Skip to main content

म तिम्रो सहर छोडि टाढा, टाढा जाँदैछु…

थाहा छ मानुषी ! आज मलाई तिम्रो धेरै याद आयो । आज दिउँसो ‘टपरेबाहुन’ ले टुविटर मा ‘म तिम्रो सहर छोडि टाढा, टाढा जाँदैछु’ भनेर टुविट गरेका थिए । अनि मलाई पनि यही गित सुन्ने हुटहुटी चल्यो, अनि अनायासै तिम्रो धेरै याद आयो मानुषी ! टुविट भन्दा तिमी छक्क पर्यौ होला है, म हिजो आज टुविटर धेरै चलाउँछु नि, फेसबुक ले दिक्कै लाइसक्यो । थाहा छ, आज मैले दिउँसो देखि अहिले सम्म पनि प्रदिपराज पाण्डेboy n girl कै आवाज सुनिरा’को छु ।

“म तिम्रो सहर छोडि टाढा, टाढा जाँदैछु…

…यो सहर तिमीलाई दाइजो छोडेर जाँदैछु”

थाहा छैन मानुषी, यो गित गितकार ले के हिसाब ले लेखेका थिए, संगितकार ले के सोचेर संगित भरेका थिए अनि गायक ले कुन भाव मा गाएका थिए । गित ले त भन्छु, “म तिम्रो सहर छोडि टाढा, टाढा जाँदैछु, तिमी सँग नभेट्ने कसम खाँदैछु…” तर मलाई यही गित ले गर्दा नै तिमीलाई कहिले भेटौँ कहिले भटौँ जस्तो भएको छ । सायद, दशैँ को बेला घर जानु पर्ने भएकोले, मलाई यो गित मेरै लागि बनेको हो कि जस्तो लागेको छ मानुषी । तर जेहोस् मानुषी, ‘म केही दिन को लागि तिम्रो सहर छोडि टाढा, टाढा जाँदैछु…’

मृगस्थली को वन एक्लै चहार्दा त कति रमाइलो भो, झन् साथै मा तिमी भएको भए झनै मज्जा हुन्थ्यो होला है ! थाहा छ मानुषी, आज फेरि एक्लै हिँडे तिमीलाई खोज्दै ! चावेल बाट पैदलै छिचोलेँ, गुह्येश्वरी र पशुपति ! मलाई किन किन हिँड्न औधि मनपर्छ, तर थाहा छैन, तिमीलाई के मन पर्छ । मृगस्थली वन मा पुग्दा,मलाई त्यसै त्यसै रमाइलो लाग्छ, अझ पशुपति को पू्र्वपट्टि को डिल मा बसेँ भने त हिँड्नै मन लाग्दैन । मलाई त्यहाँ बसेपछि कहिले रात नै नपरे हुन्थ्यो भने झैँ लाग्छ तर त्यो आरती हेर्न साँझ कुर्नैपर्छ हैन र ? 

अँ, साँच्ची मैले कर्णाली ब्लुज पनि पढेँ नि ! आफूलाई त आफ्ना वाल्यकाल सबै याद आयो ! तिमीले नि पढ्यौ होला है, तिमीलाई पनि रमाइलो लाग्यो होला ! त्यो पढेको भए, तिम्ले मेरो जिवन पनि बुझ्यौ होला, लगभग उस्तै रहेछ, उसको र मेरो कथा पनि, केही अपवाद बाहेक ! कहिलेकाँहि त झोँक पनि चल्छ, आफ्ना कुरा पनि त्यसैगरि लेखौँ झैँ लाग्छ तर म अहिले नै उपन्यास त कहाँ लेख्न सक्छु र !

