Skip to main content

डर : एक अनुभव

डर अर्थात Fear. गुगल मा Fear भन्ने शब्द खोज्यो भने १५०,०००,००० वटा नतिजा निस्कन्छन्। तर आफ्नो जिवन मा डर खोज्यो भने, त्यो भन्दा सायद धेरै डरहरु पत्ता लाग्छन् होला ! सबैभन्दा धेरै लाग्ने डर भनेकै 'मर्ने डर' हो । जन्मेपछि मर्नुपर्छ भन्ने थाहा छ, तर अहिले को उमेर मा यही कुरा ले डर लगाउँछ कहिँ सुईकिने त हैन भनेर ! वृद्ध अवस्था मा के हुन्छ थाहा भएन, तर सबैलाई लाग्ने सबैभन्दा ठूलो डर चाँहि मृत्यु कै हो ।

मृत्यु पछि अन्य डरहरु आउँछन् । विद्यार्थीलाई हरेक परीक्षा मा राम्रो गर्न सक्दिन कि भन्ने डर लाग्छ। अस्ति को दिन पनि पत्रिका मा आएको थियो, एसएलसी को कपी मा विद्यार्थीहरु ले पैसा राखेछन्, पास गराइदिनु भन्दै, किनकी उनीहरुलाई डर छ, फेल भइएला कि भनेर ! व्यापारीलाई आफ्नै किसिम को डर छ, लगानी डुब्ने हो कि, नाफा नहुने हो कि ? नेतालाई आफ्नै डर छ, कतै कुर्सी गुम्ने हो कि, कतै त्यो पो सत्ता मा पुग्ने हो कि ? कसैलाई के को डर, कसैलाई के को डर ? डर सँधै हाम्रै वरिपरि सँधै घुमिरहेको हुन्छ र हरेक क्षण सतर्क गराइरहेको हुन्छ । आज चाँहि म, सुनेका कुराहरुका कारण बालमष्तिस्क मा उब्जिने डर को बारेमा कुरा गर्दैछु, जुन आफैँ ले पनि भोगेर आइसकिएको छ ।

सर्लाही को समथर भूमी मा धुलो मा खेल्दै हुर्किएको म, धेरै ठूलो भएपछि मात्र काठमाडौँ छिरेको हुँ । सानो छँदा स्कुल जाँदा सँधै, कुटाइ पो खाइने हो कि भन्ने डर लाग्थ्यो । आंमा-बाबा ले नचिनेको मान्छे ले दिएको खानेकुरा नखानु भन्नुहुन्थ्यो, अत: उहाँहरु का साथी ले कुनै चक्लेट दिए भने पनि, म एकपटक बाबा-आंमा को अनुहार मा पुलुक्क हेर्थेँ, अनि ईशारा पाएपछि, खान्थेँ । सायद नचिनेको मान्छे ले दिएको खानेकुरा खाँदा, आफूलाई गायब बनाइने हो कि भन्ने डर लाग्थ्यो होला ! अनि केही कुरा बिगार्दा, झापु खाइने हो कि भन्ने पनि डर लाग्थ्यो । एकपटक भैँसी चराउन जाँदा, हामी खेल्ने धून मा मस्त हुँदा, खेत बाट नै भैँसी हरायो । साँच्चै, त्यो दिन को डर आजसम्म पनि बिर्सिएका छैनौँ, हामी ३ दाजुभाइले !

