Skip to main content

धर्म र रेखा थापा को पहिरन

भर्खरै रिलिज भएको ‘हिफाजत’ नामको फिल्ममा नायिका रेखा थापाले लगाएको पहिरनले हिन्दू धर्मको अपमान भयो भन्दै आपत्ति जनाएपछि प्रशासनले फिल्म देखाउनै रोक लगाइदिएको रहेछ । कुरा सुन्दा सामान्य झैँ रेखा थापालागेपनि, निहुँ खोज्नेहरु का लागि यो कुरा पहाड भएको रहेछ ।  रामनामी कपडा ले संवेदनशिल अंग छोपेर, हिन्दु धर्मको अपहेलना गरिएको भन्ने आरोप, विश्व हिन्दु महासंघ ले लगाएको रहेछ ।
हुन त रेखा थापा को पहिरन विवाद उठिरहन्छ, कसैले के भन्छन् कसैले के भन्छन् । अनि यहाँ अहिले उठेको सवाल अंग प्रदर्शन को पनि होइन, मात्र लगाइएको पहिरनलाई लिएर उठाइएको बखेडा हो । रामनामी कपडा महिलाहरु को संवदेनशिल अंगहरु मा प्रयोग गरि, हिन्दु धर्म माथि प्रहार गरियो भन्दै, विवाद चर्काइएको रहेछ ।
संविधान सभा जस्तो संवेदनशिल कुरालाई छाडेर माओवादीले एमआरपी र सरकार परिवर्न को विषय मा नेपाल बन्द गर्ने गरेको प्रयास जस्तै हो भन्दा फरक नपर्ला यो कुरालाई !
यस्ता कुरा मा बहस गर्नु व्यर्थ जस्तो लाग्छ मलाई, लगाउने पहिरन ले केही गर्दैन । यसको सकरात्मक पाटो हेर्ने भए राम्रै छ नि, 'हरे राम, हरे कृष्ण लेखेको लुगा ले महिला को संवेदनशिल अंग को बचावट गरेको छ', 'जुन संवेदनशिल छ, त्यो अंगलाई झन् रामनामी कपडा ले छोप्दा के बिग्र्यो ?, अब भगवान नै छन् भने झन् राम्रो भयो, उनले सबैलाई हिफाजत र सुरक्षा दिइरहेकाछन्' ।  अब निहुँ नै खोज्ने हो भने त जे भने नि भइहाल्छ ! दृष्टान्त दिन सकिन्छ, ‘बाहिर का कट्टर मुस्लिम समुदायहरु को, जो अल्लाह र धर्म को लागि जे पनि गर्छन्’ ।
यस्ता कुरा मा निहुँ खोज्ने, प्रदर्शन नै रोक्नु त मुर्ख्याई मात्र हो,  उक्त चलचित्र मा हिन्दु धर्म को अपमान गर्नलाई उनीहरु ले पक्कै पनि, त्यसो गरेका थिएनन् होला । उनीहरु ले गर्दै जाँदा र भन्दै जाँदा गित सुहाउँदो पहिरन मात्र राखेका होलान् । हिन्दु धर्म कै अपमान गर्न को लागि भनेर, जानाजान यसो गरिएको भने त बेग्लै कुरा हो, कारण करौँडो को आस्था छ हिन्दु धर्म मा तर त्यसो पनि होइन होला ।
hindu-520x746यस्ता कुरालाई तन्काउने भन्दा पनि सल्ट्याउन जरुरी छ । यदि भगवान छन् भने, उनी रिसाउँदैनन् भन्ने मान्यता राख्नुपर्छ, पुज्दा खुशि हुने र नपुज्दा दु:खी भएर नराम्रो गर्छन् भने त तीनी भगवान नै भएनन्, दानव भइहाले नि, हैन र ? अनि कहिँ कतै भगवान  छन् भने त उनले सबैको भलो नै गरिदिन्छन् भन्ने मेरो विश्वास छ, चाहे उनलाई पुज वा नपुज, उनलाई मान या नमान ! चाहे उनको भजन गाउ या नगाउ ! उनी छन् भने, उनले घुस लिँदैनन्, अत: उनी सबैलाई समान व्यवहार गर्छन्, सबैको भलो नै गर्छन् । यसले चाँहि मेरो भजन गाएन, खुबै ठूलो बन्यो, यसलाई त राम्रो हुँदै नहोस् भनेर कुनै भगवान ले भन्लान त ? त्यो, इर्ष्या गर्ने त दानविय व्यवहार भइहाल्यो नि, अत: यस्तो सानो तिल जस्तो कुरा लाई पहाड बनाउनुलाई कुनै पनि हालत मा न्यायोचित मान्न सकिँदैन ।
मैले बुझ्न सकिन, कुन हिसाब ले हिन्दु धर्मलाई प्रहार गरेको छ, यो पहिरन ले ? सारा शरीर ढाक्न त्यही कपडा ले हुने, थोरै शरीर ढाक्न चाँहि नहुने भन्ने केही छ र ? विश्व हिन्दु महासंघलाई यो पहिरन का कारण हिन्दु धर्म को अपमान भएको लाग्छ भने,विभिन्न समय मा पशुपति मा आउने नागा बाबाहरु ले हाम्रो हिन्दु धर्मलाई कति गिज्याएको होला भन्ने केही हेक्का छ त ?
तर सायद, औसत मात्र व्यापार गर्ने, नेपाली चलचित्रहरु को पब्लिसिटि स्टन्ट हुन पनि सक्छ यो, भित्र को कुरा के थाहा हैन र ?
तर पहिरन कै कारण, चलचित्र प्रदर्शन मा रोक लगाएको भन्ने सुन्दा चाँहि हाँसो उठेको छ, यी धर्म का नाम मा राजनिति गर्नेहरु देखेर । म हिन्दु हुँ, मलाई यो पहिरन ले केही पनि फरक पारेकै छैन । अहिले को युग सुहाउँदो कुरा भन्ने हो भने, नयाँ फेसन, नयाँ प्रयोग भन्दा फरक पर्दैन यसलाई । अनि यही फोटो हेर्ने हो भने, रेखा थापा को पहिरन देखेर जिब्रो टोक्नुपर्ने अवस्था पनि छैन । रामनामी पहिरन सबैले लगाएकै छन्, ओढेकै छन्, रेखा थापा नै रामानामी कपडा मा नाच्ने पहिलो पनि हैन क्या रे त !
काम नभएपछि, मान्छेहरु निहुँ खोज्छन् भन्थे सायद यही नै भएको होला ।
फोटो: माइसंसार