अर्को कुरा, अस्ति म सिटिसेन्टर गा’को थिँए  नि ! तर तिमीलाई भेट्न भने हैन है, पछिल्लो समय मा साह्रै राम्रा लागेका साथिहरु भेटेको नि ! तिमी चिन्छौ नि हैन, प्रमोद अनि ईश्वरलाई, अनि काका बा को पसल मा गएर दशैँ सपिङ नि गर्दिएँ नि ! तर चिन्दिनौ होला, तिम्लाई मैले केही भनेकै छैन । साँच्चि, कत्ति गज्जब का मान्छे छन् है उनीहरु पनि ! ३ घन्टा बसिएछ, तर मलाई त त्यो बसाइ साह्रै छोटो लाग्यो नि मानुषी ! अझ तिमीलाई भेट्दा त दिनभरि बसे पनि १ मिनेट जस्तो मात्र लाग्छ होला है मलाई !

मृगस्थली मा त्यो चिया पसल की साहुनी अझै तिनै रहिछन् । पोहोर जाँदा पैसो तिर्न नसकेर फर्केको याद थियो मलाई,आज पनि त्यहाँ पुगेपछि त्यही कुरा याद भो ! पहिले त पर्स नै हेरेँ, पैसो रहेछ अनि चिया पिँए । साँच्चि कस्तो शान्त र सुन्दर छ नि त्यो ठाउँ ! अझ के भनन, त्याँ छेउ कै पसल बाट एउटा बाँदर ले रियल जुस उडाइदियो नि ! त्यसको पछि पछि लठ्ठि लिएर एउटा केटो रियल फिर्ता ल्याउन दौडेको थियो, तर बिचरो ले के सक्थ्यो, पशुपति का बाँदर सँग !  बाँदर ले वल्लो हाँगा र पल्लो हाँगा गर्दै खायो नि सबै ! हामी त हेरेको हेरेकै !

अझ एउटा बुढो आफूलाई ‘लभ गुरु’ भन्दै आ’को थियो । ती  चिया पसल का केटीहरुले के अर्थ लाइदे थाहा छ, एउटी बुढी आइमाइलाई,  भन्दिए, लभ गुरु भन्या पाले हो, यहाँ बाँदर आयो भने धपाउँछ ! त्यो परिभाषा सुनेर बुढो त चुप्पो लाग्यो । अनि त्याँ पर तरकारी बेच्ने एउटा बुढो ले अर्की तरकारी पसल्नीलाई भगाइदिएछ । त्यै चिया पसल को दिदी ले भन्दै थिइन् छोरी क्याम्पस पढ्ने, आमा पोइला जाने ! के के हुन्छ है यहाँपनि ! अनि खैरेहरु चाँहि, बाँदर को फोटो खिच्दै थिए, कुनै पोज दिएका जस्तो गर्थे कोही चाँहि क्यामरा नै खोसुँला  झैँ गर्थे ।

तर ती सबै कुरा देखिरहँदा पनि, मेरो कान मा यही गित ‘म तिम्रो सहर छोडी टाढा, टाढा जाँदैछु…” बजिरहेको थियो । किन किन मलाई एक किसिम ले लठ्ठ बनाइदिएको थियो । साँच्ची तिमी कति जाति छौ है ! थाहा छ, मेरा धेरै साथि थिए, तिम्लाई नि थाहा छ नि, एउटी सबैभन्दा स्पेशल साथी थिइ ! तर मलाई अहिले त्यो मान्छे पटक्कै मन नै पर्दैन, के भा’को होला है ! दु:ख मा सम्झिने मान्छे ले सुख मा नि सम्झीन्छ भन्ने सोच्थेँ तर यो कुरा गलत रहेछ मानुषी, त्यो मान्छे को संगत ले यही थाहा पाएँ ! त्यही भएर त त्यो मान्छे मलाई मन पर्देन नि ! म त्यो मान्छे सँग चाँहि भेट्दिन है !