अझ कोही कोही काठमाडौँ आएर, फर्किन्थे । काठमाडौँ आएपछि, पशुपति दर्शन नगरी बिरलै मान्छेहरु घर फर्कन्छन् होला ! उनीहरु पनि जो जो काठमाडौँ आउँथे, फर्केर गएपछि कथा सुनाउँथे काठमाडौँ को । आफूलाई चाँहि कस्ता होलान, काठमाडौँ का मान्छे, कस्तो होला काठमाडौँ भने जस्तो लाग्थ्यो । तर जब उनीहरु कली को कुरा सुरु गर्थे, मेरो सातोपुत्लो उड्थ्यो । काठमाडौँ बाट फर्केर जानेहरु भन्थे 'कलि त निकै माथि पो आइसकेछ, अब धेरै छैन, चाँडै पैताला नै देखिन्छ कलि को' । मला‌ई निकै डर लाग्थ्यो, अब मरिने भइयो भनेर ! उनीहरु यसरी कुरा गर्थे कि मानौँ पशुपति को त्यो विरुपाक्ष को मुर्ति सजिव हो र, हलक्क निस्केर माथि आउनेछ, सबैले त्यो सबैमाथि निस्केपछि, कलि को अन्त्य हुन्छ, विश्व ध्वस्त हुन्छ भन्थे ! बच्चा दिमाग होला भन्ने सोच्थ्यो, अनि त्यही कुरा ले निकै दिनसम्म डर लगाइरहन्थ्यो, सताइरहन्थ्यो ।

विक्रम सम्वत २०५० साल को त्यो भिषण बाढि बाट पनि बचियो । बाबा-आमा लाई के होला भन्ने डर लागिरहेथ्यो, हामी बच्चलाई के थियो र, वरिपरि पानी देखेर मख्ख थियौँ । घर को माथिल्लो तल्ला बाटै पानी बगेको थियो । डर पनि अवस्था अनुसार हुने रहेछ, त्यत्रो बाढि आइरहेछ, तर आफूलाई कुनै डर लागेको थिएन, त्यति धेरै पानी देखेर हामी रमाइरहेका थियौँ । मान्छेहरु का खाट घर, गाइभैँसी लत्ताकपडा, सबैकुरा बग्दै आइरहेका थिए, म निकै उत्साहित भएर हेरिरहेथेँ । खै, थाहा छैन त्यसबेला किन डर को आभाष नै भएन । राती देखि आएको बाढि अर्को दिन दिउँसो मात्र रोकियो, त्यही बाढि को डर ले बाबा-आमा ले बसाँइ सर्ने कुरा गर्नुभयो, तर त्यसको सात वर्षपछि मात्र बसाइ सरियो । स्कुल पनि ३-४ वटै चेन्ज गरियो । अनि प्रत्येक स्कुल मा पहिलो पटक जाँदा निकै डर लागेथ्यो ।

स्कुल पढ्न सुरु गरेपछि, स्कुल मा सँधै एउटा पुड्के पुड्के सर को डर लागिरहन्थ्यो । मलाई लाग्थ्यो, स्कुल मा किन त्यस्तो सर हुन्छन्, नभए नि हुने नि ! त्यस्तो सर नभए स्कुल कति रमाइलो होला भन्ने लाग्थ्यो । न त्यो सरले मलाई कहिले कुट्नुभयो, न कराउनु नै भयो, तर मन मा भने सँधै डर रहन्थ्यो त्यही सर को ।

बेलाबेला मा सन्तोषी माता त कहिले गणेश, कहिले भोलेबाबा का नाउँ मा पर्चा छरिएको हुन्थ्यो । जहाँ लेखिएको हुन्थ्यो, यो पर्चा को नक्कल गरेर अरुला‌ई दिएमा राम्रो हुन्छ अन्यथा हानी हुनेछ। त्यहाँ लामो कथा लेखीएको हुन्थ्यो, यसले गरेन र त्यो मर्यो, त्यसलाई त्यस्तो भयो, उसलाई यस्तो भयो । पहिलोपटक साथि बाट यस्तो पर्चा पाउँदा मलाई हप्तादिन सम्म डर लागेथ्यो । खै, साथि ले कहाँ बाट प्रिन्टेड पर्चा ल्याएर बाँड्यो, जसमा उर्दी सरह त्यस्तै पर्चा बनाएर बाँडे मात्र कल्याण हुनेछ भनेर लेखिएको थियो, यदि यसलाई वेवास्ता गरिए ठूलो दुष्परिणाम भोग्नुपर्ने कुरा पनि लेखिएको हुन्थ्यो । जति नै डर लागे पनि, पर्चा कसैलाई दिइएन, तर आफूले पाएको पर्चा धेरै ठूलो हुँदा सम्म मैले लुकाएर जतनसाथ राखेको थिँए , अनि जब यस्तो पर्चाहरु को डर लाग्न छोड्यो, मैले ती सबैलाई मिल्काइदिँए।

