Skip to main content

भीम विरागको सिंगो आकाश

बिहानै एक जना मित्र राजेश केसीको ट्विटमा ‘भीम विराग आर. आइ. पी.’ भनेर लेखिएको देख्दा एक पटक आङ्ग ढक्क फूल्यो । हुन त भीम विरागले ७८ वर्षमा टेकिसकेका थिए । पोहोर साल पनि बेस्मारी बिरामी परेका थिए । यस पटक पनि अस्पतालमा भर्ना भएको कुरा केही दिन अघि थाहा भएको थियो । भेट्न जान पाइएको भने थिएन । संसारमा कसैको पनि अजम्मरी देह हुँदैन भन्ने पनि थाहा नभएको कहाँ हो र ? तर यति सबै हुँदाहुँदै पनि त्यो ट्विट लाई आँखाले सही पढे पनि मनले एकै पटक स्वीकार गरेन । दुइ पटक पढेपछि मात्र जिन्दगीको अन्तिम र कटु यथार्थ घन बनेर दिमागमा ठोक्कियो ।

भीम विराग रहेनन् ।

Bhim Biragव्यक्तिगत रुपमा पनि संगत गर्ने अवसर पाइएका मान्छेहरुको अवसानले अलि धेरै बिचलित बनाउँछ । भीम विरागसंग पनि पछिल्लो समयमा थोरै तर सार्थक र आत्मीय संगत गर्न पाइएको कारणले होला, मन एकतमासको भएर आयो । मित्र आभासलाई फोन लगाएँ, उनले पाटन अस्पतालमै हो भनेपछि त्यता तिर हुइँकिंदा ती केही भेट र उनका कुराहरु मनमा खेलिरहे ।

उनले एकपटक गुनासो गरेका थिए, “मैले सिंगो आकाश कहिले पनि हेर्न पाइनं ।”

उनको संकेत आफ्नो कुप्रिएको शरीर प्रति थियो । ठाडो भएर उभिन नसकेकोमा उनले गरेको त्यो गुनासोको उत्तर मैले नेपाल साप्ताहिकमा भर्खरै लेख्न सुरु गरेको स्तम्भ मार्फत दिएको थिएँ । सिंगो आकाश हेर्नुको अर्थ के हो र जीवनका कष्टलाई जितेर आफ्ना सिर्जनाका माध्यमबाट लाखौं पाठक र श्रोताहरुलाई लोभ्याउने उनी जस्ता अथक सर्जकको तुलनामा हामी पो सिंगो आकाश नदेख्नेहरु हौं भनेर मैले उनको भनाइको प्रतिवाद गरेका थिएँ । मिजासिला र फरासिला भीम विरागसंग त्यसपछि पनि केही आत्मीय भेट भएका थिए । पछि आफ्नो श्वासप्रश्वासको रोगलाई काठमाण्डौंको हावा सुहाएन भनेर आफ्नो जन्मथलो हेटौंडा जानु भएपछि उहाँसंग भेट हुन सकेको थिएन । कहिले कहीं च्याटमा उनकी छोरी आभा भेटिन्थिन्, दाइको हालखबर सोध्थें, उनी ठीक छ भन्थिन्, बुबाले तपाईंलाई खूबै सम्झनुहुन्छ भन्थिन्….बस् ।

पाटन अस्पताल पुग्दा त्यहाँको पछाडि पट्टि मृत शरीरहरु राखिने स्थानमा भीम विरागको निष्प्राण शरीरलाई सेतो कपडाले छोपेर राखिएको थियो । आभास, आभा, उनका पति र एक दुइ जना मात्र पुगेका थिए । आभासले भनेको एउटा कुराले मनमा च्वास्स घोच्यो,
“सहर ठूलो मात्र हैन, निर्दयी पनि भएको छ हगि ?”