Comments

  1. Timi le bhaneko kura pani thik lagyo....

    Sano kura lai teel lai pahad banaune chalan yeha cha...and thulo kura lai chai bewasta garne...

    Film lai nai roknu bhaneko ....ta nararmo lagyo...yeuta samuha le matra testo garnu...I felt like India...tya sano kura lai kasto kasto banayera...media le highlight garera....k k garchan ni....

    At first I thought ...kasto naramro lako...but they have the freedom...I felt after reading your post (:

    ReplyDelete
  2. रेखा थापा पनि कुनै हेरोनी हो र यो त निर्लज्ज र बिबेक शुन्य आइमाई हो । जसलाई हिन्दु धर्मको नीति त आर्थ के थाहा । हुन त बिचरीलाई नीति र सिदान्त थाहा हुनलाई ती कुरा भएका पुस्तक पढ्न पनि त आउनु परो ।

    ReplyDelete
  3. आकार जी ले पोखेको बिचार ठिकै लाग्यो । मलाई लाग्छ यसमा पनि कुनै राजनीतिक स्वार्थको आड छ जो पहिरनको कुरालाई जोडेर कुनै स्वार्थ पुरा गर्न खोज्दैछ ।

    ReplyDelete
  4. Anurag From DhulikhelApril 13, 2010 at 3:57 PM

    'हरे राम, हरे कृष्ण लेखेको लुगा ले महिला को संवेदनशिल अंग को बचावट गरेको छ', 'जुन संवेदनशिल छ, त्यो अंगलाई झन् रामनामी कपडा ले छोप्दा के बिग्र्यो ?.............आकारब्रो यो words त झन आगोमा घिउ थप्ने हो कि अलिक बैज्ञानीक टिप्पणी गर्नु पर्ने ठाउँमा के भनेको एस्तो ???? लौ भएन है । think again!!