यस्ता पर्चाहरु त अहिले पनि पाइरहेको हुन्छु तर कुनै वास्ता लाग्दैन, यसो हेर्यो, ए ! यस्तो लेखेछ फेरि यसले भन्यो अनि फालिदियो । तर अहिले पनि अधिकांश मान्छेहरु यस्तै पर्चा को पछि लागिरहेका भेटिन्छन् । जो कोही ले पनि यस्तो कुरा गर्छ भने, मेरो तर्क हुन्छ " भगवान छ भने, उसले सबैको भलो नै गर्छ, पर्चा छापेर उसको गुणगान गाउनेला‌ई राम्रो र पर्चा नछाप्नेलाई कारवाही त पक्कै गर्दैन, यदि कारवाही गर्छ भने त्यो त राक्षस को कोटी मा गइहाल्यो" । तर पनि, बालमष्तिष्क मा यस किसिम को डर बसेपछि हट्न साह्रै मुस्किल हुन्छ ।

२०१२ नामक चलचित्र बनेपछि, फेरि एकपटक सबैको मन मा डर ले डेरा जमायो, सन् २०१२ मा संसार को अन्त्य हुन्छ भन्दै । चलचित्र प्रदर्शन को ताका त जो पनि यही कुरा गरिरहेकै भेटिन्थे, मानौँ कि २०१२ मा संसार को अन्त्य हुने नै छ जसरी ! ईन्टरनेट मा पनि यो कुरा को व्यापक प्रचार गरिएको छ, साथै समाधान को उपाय पनि लेखिएको छ । अनि डर ले जो पनि २०१२ मा कसरी बाँच्ने भन्ने कुरा बुझ्न जान्छ भने त्यसलाई उक्त साइटहरुले Credit Card नम्बर मागिरहेको हुन्छ । यो त प्रस्टै छ नि, यसकै निहुँ मा कति ले ठगिगरिरहेका छन् भने हजारौँ हजार मान्छेहरु यस्तो हल्ला कै कारण डरैडर मा बाँचिरहेकाछन् । यही २०१२ को कुरा गर्दा याद आयो, सायद ५१-५२ साल तिर हुनुपर्छ, त्यतिखेर पनि पृथ्वी ध्वस्त हुने हल्ला चलेको थियो, अनि वर्षदिन अगाडि मात्रै पनि त्रिशुल बाबा को भविष्यवाणी ले धेरै नेपाली को मन मा डर ल्याइदिएको थियो ।

हिजो पनि एउटा साथि ले इन्टरनेट को एउटा लिंक ट्विट गरेर मेरो ट्वीटर मा हुत्याएछ । साइट को नाउँ 12:38AM रहेछ, जहाँ एउटा फोटो छ अनि फोटोमा एउटा केटा खाटमा सुतिरहेको थियो, भने त्यही खाट को तल एउटी केटी जस्ति देखिने आकृति थियो । अनि फोटो को तल लेखिएको छ, यसलाई श्राप परेको छ । अनि त्यहाँ फोटो को बारेमा एउटा कथा थियो, यस्तो यस्तो भयो भनेर । अनि चेतावनी सहित, अन्यलाई यो लिंख फरवार्ड गर्नु अन्यथा नराम्रो हुने चेतावनी थियो, मैले त्यो लिंक मा भएका सबै कुराहरु सरसर्ति पढेँ, अनि मलाई पहिले का यस्ता 'डर' लाग्ने कुराहरु याद आए । लेख्न बसेँ, 'डर' को आफ्नो अनुभव तयार भयो । 'नबिराउनु, नडराउनु' भन्ने त उखानै छ, विनाकाम मा नचाहिने डर किन लिएर बस्नु हैन र ? आफ्नो विराम नभएसम्म डराउनु पर्ने कुनै कुरै छैन !