हुन पनि हो, ठूलो भएपछि सहरमा मान्छेहरु मात्र नभै प्रतिस्पर्धा र संघर्ष पनि बढ्छ । त्यसले मान्छेको जीवनलाई यन्त्रचालित बनाउँछ । अनि चाहे पनि नचाहे पनि मान्छे नजानिंदो गरी निर्दयी बन्छ । केही दिन अघि थाहा भएर पनि उनलाई भेट्न जान नसक्नुमा आफूमा पनि त्यो निर्दयताको प्रभाव परेको त हैन भनेर डर पनि लाग्यो । तर नढाँटी भन्दा भीम विरागदाई जालान् कि भन्ने एक रति पनि शंका मनमा पलाएको थिएन । उनको जीवन नै एउटा ठूलो संघर्ष थियो, अरु साधारण मान्छेले भए उहिल्यै हरेस खाइसक्ने परिस्थितिहरुलाई पछारेका भीम विरागले अघिल्लो साल पनि अस्पताललाई जितेर देखाएका थिए । सायद उनको जुझारुपनामाथि आवश्यकता भन्दा बढी भरोसा पालेको थिएँ कि त मैले ?

उनको अचल शरीरलाई बेरेको कपडामा अस्पतालले एउटा सानो कागज टाँसिदिएको थियो, जसमा जीवनको सबै भन्दा ठूलो, कटु र अन्तिम सत्य लेखिएको थियो । उनको नाम, अस्पतालको विरामी संख्यामा उनको नम्बर ६५९१८७, आइसीयू नं ३ र एक्स्पायर्ड अन २०६८, ११, १५ ।

Bhim Birag Expired

उनको जुन शरीरका लागि उनले सिंगो आकाश देख्न नपाएको गुनासो गरेका थिए, त्यसैका कारण उत्तानो पारेर सुताइँदा उनको कुम भन्दा माथि शिरको भाग उचालिएको थियो । मलाई लाग्यो, मृत्यु भन्ने सबैभन्दा डरलाग्दो कुरा, जसले मान्छेका हरेक उपलव्धिलाई गौण र निरर्थक बनाउने दम्भ गर्छ, भीम विरागसंग त्यो पनि हारेको हो । किनभने मानिस मरेपछि लमतन्न पर्छ, उसको शरीरले समर्पण गर्छ । सम्राट होस्, अरबौंपति होस्, जो सुकै होस्, उसको टाउकोले जमीन छोएर आफूलाई धरातलमा लैजान्छ । तर, भीम विरागको शिर त गर्वका साथ ठाडो थियो । बाँचुन्जेल जीवनका कठीनभन्दा कठीन समरहरु जितेका भीम विरागले मर्ने बेला पनि मृत्युको दम्भलाई चुनौती दिएर अनन्तयात्रामा निस्केको भान हुन्थ्यो ।

उनले सुन्न सक्ने भए मलाई सोध्न मन लागेको थियो,
देख्नुभो त भीम दाइ ? सिंगो आकाश देख्न नसक्ने तपाईं हैन, हामी हौं ।

- ब्रजेश खनाल (पहिलोपटक लेखक कै ब्लगमा प्रकाशित)

Comments

  1.  आभासले भनेको एउटा कुराले मनमा च्वास्स घोच्यो, 
    “सहर ठूलो मात्र हैन, निर्दयी पनि भएको छ हगि ?”

    ReplyDelete
  2.  आभासले भनेको एउटा कुराले मनमा च्वास्स घोच्यो, 
    “सहर ठूलो मात्र हैन, निर्दयी पनि भएको छ हगि ?”

    ReplyDelete
  3. mann chhoyo.. dhanyabaad Aakarpost yo lekh share gareko ma! :)

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Romanized Nepali Unicode

Download and Install Nepali Unicode Romanised to write in Nepali all over the web. First of all, you have to Download and Run the Program on your computer. Then, you have to do some settings on your computer to use Nepali Unicode Romanized. You can download Nepali Unicode Romanized from the Madan Puraskar Pustakalaya website for free.