मानुषी, तिमीलाई थाहा छ नि, मैले एउटीलाई मन पराएको थिँए । तर हेर, साथ हिँड्दा हिँड्दै म कता छाडिँए कता, थाहा नै भएन ! म उसको भूत र वर्तमान को साक्षी भएर उभिएको छु । यस्ता कुरा लेख्दा, म झ्याप छै कि भन्ने शंका लाग्या होला है तिम्लाई तर त्यसो हैन मानुषी ! मेरो कुरा सुनिदिने तिमी मात्र छौ नि त, त्यही भएर तिम्लाई भनेको ! अब देखि बेला बेला मा, तिमीलाई म आफ्ना कुरा सुनाइरहन्छु ल ! म अझै, उसकै छेउछाउ त छु तर बाटो अर्कै भइसकेको छ, मानुषी ! तर यति चाँहि भन्छु कि, अहिले सम्म उ जस्तो मान्छे अरु फेला पार्न सकिन, उ कत्ति पनि बद्लिएकी छैन ! उ यत्ति नजिक छे, म भन्नै सक्दैन, त्यसैले त उ मेरो वेष्ट फ्रेन्ड नि ! थाहा छ मानुषी, फेसबुक, ब्लग र टुविटर मा देख्नेहरु ले के के सोच्छन् तर मेरो मन मा तिमी मात्रै छौ, मानुषी ! तर मानुषी तिमी किन फेसबुक मा छैनौ, नभए त मैले अहिले सम्म तिमीलाई भेटिसक्थेँ ।  अस्ति उसैलाई ट्रिट दिएको नि मैले, आफू ले तेस्रो वर्ष पास गरेको उपलक्ष्य मा !  कहिले काँहि मोबाइल नेटवर्क ले धोका दिँदा, मलाई उसैको याद आउँछ ! कस्तो विचित्र को छ है, मेरो कथा पनि !

दशैँ आइसक्यो नि ! अनि तिमीले दशैँ सपिङ पनि गर्यौ होला है, के किन्यौ ? न्युरोड नै गयौ होला, तर कत्ति भिड छ है न्युरोड मा ! अस्ति म पनि न्युरोड मै गा’को त हो नि, सपिङ गर्न भनेर ! सपिङ त के भन्नु त्यै नि काका को पसल मा पुगिएको थियो । अनि थाहा छ, त्याँ यत्ति भिड थियो कि, साँझ त सबै गाडि न्युरोड गेट मै रोकेका थिए ट्राफिक ले ! साँच्चै दशैँ लागेको रहेछ ! अब आफू पनि घर गइन्छ ! तिमी के गर्छौ नि मानुषी ?  तिमी नि घर नै जान्छौ होला तर तिम्रो घर कता हो, मैले सोधेकै छैन है तिमीलाई ! केही छैन, केही दिनलाई म तिम्रो सहर छोडेर जाँदै छु, चाँडै फर्किन्छु !

अर्को कुरा, आज त तिनकुने देखि जडिबुटि सम्म को छ लेन को बाटो उद्घाटन भो नि ! अनि कोटेश्वर देखि, हिँड्न आफलाई कत्ति मज्जा भा’को थियो, आफ्नो घरसम्म । काठमाडौँ पनि अब चाँहि राजधानी भन्न सुहाउला है ! लोडसेडिङ र फोहोर भन्या त जहाँ पनि भैहाल्छ नि ! तथ्याङ्क नै हेर्ने हो भने, काठमाडौँ  मा फोहोर विश्व का अन्य देशका सहरहरु का फोहोर भन्दा धेरै कम छ नि ! फरक यत्ति हो, हाम्रो सहर को फोहोर राम्रो सँग व्यवस्थापन हुन नसकेको मात्रै हो ।

एयरपोर्ट को अगाडि पनि गेट धमाधम बन्दै रहेछ !  मानुषी तिमीलाई थाहा छ नि, २०११ त नेपाल टुरिजम वर्ष हो ! अनि त्यसका लागि आधारभुत सुविधाहरु हामी कहाँ उपलब्ध छन् । नेपाल को एयरपोर्ट को ट्वाइलेट फोहोर छ भनेर खैरे नआउने हैनन्, अनि काठमाडौँ फोहोर छ भनेर पनि न-आउने हैनन् । उनीहरु त आउँछन् सुविधा सम्पन्न होटल मा बस्छन् ! ३६५ दिन नै फोहोर देख्ने हामीलाई मात्र गाह्रो हो ।