Comments

  1. साथी, त्यस्ता पर्चाहरु त्यत्तिकै फाल्ने नगर। यस्तो गर्नाले धेरै नराम्रो हुन्छ भन्ने सुनेको छु र मलाई विश्वास पनि लाग्छ। त्यसैले मेरो सल्लाह मान, अबेदेखि त्यस्ता पर्चाहरु जथाभावी नफाल्नु है, फोहोर फाल्ने डस्ट बिन वा कन्टेनर मा मात्र फाल्नु है?

    ReplyDelete
  2. dheraiiiii ramro aakar....ho testo parcha hamro school ma ni aauthyo...badthe saaathiharule....malai school days yaad aayo thanks you sooooo much!!!!!!!!!!!!!!!

    ReplyDelete
  3. testa dar haru le mastiska ko dherai thau ogate- balla bujhidaicha yesta dar paida garne bhramak kura haruka barema, anyways good job- thankyou for sharing your experiences!

    ReplyDelete
  4. sachai bhanne ho bhane yesto darr le kasai kasai laai, ekohoro ni banai din6,ramrolagyo dada yo lekh..

    ReplyDelete
  5. nikai ghat lagdo prastuti
    hardik badhai

    ReplyDelete
  6. I used to feel the same while I was small....and reading this...I remembered a story titled Fear...Fear is such thing that is somewhere unknown..

    Similarly, I sometimes fear the same kind of mails...smses...and pamphlets....They still terrorize me sometime.. :)

    ReplyDelete
  7. विचार प्रधान र रोचक लेख !।

    साँच्चै डर को गुण र परिमाण फरक फरक हुन्छन् । एउटै कुराले पनि कहिले डर लाग्ने, कहिले हाँसो लाग्ने समेत भएको अनुभव पनि भएको छ १-२ पटक ।

    तर एउटा कुरा है, 'नबिराउनु, नडराउनु' भन्ने त उखान भएपनि प्राय:जसो नबिराउनेहरुनै सबैभन्दा डराउनेमा पर्छन जस्तोलाग्छ मलाई... भन्न खोजेको के भने डराउनलाई बिराउन पर्दैन ।

    यो पोस्टको शीर्षक 'डर एक अनुभव अनेक' अझ बढी सान्दर्भिक होला जस्तो लग्यो है :)

    ReplyDelete
  8. very nice malai pani mero childhood ko scary teachers + aru darr lagney kura haru yaad aayo

    ReplyDelete
  9. विचार प्रधान र रोचक लेख !।

    साँच्चै डर को गुण र परिमाण फरक फरक हुन्छन् । एउटै कुराले पनि कहिले डर लाग्ने, कहिले हाँसो लाग्ने समेत भएको अनुभव पनि भएको छ १-२ पटक ।

    तर एउटा कुरा है, 'नबिराउनु, नडराउनु' भन्ने त उखान भएपनि प्राय:जसो नबिराउनेहरुनै सबैभन्दा डराउनेमा पर्छन जस्तोलाग्छ मलाई... भन्न खोजेको के भने डराउनलाई बिराउन पर्दैन ।

    यो पोस्टको शीर्षक 'डर एक अनुभव अनेक' अझ बढी सान्दर्भिक होला जस्तो लग्यो है :)

    ReplyDelete
  10. nikai ghat lagdo prastuti
    hardik badhai

    ReplyDelete
  11. testa dar haru le mastiska ko dherai thau ogate- balla bujhidaicha yesta dar paida garne bhramak kura haruka barema, anyways good job- thankyou for sharing your experiences!

