएको छ । त्यही बेला मैले लेख्न थालेँ : “मेरो आउने वाटो हेरी, चौतारीमा कुर्छे होली,

Nepali Web Site Featured in an International Publication

A website designed by Nepali Web Designer Swapnil Acharya was featured in an International Publication called “ The Web Designer’s Idea Book ” among other designs from across the world. Written by Patrick McNeil, Book was published by How Publishing, Cincinatti USA in 2010. Website CUCWeb.org (website now offline, though), design of Acharya has been featured in this book. And possibly it’s the highest recognition a Nepali web design work has received so far. It again proves that, there are potential web designers in Nepal, who designs visually appealing websites. Further more its an honor for us that one website, from a small market of a small country, stands tall and proud together with almost best name in the industry around the globe. Not only this, the same website has been also featured in other various prestigious websites like CSSMania.com, 101BestWebsites.com, OnePageLove.com  etc.  Acharya’s same design has been also featured in book titled "Web Typography" by V

Subscribe to Aakar Post