Install Nepali Unicode Romanized in Windows XP:
Install:
Run setup file;
Go to control Panel;
Open Language and Regional settings;
Open Regional Language Options;
Go to Language Options & tick on check box (install files..... Thai, instal....east Asian...languages):
Click apply-it might ask for windows CD:
Insert CD or you can directly copy "i386" files too;
And install all: then you have done;
Click for details;
Then click add a tab;
A new popup will appear:
Select "Sanskrit" in the first box;
Select "Nepali unicode (romanized)" in second box;
Click "ok";
You have successfully installed it;
Press "alt+shif…

Aadha Baato (आधा बाटो) [Download] #Novel #Shrutisambeg

श्रुतिसंवेग मा हामी ले कृष्ण धरावासी को उपन्यास “आधा बाटो” को सम्पूर्ण डाउनलोड लिंक लिएर आएका छौ |आफ्ना जिवन भोगाइ का यथार्थलाई जोडेर तयार पारिएको उपन्यास ‘आधा बाटो’ कृष्ण धरावासी को आत्मकथा को रुपमा रहेको छ ।“राधा” जस्तो सफल उपन्यास लेखिसकेका धरावासी को यो पछिल्लो उपन्यास मा आफ्ना बाल्यकाल देखि हाल को अवस्था सम्म को कुराहरु समेटेर लेखिएको कारण उपन्यासलाई धरावासी ले ‘आधा बाटो’ भन्न रुचाएका छन् ।आफूले देखे सुनेको स्थान, नाम आदि का कारण यो उपन्यास पढ्ने तथा सुन्नेहरुलाई आफ्नै कथा जस्तो पनि लाग्न सक्छ ।उज्यालो ९० नेटवर्क को लागि निर्माण गरिएको कार्यक्रम श्रुति संवेग मा वाचन मा अच्युत घिमिरे हुनुहुन्छ भने प्रविधी मा दिनेश निरौला र शशिन्द्र गौतम रहनुभएको छ ।कार्यक्रम को अडियो श्रृंखला उज्यालो नाइन्टि नेटवर्क को कार्यक्रम श्रुतिसम्बेग बाट लिइएको हो ।Download : Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –1Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –2Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –3Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –4Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –5Krishna Dharabasi’s…

Shruti Sambeg : Download तरुनी खेती

आज को श्रुति संवेग को यो अंक मा  हामी  ‘सरुभक्त’ को उपन्यास ‘तरुनी खेती’ को सबै अंक लिएर आएका छौँ।


विषयवस्तु परिचित भएपनि, प्रस्तुतिकरण नितान्त फरक रहेको छ । महिला अनि पुरुष, को सामाजिक स्थितिलाई लेखिएर लेखिएको उपन्यास मा, ‘महिला’लाई यौनिक रुप ले हेरिएको छ ।

सरल कुरा तर जटिल प्रस्तुती लाग्ने हुँदा, सुरु मा उपन्यास ले के भन्न खोजिरहेको भन्ने कुरा बुझ्न निकै गाह्रो पर्छ । नारीलाई खेत, पुरुषलाई किसान, यस्तै यस्तै उपमा र बिम्ब बाट नारी र पुरुषलाई परिभाषित गरिएको छ ।

भुमिका मा सरुभक्तले भन्नुभएकोछ, “यसलाई पुरुषहरु ले गलत नबुझुन र नारीहरु ले बुझ्न इन्कार नगरुन्” ।

उज्यालो ९० नेटवर्क को लागि निर्माण गरिएको कार्यक्रम श्रुति संवेग मा सदाझैँ वाचन मा अच्युत घिमिरे हुनुहुन्छ भने प्रविधी मा दिनेश निरौला र शशिन्द्र गौतम रहनुभएको छ ।


Download:
Sharubhakta’s Taruni Kheti Episode-1
Sharubhakta’s Taruni Kheti Episode-2
Sharubhakta’s Taruni Kheti Episode-3
Sharubhakta’s Taruni Kheti Episode-4
Sharubhakta’s Taruni Kheti Episode-5

Shirish Ko Phool : Review & Download

One of the finest book ever written in Nepali literature....Shirish Ko Phool and one of my personal favorite.

I have read this novel over four times or say five times..and each time I finish the novel I feel pang and it hangs on my head for so many days. Why guilt is so painful that made such a strong woman called Sakambari to suicide..or die…??

The novel has a wonderful language..the simplest of all. When I had read it for the first time..to tell the truth that I hadn’t really understood the novel, I felt the love story in it and I could not understand the passion in the novel.. But this day I may say I am able to figure out the passion and the feelings of the author..