अनि मानुषी, तिमि आज कता थियौ ! मैले बाटो मा भेटिएका सबैजसो मा तिमीलाई खोज्दै थिँए । एयरपोर्ट नजिक त हात पनि हल्लाएको थिँए तर तिमी होइन रहेछौ । अनि कोटेश्वर मा पनि देखे जस्तो लाग्यो तर मेरो भ्रम मात्र रहेछ मानुषी ! साँच्चि तिमी कता छ्यौ के ?  म एकान्तप्रेमी हो कि एकलकाँटे हो आफैँलाई थाहा छैन । आज पनि एक्लै घन्टौँ विताइदिँए ! साँच्चि, त्यो च्याट मा एउटी नातिनी पनि छे आफ्नो, मलाई सँधै बाजे भन्छे ! उ पनि मेरो एक राम्री साथी हो नि ! अनि मानुषी त्यो पछिल्लोपटक झुल्किएकी केटी पनि, एकदम सरल छे है ! नरिसाउ है मानुषी, अब केटाहरु को च्याट मा केटीहरु स्वाभावत धेरै भइहाल्छन नि ! दुइ दिन को जिन्दगानी, गफगाफ गर्दै मा के नै जान्छ र ! तर ती टुविटरवालाहरु ले पो, कहिले काँहि गाह्रो पार्दिन्छन् त !  तर मानुषी तिमी त मेरो च्याट मा पनि छैनौ । सायद तिमी इन्टरनेट सँग जोडिएकै छैनौ होला है, हैन भने त मैले तिम्लाई भेटिसक्थेँ !

थाहा छ मानुषी, मेरो घर त तराइ हो नि ! कसैले मधेस भन्यो भने, झनक्क रिस उठ्छ ! तिमीलाई त के तराई के मधेस है, मेरो कुरा ले टाउको घुमाइरा’को होला ! कहिले के भनिरा’को छु, कहिले के ! त्यै बाग्मती नजिकै छ के, हाम्रो घर ! बाग्मती त यही काठमाडौँ कै हो, तर हाम्रो तिर त कस्तो सफ्फा छ, तिमी ले देख्यौ भने तिमी खुशीले पागल हुनेछौ । आफ्नो कुरा गर्दा गर्दा, तिम्रो बारेमा त सोध्नै बिर्सेको मैले ! साँच्ची तिमीलाई कस्तो छ मानुषी ? सञ्चै नै छौ होला, दशैँ लागेको होला है तिम्लाई पनि ! अनि साँच्चै हाम्रो भेट कहिले हुन्छ त मानुषी ? म त तिमी सँग कहिले भेट होला भन्दै दिन गनेर बसिरा’को छु ।

आजलाई यत्ति है मानुषी ! बाँकि अर्को भेट मा ! मानुषी तिमीलाई दशैँ को धेरै धेरै शुभकामना छ है ! ‘म तिम्रो सहर छोडि टाढा, टाढा जाँदैछु, तिमी सँग चाँडै भेट्ने कसम खाँदैछु’ !

Image: dragoart.com

Comments

  1. very nice....... :) :) :) n ko ho manushi????? ha ha ha anyways..keep it up.. n all the best..... Happy dashain to u too..... have a good journey... take care

    ReplyDelete
  2. लौ, मेरो टि्वट्ले त धमाका पिटेछ त.. भोली पनि यस्तै एउटा गित सुनेर टिट्टिनु पर्यो... अनी फेरी अर्को राम्रो लेख पढ्न पाईन्छ... :)

    ReplyDelete
  3. ल आकार जी बधाई । एउटा फरक स्वाद चाख्न दिनुभयो । मानुषीसँगको गफगाफ एकदमै रोमान्टिक लाग्यो तर टेन्सन नलिनु उनी छिट्टै फेसबुक खाता खोल्नेछिन् हिजोमात्र बाटोमा मैले भेटेँ उनलाई । आकारजीले तिम्रो बारेमा यस्तो लेखेको छन् है ब्लगमा भनेको उनी मज्जाले हास्दै थिइन् । उनको आँखामा मैले तपाईप्रतिको प्रेम देखेँ । भन्दै थिइन् छिट्टै फेसबुकमा जोडिन्छु । तपाईको यात्रा सफल रहोस् रे.....

