Skip to main content

बोत्तल पुराण !!!

बोतल र बोटल मा फरक होला, अन्यथा बोतल भन्ने बित्तिकै सबैले, त्यही खोयाविर्के, तिनापाने लोकल या भनौँ बियर र भोड्का सम्झिँदैन थिए होला । बोतल र बोटल, एउटालाई नेपाली र अर्कोलाई अंग्रेजी भनेर मान्छेहरु भन्लान, उच्चारण को मात्र फरक हो भनेर ! तर मलाई त लाग्छ, यो उच्चारण को मात्र फरक हुँदै होइन ! बोत्तल भन्ने बित्तिकै, मान्छेहरु रक्सी नै सम्झिन्छन्, बोटल भन्दा, खै के सम्झिन्छन् थाहा छैन । हुन त  बोटल का पनि साइज अनुसार का नाम छन् ! कुनै पेट बोटल, कुनै जार, त कुनै मात्रै बोटल !

कुरै गर्ने हो भने, औषधीहरु पनि बोतल मै हुन्छन् ! हामीलाई अत्यावश्यक पानी पनि त बोतल मै हुन्छ ! तर त्यसलाई प्राय: ले बोटल नै भन्छन् ! अझ नेपाल मा कोकाकोला उत्पादन गर्ने कम्पनि को नाम नै ‘बोटलर्स नेपाल’ छ ! बोतल उही हो, तर नाम चाँहि फरक, एउटा बोत्तल अर्को बोटल !  आफूले “बोत्तल पुराण लेख्ने तयारी मा ! यसो आइडिया दिएर हेल्प गरौँ न हो” भनेर फेसबुक मा लेख्याँ थिँए, सबैले उही ट्वाँट,रक्सी, जाँड कै मतलब लाग्नेगरि कविता र कथा फुराए !  यो बोटल को बारेमा अर्को दिन कुरा गरौँला, आजलाई चाँहि bottle2बोत्तलदेव  को महिमा गाइएको ‘बोत्तल पुराण’ तर्फ नै लागौँ होला ।

“के हो अहो अमृत यो सुर देव पान? 
रक्सी को नशा हो भनेर जान”

हे नपिउने मुर्ख हो ! एकपल्ट पिएर हेर
जागेको अभिनय गर्छौ; साँच्चै जिएर हेर

खादै खान्न छुदै छुन्न भन्ने मानिसहरु 
कति खान्छौ थाह हुन्छ, हातमा लिएर हेर

सपना लिएर आउने रातहरुलाई सलाम,

सपनी दिएर जाने प्रभातहरुलाई सलाम
मज्जा सँग जिउन त पाईएको छ,

रक्सी बनाउने हातहरुलाई सलाम !!

भन्ने श्लोक बाट बोत्तल पुराण सुरु हुन्छ । माथिका श्लोक को अर्थ बताइरहनु पर्दैन नै  होला । बोतल भनेको उहीले भगवान ले बनाइदिएको सुन्दर उपहार ! ‘God Must Be Crazy’ भन्ने अंग्रेजी चलचित्र मा यही बोतल कै कारण झगडा सुरु भएको थियो । भन्नु को मतलब, बोत्तल को प्रवेश सँगै, मान्छेहरुमा आपसमा झगडा सुरु भएको देखिन्छ ।

बोतल एउटा निर्जिव वस्तु, कुनै लाम्चो, कुनै चेप्टो, कुनै कालो, कुनै सेतो, कुनै हरियो त कुनै रातो हुन्छ । बोतलमा लाग्ने बिर्को नि फरक फरक का हुन्छन् । शहर मा र विदेश तिर, सिल प्याक,  बिर्को हुन्छ भने, गाउँघर तिर को बोतल मा ‘खोया’ को बिर्को हुन्छ । अत: केहीठाउँ मा गाउँतिर रक्सिलाई खोया बिर्के भनिन्छ, अनि खोया विर्के को पर्यायवाचि शब्द भनेको बोतल हो । बोतल मा कुनै रंग भएका, कुनै मा रंग नभएका झोल भरिन्छ, कुनैलाई रक्सि, कुनैलाई भोड्का, ब्रान्डि, वाइन आदि नाम दिइन्छ । नाम दिनु को नि कारण, नाम अनुसार दाम नि फरक हुन्छ ।