    ReplyDelete
  5. ती हिन्दू धर्मका लाउकेहरु पटमुर्ख हुन्। रेखा थापाले रामनामीले के जाती छोप्दैमा हिन्दू धर्म सिध्दिन्छ? अर्थ न बर्थको बहस ग-यो, भात पचायो। लुगाको कामै जीऊ छोप्ने हो, अब लुगामा जे लेखेको पनि हुनसक्छ।

    ReplyDelete
  6. अनुराग ब्रो यो कुरा झिकेर निहुँ खोज्ने ले अरु कुरा बुझ्दैनन्, के गर्नु त ? :P

    ReplyDelete
  7. धार्मिक पहिरनको विषयलाई लिएर फिल्ममै रोक लगाउँदा फिल्मकर्मीको कार्यक्षेत्रमा अर्को 'अवहेलना' हुन जाला । निषेधको खेल देवताले गर्छ भने पनि त्यो दानवीयतामा दरिन्छ । तर के कुरा गर्दा के हुन्छ, आफू के गर्दैछु, कतिसम्मको सीमा ठीक हो भन्नेमा स्वविवकले ठम्याउनुपर्छ हामीले । लहडमा जे पायो त्यही गर्न मिल्दैन । फेसनको चमकदमक दुनियाँ मनमानी लोक हो भन्ठान्नु भुल हुन जान्छ, यसलाई अनुमोदन गरी 'प्रयोग', 'समावेशी', 'आधुनिक' को बिल्ला भिराउँदै लाहाछाप लगाउने पक्षमा हुनु चाहिँ उदारता हो भन्ने पनि लाग्दैन ।
    बेतुकको नेपाली फिल्म (अधिकांश) मा बेतुकको नौटङ्की देखाउनुको के जरुरत ?

    ReplyDelete
  8. मलाई भने यो केवल एउटा'स्क्यान्डल' गरेर फ्लिमको नि:शुल्क प्रचारबाजी गर्ने एउटा उपाए गरेको जस्तो लाग्यो !

    ReplyDelete
  9. धार्मिक पहिरनको विषयलाई लिएर फिल्ममै रोक लगाउँदा फिल्मकर्मीको कार्यक्षेत्रमा अर्को 'अवहेलना' हुन जाला । निषेधको खेल देवताले गर्छ भने पनि त्यो दानवीयतामा दरिन्छ । तर के कुरा गर्दा के हुन्छ, आफू के गर्दैछु, कतिसम्मको सीमा ठीक हो भन्नेमा स्वविवकले ठम्याउनुपर्छ हामीले । लहडमा जे पायो त्यही गर्न मिल्दैन । फेसनको चमकदमक दुनियाँ मनमानी लोक हो भन्ठान्नु भुल हुन जान्छ, यसलाई अनुमोदन गरी 'प्रयोग', 'समावेशी', 'आधुनिक' को बिल्ला भिराउँदै लाहाछाप लगाउने पक्षमा हुनु चाहिँ उदारता हो भन्ने पनि लाग्दैन ।
    बेतुकको नेपाली फिल्म (अधिकांश) मा बेतुकको नौटङ्की देखाउनुको के जरुरत ?

    ReplyDelete
  10. Anurag From DhulikhelNovember 12, 2010 at 4:08 AM

    'हरे राम, हरे कृष्ण लेखेको लुगा ले महिला को संवेदनशिल अंग को बचावट गरेको छ', 'जुन संवेदनशिल छ, त्यो अंगलाई झन् रामनामी कपडा ले छोप्दा के बिग्र्यो ?.............आकारब्रो यो words त झन आगोमा घिउ थप्ने हो कि अलिक बैज्ञानीक टिप्पणी गर्नु पर्ने ठाउँमा के भनेको एस्तो ???? लौ भएन है । think again!!

    ReplyDelete
  11. sachai luga ko nam ma k lagayako tyo tyasto ram nami ta maile puran bata lyae ko thie ma pura nai dinthe kina ada lako hola hai

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Romanized Nepali Unicode

Download and Install Nepali Unicode Romanised to write in Nepali all over the web. First of all, you have to Download and Run the Program on your computer. Then, you have to do some settings on your computer to use Nepali Unicode Romanized. You can download Nepali Unicode Romanized from the Madan Puraskar Pustakalaya website for free. Install Nepali Unicode Romanized in Windows XP: Install: Run setup file; Go to control Panel; Open Language and Regional settings; Open Regional Language Options; Go to Language Options & tick on check box (install files..... Thai, instal....east Asian...languages): Click apply-it might ask for windows CD: Insert CD or you can directly copy "i386" files too; And install all: then you have done; Click for details; Then click add a tab; A new popup will appear: Select "Sanskrit" in the first box; Select "Nepali unicode (romanized)" in second box; Click "ok"; You have successfully installed it; P