    ReplyDelete
  4. again another good story :)

    thank you akar

    mangal daydreamer from Aus

    ReplyDelete
  5. Aakar ji,

    There are breaks in flows in many places but loved your monologue.......

    Hopefully, your Manushi is also writing something similar kinda post in blog somewhere............:P

    Haapy Vijaya Dashmi to you and all the readers of the Aakarpost :)

    ~ :) J

    ReplyDelete
  6. hya jhur love letter yar !!! try to be a bit romantic.....nyway good try aakar....

    ReplyDelete
  7. hey friends...! try yashreport.blogspot.com i find different tests of reading this blog...

    ReplyDelete
  8. समय सान्दर्भिक रमाइलो कथा पढेर निकै खुसि लग्यो आकार जी। शुभ विजय दशमी आकारपोस्ट लगायत सम्पूर्ण नेपालीहरुमा !

    ReplyDelete
  9. mind blowing..........keep it up bro!!!

    ReplyDelete
  10. gaf gaaf ko madhyaam ma ramro katha haamillaai dinu vayeko ma aakar post pariwaar laai muri muri dhannaybaad. happy vijaya dashami la.

    ReplyDelete
  11. manushi ko reply pani padhna paeko bhae ramailo hune thiyo :)

    ReplyDelete
  12. manushi ko reply pani padhna paeko bhae ramailo hune thiyo :)

    ReplyDelete
  13. gaf gaaf ko madhyaam ma ramro katha haamillaai dinu vayeko ma aakar post pariwaar laai muri muri dhannaybaad. happy vijaya dashami la.

    ReplyDelete
  14. Aakar ji,

    There are breaks in flows in many places but loved your monologue.......

    Hopefully, your Manushi is also writing something similar kinda post in blog somewhere............:P

    Haapy Vijaya Dashmi to you and all the readers of the Aakarpost :)

    ~ :) J

    ReplyDelete
  15. लौ, मेरो टि्वट्ले त धमाका पिटेछ त.. भोली पनि यस्तै एउटा गित सुनेर टिट्टिनु पर्यो... अनी फेरी अर्को राम्रो लेख पढ्न पाईन्छ... :)

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Romanized Nepali Unicode

Download and Install Nepali Unicode Romanised to write in Nepali all over the web. First of all, you have to Download and Run the Program on your computer. Then, you have to do some settings on your computer to use Nepali Unicode Romanized. You can download Nepali Unicode Romanized from the Madan Puraskar Pustakalaya website for free.

Install Nepali Unicode Romanized in Windows XP:
Install:
Run setup file;
Go to control Panel;
Open Language and Regional settings;
Open Regional Language Options;
Go to Language Options & tick on check box (install files..... Thai, instal....east Asian...languages):
Click apply-it might ask for windows CD:
Insert CD or you can directly copy "i386" files too;
And install all: then you have done;
Click for details;
Then click add a tab;
A new popup will appear:
Select "Sanskrit" in the first box;
Select "Nepali unicode (romanized)" in second box;
Click "ok";
You have successfully installed it;
Press "alt+shif…