    ReplyDelete
  12. साथी, त्यस्ता पर्चाहरु त्यत्तिकै फाल्ने नगर। यस्तो गर्नाले धेरै नराम्रो हुन्छ भन्ने सुनेको छु र मलाई विश्वास पनि लाग्छ। त्यसैले मेरो सल्लाह मान, अबेदेखि त्यस्ता पर्चाहरु जथाभावी नफाल्नु है, फोहोर फाल्ने डस्ट बिन वा कन्टेनर मा मात्र फाल्नु है?

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Romanized Nepali Unicode

Download and Install Nepali Unicode Romanised to write in Nepali all over the web. First of all, you have to Download and Run the Program on your computer. Then, you have to do some settings on your computer to use Nepali Unicode Romanized. You can download Nepali Unicode Romanized from the Madan Puraskar Pustakalaya website for free. Install Nepali Unicode Romanized in Windows XP: Install: Run setup file; Go to control Panel; Open Language and Regional settings; Open Regional Language Options; Go to Language Options & tick on check box (install files..... Thai, instal....east Asian...languages): Click apply-it might ask for windows CD: Insert CD or you can directly copy "i386" files too; And install all: then you have done; Click for details; Then click add a tab; A new popup will appear: Select "Sanskrit" in the first box; Select "Nepali unicode (romanized)" in second box; Click "ok"; You have successfully installed it; P

हाम्रो नेपाली किबोर्डमा अब नेपाली स्टिकरहरु

नयाँ वर्ष २०१९ को अवसर पारेर हाम्रो पात्रो ले हाम्रो नेपाली किबोर्डको नयाँ संस्करण सार्वजनिक गरेकोछ । नयाँ थिम, इमोजी तथा नेपाली स्टिकरहरु सहित आएको हाम्रो नेपाली किबोर्ड को नयाँ संस्करण हिजोबाट गुगल प्लेस्टोरमा उपलब्ध छ । हाम्रो नेपाली किबोर्डमा नयाँ के छ? स्टिकर हाम्रो नेपाली किबोर्डको नयाँ संस्करणमा नेपाली परिवेश झल्काउने विभिन्न नेपाली पात्रहरु सहितको स्टिकरहरु राखिएकोछ । मेसेन्जर, भाइबर, ह्वाट्सएप, स्काइप, टेलिग्राम, फेसबुक, ट्विटर, इन्स्टाग्राम आदि जुनसुकै एप्लिकेशनमा पनि प्रयोग गर्न मिल्ने यी नेपाली स्टिकरहरुले प्रयोगकर्तालाई नयाँ अनुभव दिनेछ । नेपाली पारा, हाम्रो साथी, नयाँ वर्ष, संगी, हाम्रो कान्छा, हाम्रो कान्छी, नक्कली, र बौचा व मैचासमेत गरी आठ किसिमका स्टिकरहरु समावेश गरिएकोछ । हाम्रो नेपाली किबोर्डको इमोजी खण्डमा गएर यी स्टिकरहरु प्रयोग गर्न सकिन्छ । थिम हाम्रो नेपाली किबोर्डको यस संस्करणमा नयाँ किबोर्ड थिम पनि थपिएको छ । हाम्रो नेपाली किबोर्डको सेटिङमा गएर आफूलाई मन पर्ने थिम छान्न सकिन्छ । डार्क तथा लाइट गरेर हाललाई दुई डिजाइनमा किबोर्ड थिम उपलब्ध छ । चलनचल्तिको “ब