नेपाली टाइप गर्ने सजिलो तरिका

मदन पुरस्कार पुस्तकालयले  २००७  २००३-४ ताका नेपाली युनिकोड किबोर्ड लेआउट, रोमनाइज्ड र ट्रेडिसनल सार्वजनिक गर्यो । नेपाली टाइपिङ (ट्रेडिसनल) जान्दै नजान्ने (कहिले नेपाली टाइप नगरेको) मैले, मदन पुरस्कार पुस्तकालयले सार्वजनिक गरेको रोमनाइज्ड नेपाली युनिकोड किबोर्ड लेआउट कम्प्युटरमा राखेर पहिलो पटक कम्प्युटरमा नेपाली भाषामा लेखेँ । यसविचमा कम्प्युटर तथा मोबाइलको लागि धेरै किसिमका नेपाली किबोर्ड लेआउट तथा एप्सहरु आइसकेकाछन्, तर पनि इन्टरनेट प्रयोगकर्ताहरु नेपाली टाइप गर्नुपर्दा अप्ठ्यारो मान्छन् । मलाई धेरैले सोध्ने गरेको प्रश्न भनेको, "फेसबुकमा कसरी नेपाली टाइप गर्ने?" अत: यो ब्लगमा मदन पुरस्कार पुस्तकालय (मपुपु) ले निर्माण गरेको नेपाली युनिकोड किबोर्ड लेआउट बारे चर्चा गर्दैछु। प्रिती, कान्तिपुर लगायतका 'ट्रु टाइप फन्ट' (ttf) प्रयोग गरेर ट्रेडिसनल लेआउटमा नेपाली टाइप गर्ने प्रयोगकर्ताहरुले, नेपाली ट्रेडिसनल युनिकोड किबोर्ड लेआउट राखेर, इन्टरनेटमा सजिलै सँग नेपालीमा लेख्न सक्छन् । भन्नुको मतलब, तपाईलाई पहिले नै नेपाली टाइपिङ आउँछ भने टाइपिङ गर्ने तरिका उही हुन्छ, उही &q

Shirish Ko Phool : Review & Download

One of the finest book ever written in Nepali literature....Shirish Ko Phool and one of my personal favorite. I have read this novel over four times or say five times..and each time I finish the novel I feel pang and it hangs on my head for so many days. Why guilt is so painful that made such a strong woman called Sakambari to suicide..or die…?? The novel has a wonderful language..the simplest of all. When I had read it for the first time..to tell the truth that I hadn’t really understood the novel, I felt the love story in it and I could not understand the passion in the novel.. But this day I may say I am able to figure out the passion and the feelings of the author.. I really appreciate the wonderful story, the plot the real setting, the real characters…and the situation of the novel till it ends. The pain of running away from the feelings and passion. When the Suyogbir says.."Ma glass ma bhagchu” ( I forgot the line exactly…). The feeling is that we run away from pai

नियात्रा : घान्द्रुक को घुमाइ - ४

तेस्रो दिन विहानको ४:०० बजे लगाइएको समय सुचक आवाजले ब्युँझाउनु भन्दा तीन धण्टा अगाडीनै मेरो निर्दा खल्बलि सकेको थियो। रातभरी जाडो, गर्मी दुवै भइरह्यो; कहिले सिरक कम भएर त कहिले धेरै भएर। मलाई घोरेपानीमा बसेको ठाँउ अझै राम्रो लागेको थिएन। जेहेन-तेहेन ४: ५० मा म र शेखर भएर अरु साथीहरुलाई पछाडी नै छाडी सूर्योदय छुट्ला भन्ने डरले पुनहिल तिर हिडिहाल्यौ। विशेष गरेर मलाई र शेखरलाई सूर्योदय कुनैपनि हालतमा छुटाउन मन थिएन। त्यसैले अलि अल्छी गरिरहेका साथीहरुलाई छाड्नु पर्यो। रात पुरै नसकिएकाले उज्जयालो भइसकेको थिएन। हामीसँग बाटोमा चाहिने वा भनौ अध्यारोमा चाहिने बत्ति केहीपनि थिएन। तर हाम्रो यात्रा जुनको प्रकाशले सजिलो बनाइदियो। घोरेपानिमा तेसैत जाडो बढी हुने अझ तेसमापनि हामी हिमालतिरै लम्किरहेकाले होला जाडो एकदमै बढी भइरहेको थियो। जाडोले मेरा दाँतहरु बजिरहेका थिए। केही समयको उकालो चढाइपछि भने जाडो कम हुन थाल्यो, जीऊ तातेकाले। अलिमाथि पुगेपछि मानिसका हुलहरु सलबलाएको देखिन थाल्यो। सबै उकालो चढीरहेका थिए। हामी लम्किरहेको दिशाको ठ्याक्क पछाडी आकाशमा लाली लाग्न सुरु भइसकेको थियो। लाली बढ्दै जाँदा मल