Aadha Baato (आधा बाटो) [Download] #Novel #Shrutisambeg

श्रुतिसंवेग मा हामी ले कृष्ण धरावासी को उपन्यास “आधा बाटो” को सम्पूर्ण डाउनलोड लिंक लिएर आएका छौ |आफ्ना जिवन भोगाइ का यथार्थलाई जोडेर तयार पारिएको उपन्यास ‘आधा बाटो’ कृष्ण धरावासी को आत्मकथा को रुपमा रहेको छ ।“राधा” जस्तो सफल उपन्यास लेखिसकेका धरावासी को यो पछिल्लो उपन्यास मा आफ्ना बाल्यकाल देखि हाल को अवस्था सम्म को कुराहरु समेटेर लेखिएको कारण उपन्यासलाई धरावासी ले ‘आधा बाटो’ भन्न रुचाएका छन् ।आफूले देखे सुनेको स्थान, नाम आदि का कारण यो उपन्यास पढ्ने तथा सुन्नेहरुलाई आफ्नै कथा जस्तो पनि लाग्न सक्छ ।उज्यालो ९० नेटवर्क को लागि निर्माण गरिएको कार्यक्रम श्रुति संवेग मा वाचन मा अच्युत घिमिरे हुनुहुन्छ भने प्रविधी मा दिनेश निरौला र शशिन्द्र गौतम रहनुभएको छ ।कार्यक्रम को अडियो श्रृंखला उज्यालो नाइन्टि नेटवर्क को कार्यक्रम श्रुतिसम्बेग बाट लिइएको हो ।Download : Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –1Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –2Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –3Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –4Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –5Krishna Dharabasi’s…

Shruti Sambeg : Download तरुनी खेती

आज को श्रुति संवेग को यो अंक मा  हामी  ‘सरुभक्त’ को उपन्यास ‘तरुनी खेती’ को सबै अंक लिएर आएका छौँ।


विषयवस्तु परिचित भएपनि, प्रस्तुतिकरण नितान्त फरक रहेको छ । महिला अनि पुरुष, को सामाजिक स्थितिलाई लेखिएर लेखिएको उपन्यास मा, ‘महिला’लाई यौनिक रुप ले हेरिएको छ ।

सरल कुरा तर जटिल प्रस्तुती लाग्ने हुँदा, सुरु मा उपन्यास ले के भन्न खोजिरहेको भन्ने कुरा बुझ्न निकै गाह्रो पर्छ । नारीलाई खेत, पुरुषलाई किसान, यस्तै यस्तै उपमा र बिम्ब बाट नारी र पुरुषलाई परिभाषित गरिएको छ ।

भुमिका मा सरुभक्तले भन्नुभएकोछ, “यसलाई पुरुषहरु ले गलत नबुझुन र नारीहरु ले बुझ्न इन्कार नगरुन्” ।

उज्यालो ९० नेटवर्क को लागि निर्माण गरिएको कार्यक्रम श्रुति संवेग मा सदाझैँ वाचन मा अच्युत घिमिरे हुनुहुन्छ भने प्रविधी मा दिनेश निरौला र शशिन्द्र गौतम रहनुभएको छ ।


Download:
Sharubhakta’s Taruni Kheti Episode-1
Sharubhakta’s Taruni Kheti Episode-2
Sharubhakta’s Taruni Kheti Episode-3
Sharubhakta’s Taruni Kheti Episode-4
Sharubhakta’s Taruni Kheti Episode-5

Shirish Ko Phool : Review & Download

One of the finest book ever written in Nepali literature....Shirish Ko Phool and one of my personal favorite.

I have read this novel over four times or say five times..and each time I finish the novel I feel pang and it hangs on my head for so many days. Why guilt is so painful that made such a strong woman called Sakambari to suicide..or die…??

The novel has a wonderful language..the simplest of all. When I had read it for the first time..to tell the truth that I hadn’t really understood the novel, I felt the love story in it and I could not understand the passion in the novel.. But this day I may say I am able to figure out the passion and the feelings of the author..