कुनै सुलुत्त परेका, कुनै प्वाक परेका पुड्का बोत्तलहरु, कुनै भुँडि ठूलो र घाँटि सानो भएका बोतलहरु ! जस्तोसुकै भएपनि बोत्तल जात एउटै हो ! बोत्तल को हल्का स्वरुप को बारेमा सर्सर्ति चर्चा गरिसकेपछि अब बोत्तल मा हुने कुरा र त्यसले गर्ने कुरा को बारेमा, बोत्तलदेव अगाडि भन्नुहुन्छ ।

कोही ले संस्कृति को नाम मा, कोही ले सोसोलाइज गर्ने निहुँ मा, बोत्तल संस्कृतिलाई अंगालिरहेका हुन्छन् । बोतल मा रक्सि, बियर, भोड्का, वाइन, जिन आदि हुन्छन् भने, भनिरहनु पर्दैन होला, बोटल मा औषधी, पानी, कोक जस्ता पेय पदार्थ आदि हुन्छन् । बोटल हुन्जेल सबै राम्रो मानिन्छ, मान्छेले बोटल छाडेर बोतल तर्फ पाइला चाल्न थालेपछि संसार नै अर्को हुन्छ ।

कोही रमाइलो को निहुँमा, कोही पिडा बिर्साउन, कोही सोसोलाइज हुन, कोही संस्कृति जोगाउन, कोही नशाको लागि, आदि विविध बाहाना मा मान्छेहरु बोत्तललाई ठाडो घाँटि लाइरहेका हुन्छन् । कसैले घरवारी सिध्द्याउँछन्, कसैले परिवार विचल्ली बनाउँछन्, कोहीले बाटो बाटो मा सुतेर दुनियाँ हसाउँछन् । कोहि रवाफ र सान देखाउन पिउँछन्, कोही प्रेमी र प्रेमीका ले धोका दिएको झोँक मा पिडा भुलाउन पिउँछन् । कोही नानी देखि लागेको बानी ले गर्दा पिउँछन् । जति र जस्तोसुकै बाहाना बनाएर नै पिइरहेका हुन्छन् । कोही खुशि साट्न पिउँछन्, कोही दु:ख भुलाउन पिउँछन्, कोही देखासिकी मा पिउँछन् । कोही चाख्ने बहाना मा पिउँछन्, कोही विदेशी लेबल को निहुँ मा पिउँछन् । पिउनेहरु हजार बहानाहरु बनाएर पिउँछन् ।  अत: बोत्तलदेव भन्नुहुन्छ, महादेव ले जोइन खा’को निहुँ मा साधुसन्त युवायुवतीहरु गजेँडि भएझैँ, बोत्तलदेव को निहुँ गरेर आखिर सबैले त्यही  बोत्तल भित्र कै झोल पिउँछन् ।

कसैले स्वाट्ट एकसट मै पिउँछन् । कोही पानी मिसाएर पिउँछन्, कोही गिलास मा हालेर पिउँछन्, कोही वाइन को गिलास भनेर, त्यही गिलास नै खोजेर पिउँछन् । कोही ठाडो घाँटि लाएर नै घटघट गरेर पिउँछन् । कोही वाइन को निहुँ मा पिउँछन् । गज्जब तब लाग्छ, धर्मभिरुहरु, आफूलाई शाकाहारी र सात्विक भोजन गर्नेहरु पनि अल्कोहलयुक्त रक्सी तन्काइरहेका भेटिन्छन् वाइन को नाम’मा ! कोही स्वाद मानेर पिउँछन्, कोही मूख नाँक र आँखा एकैठाउँमा कच्याककुचुक पारेर पिउँछन् । कोही स्टाइल सँग पिउँछन्, कोही स्टाइलविना नै पिउँछन् । कोही मकटेल, कोही ककटेल, कोही के कोही के को निहुँ मा आखिर त्यही बोत्तल नै पिउँछन् ।