I really appreciate the wonderful story, the plot the real setting, the real characters…and the situation of the novel till it ends. The pain of running away from the feelings and passion. When the Suyogbir says.."Ma glass ma bhagchu” ( I forgot the line exactly…). The feeling is that we run away from pain…because…

ट्विटर लाइकोनोमिक्स

कसैले ट्विटरमा लाइक गर्दा के बुझ्ने? ट्विटमा आउने लाइकलाई कसरी लिने? कतिपय अवस्थामा ट्विटरमा ट्विट लेखिसक्न पाएको हुन्न, 'लाइक' आइसक्छ । यसलाई एक हिसाबले ट्विटरको राम्रो र अर्को हिसाबले कामै नलाग्ने 'फिचर' भनेर मान्न सकिन्छ । यसलाई यस अर्थमा काम नलाग्ने भन्दै छु कि, कतिपय प्रयोगकर्ताहरु जो कोहीको हरेक ट्विट लाइक गर्छन्, कहिलेकाँही त उनीहरुलाई म्युट गर्नुपर्ने बाध्यता नै हुन्छ, नचाहिँदो नोटिफिकेशनका कारण । ट्विटरमा लाइक किन गरिन्छ भनेर सबैका आ-आफ्नै बुझाइ होलान्, चलाउने आफ्नै तौर-तरिका होलान् । तर यत्ति चाँहि के प्रस्ट हुनुपर्छ भने ट्विटरमा वा फेसबुकमा आउने लाइकहरु अनलाइन भोटिङमा मात्र काम लाग्छन्, यी लाइकहरुले कसैको समर्थन वा विरोध भनेर जनाउँदैन ।


दुई वर्ष अघिसम्म या भनौँ २०१५ सम्म ट्विटरमा पानको पात थिएन, लाइक भन्ने फिचर थिएन । यसको सट्टा तारा थियो, त्यसलाई फेवरेट भनिन्थ्यो । सन् २००६ मा ट्विटर सुरु भएसँगै फेवरेटको सुरुवात भएको थियो, जसले २०१५ सम्म निरन्तरता पायो । ट्विटरका फिचरहरु मध्ये धेरैले राम्रोसँग प्रयोग गर्न नजानेको फिचर भनेर फेवरेटलाई लिने गरेको पाइन्छ ।

फेसब…

कुन च्याट एप्स चलाउने?

फेसबुकको मेसेन्जरमा स्टोरीज आएपछि वाक्क, दिक्क नै भइयो । त्यसको विकल्प खोज्ने क्रममा पहिले त फेसबुक र मेसेन्जर एप दुवै मोबाइलबाट हटाएर ब्राउजरमा चलाउन थालेँ । त्यसको केही दिनपछि फेसबुक लाइट र मेसेन्जर लाइट चलाउन पुगेँ । फेसबुक लाइटको 'एप एक्सपिरियन्स' खासै गतिलो लागेन र फेरि केही हप्ता पछि फेसबुक एपमा सरेँ तर फेसबुक मेसेन्जर चाँहि मेसेन्जर लाइट नै मनपर्‍यो । गज्जब, च्याट गर्न मात्र मिल्ने ।

त्यसो त मोबाइलमा करिब आधा दर्जन च्याट एप्स छन्, सबै एप सँधै चलाइँदैन । अर्को कुरा, च्याटको लागि प्रयोग नगरिने एप्‌मा पनि च्याट गर्ने फिचर छ या भनौँ "प्राइभेट मेसेज" गर्ने सुबिधा छ । उदाहरणको लागि इन्स्टाग्राम फोटो सेयर गर्ने एप हो, तर यहाँ साथीहरुलाई सिधै मेसेज पनि गर्न मिल्छ, दोहोरो च्याट गर्न मिल्छ । हिजोआज म पनि प्राय: ट्विटरको 'डाइरेक्ट मेसेज' धेरै प्रयोग गरिरहेको हुन्छु, साथीहरुसँग कुरा गर्न ।


एक समय यस्तो थियो, म गुगल टक या भनौँ जिमेल च्याट मात्रै प्रयोग गर्थेँ । कसैले केही म्यासेज मलाई पठाउनु छ भने, कि त ईमेल गर्थे वा गुगल टकमा कुरा गर्थे, हैन भने फोन र एसएमएस त छँ…

Subscribe to Aakar Post