एक रातको कथा

भो लिपल्ट घर फर्कने रात थियो । सम्पूर्ण सामानहरु प्याक गरिसकेपनि केहि छुटेछकी भनि सोच्न बसेको थिएँ । कतैबाट तिरिरि बाँसुरीको धुन सुन्दा मनै आनन्दित भयो । "ए, निदाइस क्या हो ? फोन बजिरहेछ", रुममेटले चिच्यायो । कल रिसिभ गरेँ, निद्राकै झोकँमा, "हेलो, सुनन आज म नेपाल बाहिर जाँदैछु, यस अघि पनि कल गर्न पाइन । म विस्तारमा पछि कल गरौँला", एउटा हतारिएको खवर सुने । "ए ....., शुभयात्रा है", भने तर म अझै पनि निद्रामै थिए । वास्तवमा उनिलाई मैंले ठम्याउनै सकिन, सायद निद्रामा भएरै होला, न त नाम नै सोध्न भ्याँए आफ्ना सबै परिचित व्यक्तिहरुलाई याद गर्दा पनि त्यो आवाज ठम्याउन सकिन । अब मात्र मैले प्रतिक्षा गर्नुपर्नेछ, उनको दोस्रो कलको । अर्को विहानै आफ्नो वाटो लागिसकेको थिएँ । यात्राका दौरानमा मेरो मन सधैं मेरो जन्मथलो पुगिरहेको हुन्थ्यो । जुन माटोमा म जन्मे, जहाँ हुर्केँ, मेरो वात्सल्य , बालसखा सबै झल्झल्ती याद आउन थाले । मलाई घर छिटो पुग्नु छ, किनभने मेरो प्रतिक्षामा कसैले धेरै महिना विताएको छ । त्यही बेला मैले लेख्न थालेँ : “मेरो आउने वाटो हेरी, चौतारीमा कुर्छे होली,

फिर्फिरे : टाइम मसिन

हिजो स्कुल गइएन । स्कुलमा अनुपस्थित हुन्छु भनेर निवेदन पनि लेखिएन । निवेदन लेखिएको भए, साथीले पहिलो घन्टी हाजिर गर्ने सरलाई निवेदन दिन्थ्यो होला। अघिल्लो महिना लक्ष्मणले निवेदन लेखेर पठाएको थियो, उसको बुवाको हस्ताक्षर सहित । तर पनि भोलिपल्ट उसले पहिलो घन्टीमा बाँसका सिर्कनाले कुटाइ खाएको थियो । सर सहित, हामी सबैले, उसको बुवालाई  नरेश भनेर चिन्थ्यौँ,  तर हस्ताक्षरमा राम नरेश लेखिएको थियो । अरुलाई नक्कली हस्ताक्षर गराएर ल्यायो भनेर, उसले पिटाइ खाएको थियो । भोलिपल्ट लक्ष्मणले आफ्नु बुवालाई स्कुलमा लिएर आयो, मैले हस्ताक्षर गरेर पठाउँदा पनि मेरो छोरालाई कुट्ने भनेर नरेश काकाले सरहरुलाई गाली गरेपछि, सुरेश सरले केही दिनका लागि कसैलाई कुनै कार्वाही गरेनन् । तर दोस्रो, तेस्रो हप्ता देखि नै नभनी बिदा बस्ने, निवेदन नपठाउनेहरु, अनि फर्जी हस्ताक्षर गराउने विद्यार्थीहरुले कुटाइ खान थालेका थिए । आज पालो मेरो थियो, कुटाइ खाने। निर हालेर धोएको सेतो सर्ट, सेतो पाइन्ट अनि कपडाकै सेतो जुत्ता, तेलले चिपिक्क पारेर वाँया फर्काएर कोरिएको-कलप लगाइएको कालो कपाल, सर्टको खल्तीमा रातो र कालो कलम, निधारमा रातो अव

Subscribe to Aakar Post