I really appreciate the wonderful story, the plot the real setting, the real characters…and the situation of the novel till it ends. The pain of running away from the feelings and passion. When the Suyogbir says.."Ma glass ma bhagchu” ( I forgot the line exactly…). The feeling is that we run away from pain…because…

ट्विटर लाइकोनोमिक्स

कसैले ट्विटरमा लाइक गर्दा के बुझ्ने? ट्विटमा आउने लाइकलाई कसरी लिने? कतिपय अवस्थामा ट्विटरमा ट्विट लेखिसक्न पाएको हुन्न, 'लाइक' आइसक्छ । यसलाई एक हिसाबले ट्विटरको राम्रो र अर्को हिसाबले कामै नलाग्ने 'फिचर' भनेर मान्न सकिन्छ । यसलाई यस अर्थमा काम नलाग्ने भन्दै छु कि, कतिपय प्रयोगकर्ताहरु जो कोहीको हरेक ट्विट लाइक गर्छन्, कहिलेकाँही त उनीहरुलाई म्युट गर्नुपर्ने बाध्यता नै हुन्छ, नचाहिँदो नोटिफिकेशनका कारण । ट्विटरमा लाइक किन गरिन्छ भनेर सबैका आ-आफ्नै बुझाइ होलान्, चलाउने आफ्नै तौर-तरिका होलान् । तर यत्ति चाँहि के प्रस्ट हुनुपर्छ भने ट्विटरमा वा फेसबुकमा आउने लाइकहरु अनलाइन भोटिङमा मात्र काम लाग्छन्, यी लाइकहरुले कसैको समर्थन वा विरोध भनेर जनाउँदैन ।


दुई वर्ष अघिसम्म या भनौँ २०१५ सम्म ट्विटरमा पानको पात थिएन, लाइक भन्ने फिचर थिएन । यसको सट्टा तारा थियो, त्यसलाई फेवरेट भनिन्थ्यो । सन् २००६ मा ट्विटर सुरु भएसँगै फेवरेटको सुरुवात भएको थियो, जसले २०१५ सम्म निरन्तरता पायो । ट्विटरका फिचरहरु मध्ये धेरैले राम्रोसँग प्रयोग गर्न नजानेको फिचर भनेर फेवरेटलाई लिने गरेको पाइन्छ ।

फेसब…

कुन च्याट एप्स चलाउने?

फेसबुकको मेसेन्जरमा स्टोरीज आएपछि वाक्क, दिक्क नै भइयो । त्यसको विकल्प खोज्ने क्रममा पहिले त फेसबुक र मेसेन्जर एप दुवै मोबाइलबाट हटाएर ब्राउजरमा चलाउन थालेँ । त्यसको केही दिनपछि फेसबुक लाइट र मेसेन्जर लाइट चलाउन पुगेँ । फेसबुक लाइटको 'एप एक्सपिरियन्स' खासै गतिलो लागेन र फेरि केही हप्ता पछि फेसबुक एपमा सरेँ तर फेसबुक मेसेन्जर चाँहि मेसेन्जर लाइट नै मनपर्‍यो । गज्जब, च्याट गर्न मात्र मिल्ने ।

त्यसो त मोबाइलमा करिब आधा दर्जन च्याट एप्स छन्, सबै एप सँधै चलाइँदैन । अर्को कुरा, च्याटको लागि प्रयोग नगरिने एप्‌मा पनि च्याट गर्ने फिचर छ या भनौँ "प्राइभेट मेसेज" गर्ने सुबिधा छ । उदाहरणको लागि इन्स्टाग्राम फोटो सेयर गर्ने एप हो, तर यहाँ साथीहरुलाई सिधै मेसेज पनि गर्न मिल्छ, दोहोरो च्याट गर्न मिल्छ । हिजोआज म पनि प्राय: ट्विटरको 'डाइरेक्ट मेसेज' धेरै प्रयोग गरिरहेको हुन्छु, साथीहरुसँग कुरा गर्न ।


एक समय यस्तो थियो, म गुगल टक या भनौँ जिमेल च्याट मात्रै प्रयोग गर्थेँ । कसैले केही म्यासेज मलाई पठाउनु छ भने, कि त ईमेल गर्थे वा गुगल टकमा कुरा गर्थे, हैन भने फोन र एसएमएस त छँ…

Subscribe to Aakar Post