कोही दिनभरि बाहुन, रातभरि डाउन को प्रवृत्ति भन्दै पिउँछन् । कोही जात ले पा’को भन्दै पाउँछन् । कोही भट्टि मा बसेर पिउँछन्, कोही बार मा पसेर पिउँछन्, कोही इष्टमित्र भेला गरेर पिउँछन्, कोही एक्लै लुसुक्क गएर पिउँछन् । कोही सित्तै मा पाएर पिउँछन्, कोही साथ दिने भनेर पिउँछन् । कोही सितन सँग पिउँछन्, कोही विनासितन पिउँछन् । कोही मौसम ले च्यालेन्ज गर्यो भन्दै पिउँछन्, कोही अरुलाई देखाउन पिउँछन् । कोही ऋणमा डुबेर पिउँछन्, कोही नाफा मा भएर पिउँछन् । फरक यत्ति हो, ऋणमा डुब्ने ले खोयाबिर्के पिउँछ, नाफा मा हुनेले, विदेशी लेबल लाइएका आकर्षक बोत्तलका पिउँछन् ।

कोही इनर्जीका लागि पिउँछन्, कोही हिम्मत बटुल्न को लागि पिउँछन् । कोही आवेग देखाउन को लागि पिउँछन्, कोही फुर्ति देखाउन पिउँछन् । हजारौँ हजार बहाना ले पिउँछन्, हज्जार तरिकाले पिउँछन्, आखिर जसरी नि पनि उही बोत्तल नै पिउँछन् । कोही पिएर चुपचाप सुत्छन्, कोही पिएपछि संसार थर्काउँला झैँ गर्छन् । कोही बाटो मेरो हो भन्दै बाटो मै लम्पसार परिदिन्छन्, कोही ‘तेरो बाउ को सम्पति खाइदेको छैन’ भन्नै अंग्रेजी फलाक्दै हिँडछन् ।

कोही लुकेर पिउँछन्, कोही लुकाएर पिउँछन् ! कोही देखाएर पिउँछन्, कोही देखेर पिउँछन् । कोही जुवा हारेर पिउँछन्, कही जुवा जितेर पिउँछन् । कोही कुर्सी पाएर पिउँछन्, कोही कुर्सी नपाएर पिउँछन् । कोही लोकल भनेर पिउँछन्, कोही इम्पोर्टेड भनेर पिउँछन् । कोही स्वदेशी भनेर पिउँछन्, कोही विदेशी भनेर पिउँछन् । कोही दशैँ भनेर पिउँछन्, कोही तिहार भनेर पिउँछन् । कोही जनता भनेर पिउँछन्, कोही नेता भनेर पिउँछन् । कोही सर्वहारा भनेर पिउँछन्, कोही बुर्जुवा भनेर पिउँछन् । कोही स्पोन्सर गरेर पिउँछन्, कोही स्पोन्सर गराएर पिउँछन् । संसार मा, यस्ता बहानाहरु पनि भेटिन थालिसके’की, कोही टुविटर भनेर पिउँछन्, कोही फेसबुक भनेर पिउँछन् । कोही फुटबल त कोही क्रिकेट भनेर पिउँछन् । कोही रक्सी भनेर पिउँछन्, कोही बियर भनेर पिउँछन् । कोही जिन भनेर पिउँछन्, कोही भोड्का भनेर पिउँछन् त कोही फलफूल को रस भन्दै वाइन घुट्क्याउँछन् । कोही इम्प्रेसन देखाउन पिउँछन्, कोही डिप्रेसन भएर पिउँछन् । कोही आफ्नो आफन्त को उपचार गर्न नसकेर पिउँछन् त कोही लालाबाला को हेरचाह गर्न नसकेर पिउँछन् ।

कोही,

“हार्ड भने नि सफ्ट भने नि, रक्सी भन्या रक्सी

मुसुक्क हाँस्दै रक्सि थप्छे होटलवाली पोक्ची”

भन्ने नारद खतिवडा को गित गाउँदै पिउँछन् त कोही नारायण गोपाल र भक्तराज का गित सुनाएर पिउँछन् । कोही मोहम्मद रफी देखि पंकज उदास सम्म का गित, सुनेर पिउँछन् । कोही शान देखाउन पिउँछन्, कोही मात्न पिउँछन् । जति जे बहाना गरेर भएपनि उनीहरु बोत्तल पिउँछन् ।