सामाजिक सञ्जालमा सुरक्षित रहने तरिका

सामाजिक सञ्जाल चलाउने पनि आफ्नै तौरतरिका छन्, जसलाई नजरअन्दाज गरिँदा सामाजिक सञ्जालले समस्या सिर्जना गरिरहेका पनि छन् । सामाजिक सञ्जालका प्रयोगकर्ता एक करोडभन्दा धेरै रहेको देशमा छिटपुट घटनालाई लिएर पूरै सामाजिक सञ्जाल नै असामाजिक छ भन्न मिल्दैन । मूलधारका मिडिया रेडियो, पत्रिका, टेलिभिजनजस्तो सामाजिक सञ्जाल एकोहोरो छैन । सामाजिक सञ्जालको बनोट नै फरक छ, यो दोहोरो हुन्छ । दोहोरो हुनेबित्तिकै उठान गरिएका विषयमा केही घर्षण हुनु, वादविवाद हुनु, तर्कवितर्क हुनु, केही तलमाथिका कुरा हुनु एकदम सामान्य हो । प्रयोगकर्ताले सामाजिक सञ्जालको बनोट बुझ्ने वा यस्ता प्लेटफर्मका फिचरको सदुपयोग गर्ने हो भने यी कुरा अत्यन्तै सामान्य लाग्छन् । सबै कुरा प्रविधिले समाधान गर्न सम्भव छैन, तर सामाजिक सञ्जालमा देखिने, भोगिने प्रायः कुरा भने प्रविधिबाटै समाधान गर्न सक्ने अवस्था छ । सामाजिक सञ्जाल तथा इन्टरनेट प्रयोगकर्ताले अरूलाई दोष लगाउनुपहिले आफ्नो थैलो बलियोसँग कसौँ भन्ने कुरा मनन गर्न जरुरी छ । मोबाइलमा मात्रै इन्टरनेट चलाउने अधिकांश प्रयोगकर्ताका लागि अहिले फेसबुक र भाइबर भनेकै इन्टरनेट हो भन्ने भ्रम छ 

मोदी र ट्विटर ट्रेन्ड [पडकास्ट 📻 ]

यो अंकमा भारतिय प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदी नेपाल भ्रमणमा आउँदा ट्विटरमा चलेको #BlockadeWasCrimeMrModi (नाकाबन्दी अपराध हो, मिस्टर मोदी) ट्रेन्ड र ट्विटर ट्रेन्ड कसरी हुन्छ भन्ने बारेमा कुरा गर्दैछु । मोदी जनकपुरमा आइपुग्ने बित्तिकै एक्कासी #BlockadeWasCrimeMrModi ट्विटरको ट्रेन्ड लिस्टबाट हरायो । हामीले सेन्सरसिपको शंका गरिरहँदा केही घन्टापछि त्यही ट्रेन्ड पुन: देखापर्‍यो । विगतमा बाहिर भएका केही ट्रेन्डहरु फेसबुक तथा ट्विटरले 'ट्विक' गरेको भन्ने खबर आएका कारण, सुरुमा यो सेन्सरसिप नै हो भन्ने लाग्यो । तर उक्त ट्रेन्ड ट्विटरबाट हराएर केही घन्टापछि फेरि आएबाट, सेन्सरसिप हैन भन्ने लाग्यो । मोदी र ट्विटर ट्रेन्डबारेको यो पडकास्ट 📻 सुन्नुहोस् ट्विटर ट्रेन्ड कसरी हुन्छ? ट्विटरमा ट्रेन्ड हुन यति नै ट्विट हुनुपर्छ भनेर कहिँ उल्लेख गरेको पाइँदैन तर पनि केही कुरा ट्रेन्डमा देखिनको लागि त्यस विषयमा एकैपटक, धेरै ठाउँबाट धेरैले एउटै विषय ट्विट गरेको हुनुपर्छ । एउटै विषयमा हजारौँले दिनभरि ट्विट गर्दा त्यो ट्रेन्डिङ टपिकमा देखिन्छ भन्ने हुँदैन । ट्विटरमा ट्रेन्ड हुन, कुनै पनि विष