पिउने तौर तरिका र बाहाना को बारेमा कुरागरिसकेपछि, बोत्तलदेव पिउनेहरुका गुनासा वर्णगर्नुहुन्छ । पिउनेहरु का नि आफ्नै गुनासा हुन्छन् । पिउनेहरुलाई पियो भनेर, केही भन्नुहुँदैन, उनीहरु अनेकन बाहाना सुनाइदिन्छन् । पियक्कडहरु भन्छन्, “पियिस् मलाई भन्ने'हरु पिएर हेर.... त्यस्सै बिग्रिन्छ भन्ठान्या छौ हाम्रो मुख .... कम्ता गाह्रो छ पिउन ??? लाग्दो हो, म यशको लागि पिउँछु ......... तर हैन यसले बिगार गर्छ ......... अरुलाई बिगार नगरोस भनेर रित्याउन खोज्छु म ...... !!” अरुले जति नै सम्झाउन खोजेपनि उनीहरु कै कुरा माथि हुन्छन्, उनीहरुकै कुरा जायज लाग्छन् । अनि अरुले नि, जय बोत्तल भनेर, बोत्तल को महिमा गाउनथाल्छन् ।

पिउनेहरु महल बाट सडक मा आउनसक्छन् । पिउनेहरु, करोडपति बाट रोडपति बन्न सक्छन् । पिउनेहरु, अल्पायु मै सुँइकिन सक्छन् । पिएर हल्ला गर्दै हिँड्नेहरु, समाज का अराजक तत्व बन्न सक्छन् । पिउने लठैतहरु कुनै पार्टि का बफादार कार्यकर्ता बन्न सक्छन् । पिउने को सानो ग्याङ खोल्नेहरु, आफ्नो एरिया का दादा कहलिन सक्छन् । लुटेर खानेहरु, समाजसेवी बन्न सक्छन् । विदेशी लेबल पिउनेहरु, ठूलाठालु कहलिन सक्छन् । पिएर बाटो मै सुत्नेहरुलाई कुकर ले तुर्क्याउन सक्छन् । पिउनेहरु का घरपरिवार उजाड हुनसक्छ, सम्बन्ध बिग्रन सक्छ, तर बाल छैन उनीहरुलाई, उनीहरु त्यही बाहाना मा पिइदिन सक्छन् । कोही पिएर नशा मा लठ्ठ हुँदै, स्वास्नि र छोराछोरी कुट्न सक्छन् । बाहिर ठूला इज्जत भएकाहरु का पनि, बोत्तल का माध्यमबाट इज्जत जोख्न र तौलन सकिन्छ ।

कोही भन्छन्, “फोक्सोलाई नि लत बसिसकेछ....... अचेल त त्यै तितो नै मन पराउन थाल्या छ, कैले काहिँ भातको सिता मात्रै पर्दा नि तातो तेलमा तार्न हाल्या चपजस्तो च्वांईयय पो गर्छ” !

कोही अरुलाई बुझाउँछन्,“गिलाँसमै त आगो बल्छ झिल्को मात्रै पाए पनि, हामी भित्र भित्रै कति जलिराछौँ, कहिल्यै बुझ्ने कोशिस गर्या छौ ??”

कोही आफ्ना वेदना पोख्छन्,“बिहे भ'कै दिन देखि सहिद भई'या छ ..... लुगा धोउ आफै, भाँडा माझ आफैं, आइरन लगाउ आफै, भुरा छोड्न जाउ आफैं.... तलाई डंकिनी बेलुकीको ट्याम त मेरो मर्जीमा चल्न दे न, अनि चाख्छेस भने तलाई नि पुग्छ ....खान्छेस ??” 

बोत्तल भन्ने बित्तिकै रक्सी सम्झने हाम्रो बुझाइ पनि अचम्म को छ ! अनि बोत्तल रक्सी को पर्यावबाची शब्द नै सावित भएको छ । कहिले के निहुँ मा कहिले के निहुँ मा, बोत्तललाई साथ मा लिइन्छ ! बोत्तल पिउन को लागि हजारौँ बहाना बनेका छन् ! कोही रक्सी, कोही ट्वाँट भन्छन् । खानेहरुलाई अमृत को झोल लाग्ने अरु नखानेहरुलाई कुकुर को झोल लाग्ने यो बोत्तल महिमा पनि अजिव किसिम को छ । बोत्तल को महिमा जति भन्यो त्यति कमै हुन्छन् । बाँकि बोत्तल का महिमाहरु, सोच्ने जिम्मा तपाइँहरु कै !

इतिश्री ! बोत्तलपुराण !

अन्त्यमा,  हामी हाम्रा मित्रहरु, प्रमोद न्यौपाने, उद्धव सिलवाल, दिलिप खतिवडा, सुदर्शन गौतम लगायतलाई धन्यवाद नदिइरहन सक्दैनौँ ! जय ! बोत्तलपुराण !!!

Comments

  1. ha ha ha interesting......... padhda padhda malai nai piuna manlagyo......... :) :) :)

    ReplyDelete
  2. भैरब अर्यालको 'जय भुँडी' बाट साभार गरिएको जस्तो छ नि उही पुरानो ग्रन्थ..."Old wine in a New Bottle"...जय Botal/Bottle Post...:)

    ReplyDelete
  3. लेख्नु भन्दा पहिले, 'जय भुँडी' पढेर लेख्न बसेको भए, सायद म अन्त्यमा जय भुँडी पनि लेख्थेँ होला ! हा हा हा

    ReplyDelete
  4. भुँडी, आलु गर्दा गर्दै आज आएर बोत्तलको गुणगान पनि सुनियो बा! साह्रै मीठो लाग्यो बोत्तल पुराण आकरजी।
    अब म नि लागेँ, घुटु घुटु पिउनु... बोत्तलबाट पानी :)

    ReplyDelete
  5. ha ha ha interesting......... padhda padhda malai nai piuna manlagyo......... :) :) :)

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Romanized Nepali Unicode

Download and Install Nepali Unicode Romanised to write in Nepali all over the web. First of all, you have to Download and Run the Program on your computer. Then, you have to do some settings on your computer to use Nepali Unicode Romanized. You can download Nepali Unicode Romanized from the Madan Puraskar Pustakalaya website for free. Install Nepali Unicode Romanized in Windows XP: Install: Run setup file; Go to control Panel; Open Language and Regional settings; Open Regional Language Options; Go to Language Options & tick on check box (install files..... Thai, instal....east Asian...languages): Click apply-it might ask for windows CD: Insert CD or you can directly copy "i386" files too; And install all: then you have done; Click for details; Then click add a tab; A new popup will appear: Select "Sanskrit" in the first box; Select "Nepali unicode (romanized)" in second box; Click "ok"; You have successfully installed it; P

ठगाईमा उपभोक्ता

के तपाईहरुलाई थाहा छ, एनटिसि, स्पाइस र युटिएल का रिचार्ज कार्डहरुका कारण ठूलो संङ्ख्यामा उपभोक्ता ठगिएकाछन् भने व्यापारीहरु यसैबाट लाखौँ कुम्ल्याउँदै छन् । खासमा याद नगरिने तर प्राय: सँधै खड्किने कुरा हो, ब्यालेन्स ट्रान्सफर या नयाँ रिचार्ज कार्ड किन्दा त्यससँगै व्यापारीलाई दिनुपर्ने चार्ज । चाहे तपाई, १०, २०, ५० या १०० वा २०० कै रिचार्ज किन नगर्नुहोस्, व्यापारीहरु ले हामी बाट ५ रुपैँया बढि लिन्छन् । १० को रिचार्ज गर्नुपरे, १५ रुपैँया, अनि १०० को रिचार्ज गर्नु परेपनि १०५ रुपैँया । विचार गरौँ त, व्यापारीहरुले १०० रुपैँया कै कार्डबाट अधिकतम ५० रुपैँया सम्म कमाउन सक्ने रहेछन्, यदि त्यसबाट १० जनाले १०-१० रुपैँया को रिचार्ज गरेमा ! नेपाल टेलिकम ले ५० र १०० रुपैयाँ को रिचार्ज कार्डहरु भर्खरै निकालेको छ । अनि ती कार्डहरुमा अधिकतम खुद्रा मुल्य भनेर क्रमश ५१ रुपैँया र १०२ रुपैँया राखिएको छ, भ्याट सहित । तर ती कार्डहरु आम उपभोक्ता ले किन्दा भने क्रमश ५५ रुपैयाँ र १०५ रुपैँया पर्ने गरेको छ, अझ उस्तै ठाऊँमा परे १०० रुपैँया को कार्डलाई ११० रुपैँया नै लिनेगरिएको छ । के व्यापारीहरुले, साइबर क्याफे, प