फेसबुक न्युजफिड अपडेट - पेजलाई झनै गाह्रो

अमेरिकामा भएको पछिल्लो राष्ट्रपति निर्वाचनको परिणाम सार्वजनिक भएसँगै फेसबुक लगायत विभिन्न सोसल मिडिया साइटहरुको उपयोगिताबारे व्यापक बहस सुरु भएको थियो । "फेक न्युज"को बिगबिगीले गर्दा फेसबुक, एकहिसाबमा फेकबुकमा परिणत भयो । प्राय: फेक न्युजहरु नै धेरै सेयर हुने र भाइरल हुन थाले । धेरै सेयर हुँदा, स्वाभावत: "फेक न्युज" पनि साँच्चै हो भन्न थालियो । कहिँकति अनुसन्धान छैन, फलानोले एकथरि पेजबाट समाचार सेयर गर्छ, अर्कोले सेयर गर्छ, अर्कोले गर्छ, असत्य तथा काल्पनिक समाचारहरु कै बोलबाला देखियो । नेपालमा भएको पछिल्लो निर्वाचनमा पनि प्रचारवाजी शैलीका मनगढन्ते तथा काल्पनिक समाचारहरु भाइरल भए । फलाना र चिलाना पार्टि, मान्छे पिच्छेका अनलाइन समाचार पोर्टल, फेसबुकको न्युजफिड हेर्न नै दिक्क लाग्ने किसिमको थियो । सबैभन्दा अनौठो लाग्ने चाँहि, मान्छेहरु फेसबुकमा फलाना समाचार पोर्टलले लेखेको भन्दै सेयर गरिरहेका भेटिन्थे । अझ के भने, नेपालका ठूला प्रकाशनहरु सँग ठ्याक्कै मिल्ने नामहरु राखेर काल्पनिक समाचारको व्यापार गर्ने समूहहरु नै छन् । उदाहरणको लागि, कान्तिपुरले यस्तो उस्तो लेख्यो

पाँच करोड फेसबुक प्रयोगकर्ताको तथ्यांक दुरुपयोग

५ करोड फेसबुक प्रयोगकर्ताको तथ्यांक चोरी भएको खबर केही दिन पहिले गार्डियन तथा न्युयोर्क टाइम्स ले प्रकाशित गरेको थियो । प्रयोगकर्ताको जानकारी विना फेसबुकबाट लिइएको उक्त तथ्यांकलाई क्याम्ब्रिज एनालिटिका भन्ने कम्पनीले अनधिकृत रुपमा प्रयोग गरेको दावी गर्दै, क्याम्ब्रिज एनालिटिका’का भूतपूर्व इन्जिनियर क्रिस्टोफर वाइलीले गार्डियनलाई अन्तरवार्ता दिएर यी कुराहरु मिडियामा सार्वजनिक गरेका थिए । क्रिस्टोफरका अनुसार क्याम्ब्रिज एनालिटिकाले २०१४ मा एउटा एप मार्फत करिब ५ करोड फेसबुक प्रयोगकर्ताहरुको तथ्यांक चोरी गरेको थियो । क्याम्ब्रिज एनालिटिका र फेसबुककै विषयमा गार्डियनले पहिले नै २०१५ मा समाचार प्रकाशित गरेको थियो । उक्त समाचार पछि फेसबुकले क्याम्ब्रिज एनालिटिकालाई तथ्यांक मेटाउन भनेको र एनालिटिकाले तथ्यांक मेटाएको जानकारी फेसबुकलाई गराएको थियो । तर दुबै कम्पनीले यो कुरालाई गुपचुप राखेका थिए, अझ उल्टै फेसबुकले जथाभावी समाचार लेखेको भन्दै गार्डियनलाई मुद्दा हाल्ने धम्कि दिएको थियो भने क्याम्ब्रिज एनालिटिकाले तथ्यांक सुरक्षित नै राखेको थियो । त्यही चोरी गरिएको प्रयोगकर्ताहरुको तथ्यांकलाई

Subscribe to Aakar Post