प्रवृत्ति

विगत केही दिन यता, म भिन्नै महशुस गर्दैछु, निसास्सिएको जस्तो गुम्सिएको जस्तो । त्यो भन्दा बढि हिन भावना ले सताइरहेछ । म मष्तिष्क ले भन्दा मन ले सोच्ने भएको छु, अनि मन ले सोच्दा धेरै नै गल्तिहरु हुने रहेछन्, धेरै नै हिन भावनाहरु आउँदारहेछन् । मलाई आजकल यस्तो लाग्दैछ कि, म कुनै अनजान सभ्यताको एउटा भग्नावशेषमा बाँचेको बेमहत्व को सालिक हुँ, आकार रुपरहित शिलालेख हुँ, जसलाई कसैले पढ्न सक्दैन, बुझ्न सक्दैन, बुझेर पनि महत्व रहँदैन.... सायद म केही पनि होइन, केही होइन ! म के गरौँ, कसो गरौँ साह्रै अलमल र दुविधमा परेको छु । म धेरै रिसाउनथालेको छु, झ्वाट्ट रिस उठ्न थालेको छ अनि बुझ्दैछु हानी आफैँलाई नै भइरहेको छ । यहाँ कोही के भन्छन् कोही के, अनेक अर्थ छन् सबैका । मेरो कुरा सुन्नेहरु, सुनेर पनि बुझ्दैनन् या बुझ्नचाहँदैनन् । या म नै कुरा बुझाउन नसक्ने भएको हुँ कि जस्तो पनि लाग्छ । कुरा त हो पनि, अनि आफूले गरेका हरेक कुरा ठिक छ भन्ने ठान्छु , म अलि अल्प कुरा गर्छु, कुरा पुरा हुन पाउँदैन अनि त्यसैको धेरै अर्थ निकाल्छन्, मान्छेहरु । पुरै कुरा भन्न नसक्नु मा मेरो गल्ति हो या, आधि कुरा मात्र सुनेर अरु अ

म छोरी

म छोरी, म आइमाई जात, म नारी । आज म तृप्ती अनुभव गरिरहेको छु । मलाई लाग्छ आज मेरो जित भएको छ, आज म आनन्दले भरिपुर्ण छु । उ हेर, मेरी आमा चिच्याई चिच्याई रोइरहेकी छिन्, उता बुवा पनि त्यस्तै । साना साना भाइबहिनी चाँहि बुझ्दैनन्, यस्तो ठूलो कुरा । सायद तपाई को अनुमान मिल्न सक्छ… हो म अब यस संसार मा छैन, म मरिसेकेकी छु, हो म मरिसकेकी छु । हो, मैले आफूले आफैँलाई मृत्यु दिएकी छु र म यो गर्व को साथ बताउँदैछु । हो, मैले आत्महत्या गरेँ । अनि यही आत्महत्या को विषयमा धेरै प्रश्न उठिरहेकाछन्, मान्छेहरु कानेखुशी गर्दैछन् । त्यो छिमेकी आइमाई, उ हेर्नुस् खासखुस गर्दैछिन् । मेरो चरित्र मा दाग लगाउँदैछन्, म मा नभएको खोट र दाग पनि देखाउन खोज्दैछन् उनीहरु । समाजमा केटा ले आत्महत्या गर्‍यो भने, “टेन्सन” ले, या अरु कुनै वाहाना… अनि किशोरी केटी ले आत्महत्या गरी भने, ‘गर्भवति भएको’, कि ‘प्रेम मा धोका पाएको’ वा सिधै ‘चरित्रहिन’ भएको आरोप । मलाई पनि यस्तो लान्छना लाग्नु स्वभाविक हो । तर भित्री कुरा त कसलाई थाहा हुन्छ हैन र ? के हामी अरु को मन पढ्न सक्छौँ र ? धेरै के भन्नु तर मैले आफूलाई चाँहि मृत्यु दिँए ।

एउटा मुसो को कथा [Story of a Rat]

एउटा मुसा थियो । त्रिभुवन अन्तराष्ट्रिय विमानस्थल को दूध, चिनी, चिसो आदि भण्डार गर्ने ठाउँ मा बस्दो रै’छ । हुन त मुसोबाट छुटकारा पाउन कठिन नै छ, सबैको घरमा कहिँ न कहिँ मुसो ले बास पक्कै गरेकै होला । तर पनि घरमा र विमानस्थलमा पाइने मुसोमा भिन्नता अवश्य हुन्छ । घरमा बस्ने मुसोलाई बिरालो ले बाँकि राख्दैन, उता विमानस्थलको मुसो ले भने प्लेन चढेर देश विदेश डुल्ने मात्र होइन, देशका अखबार देखि यही ब्लगमा समेत ठाउँ पाउँछ । मौका मिल्दा आक्कल झुक्कल टेलिभिजनमा नि देखिने मौका पाउँछ । मुसा विमान भित्र हुँदा, मुसाले विमान भित्र को तार काट्न सक्छ । यदि विमान उड्दै गरेको बखत कहिँ कतै मुसाले तार काट्न पाएको खण्डमा विमान ठूलो दुर्घटनामा पनि पर्न सक्छ । मुसाले यात्रीका मालसामान पनि काट्नसक्छन्, खानेकुरालाई दुषित बनाइदिनसक्छन् । अत: मुसा, विमान भित्रै भएको बखत उडान नगर्नु भन्ने गरिन्छ । तर यति थाहा हुँदा हुँदै पनि विमान उड्यो । समाचार मा पढियो, माथिको दवावमा क्याप्टेन ले प्लेन उडाए रे । दुइटा मध्ये एउटा विमान ग्राउन्डेड छ, अनि बाँकि एउटा विमान मा मुसो पसेको छ । नउडाएर पनि के गर्नु भन्या जस्तो  ! मुसा ले

पहिलो पटक मातृभुमी छाड्दा… [भाग–१]

“आप कहाँ तक जाएंगे?, रक्सौल रक्सौल” बिरगंज बसपार्कमा ओर्लन नपाइ एउटा टाङ्गावालाले सोध्यो । वास्ता गरिन, यतै तिर हो भनेर हात ले ईशारा गरेँ । १३ जुन सोमबार, बिहानको ११ बज्दै थियो, घर बाट यस्तै ८ बजे तिर हिँडिएको थियो । ब्याग भारी भएपनि बोक्न सकिने किसिमको भिर्ने ब्याग (ब्याकप्याक) थियो । त्यो ब्यागभित्र ल्यापटप सहितको अर्को ब्याग पनि अटाएको थियो । पहिलो पटक, म रक्सौल छिर्दै थिएँ, अझ भनौँ मेरो लागि पुरै नौलो यात्रा थियो । पहिलो पटक, विरानो ठाउँमा एक्लै जाने हिम्मत पलाएको थियो, तर घरमा भने साथी खोजेर जानु, एक्लै नजानु भनेर धेरै पिर गरिरहनुभएको थियो । एक्लो यात्रा गर्ने भए पनि, मनमा कुनै किसिमको डर रत्तिभर थिएन, आफूलाई भनेको ठाउँमा सकुशल पुग्छु, ठगे त्यही ५०-१०० ठग्लान्, त्यति ठगिएपनि मतलब छैन, सबै सिकिन्छ बिस्तारै भन्ने जस्तो लागिरहेथ्यो । नयाँरोडमा आएर बस चढियो, जनकपुर बिरगंजको । मिनिबस साह्रै भिड थियो, म ब्याग बोकेर भित्र छिरेँ, खलासी कराउन थाल्यो । ब्याग यता दिनु डिक्कीमा हाल्नुपर्छ, भित्र खाली छैन, मान्छे उभ्न त त्यस्तो गाह्रो छ । तर म ब्याग आफू सँगै राख्ने मनस्थितिमा थिँए । घरमा ममी

Subscribe to Aakar Post