Skip to main content

हेराइ [Story]

उसलाई लाग्छ उ शिक्षित छ, उ रोजगार छ, उ सभ्य छ, उ युग सुहाउँदो छ, उ परिश्रमी छ, उ जेहेन्दार छ । उसको नजर मा अरु सबै जंगली छन्, असभ्य छन्, जसलाई शिष्टाचार को ‘श’ सम्म आउँदैन । उसको नजरमा, तिनीहरु असभ्य छन्, एउटा ‘धन्यवाद’ पनि फर्काउन जान्दैनन् । उसलाई चोट पुग्छ, उसको स्वाभिमान मा ठेस लागे झैँ हुन्छ, उसलाई ठूलो पहिरोले थिचे झैँ लाग्छ, आफ्नो घोर अपमान भए झैँ लाग्छ, उ सहजरुप मा भनिदिन्छ तिनीहरु असभ्य, जंगली र मतलबी छन् तर फेरी  उ भन्छ तिनीहरु मेरा बाबु आमा समान छन् ।

उ अरुबाट राम्रो व्यवहार को अपेक्षा राख्छ, उ आफ्नो कुरा सुनिदिउन भन्ने चाहन्छ, तर उ बिर्सन्छ, उसबाट पनि अरुले त्यस्तै व्यवहार को अपेक्षा राखेका हुन्छन् । उ बिर्सन्छ उसलाई मन नपर्ने कुरा अरुलाई पनि मन पर्दैन भन्ने कुरा, अत: उ पनि अरुको नजर मा स्वार्थी र मतलबी हुन्छ । तर उ चाहन्छ, उसलाई सबैले राम्रो भनिदिउन, सबैले सहिदिउन, सबैले सुनिदिउन, सबैले वाह वाह मात्र भनुन् । उसलाई उसको आलोचना गरेको मन पर्दैन, उसलाई नमिठो रुच्दैन, उसलाई वाहनावाजी मा कसैले भेट्दैन, उसलाई नराम्रो भनेको मन पर्दैन ।

उ आफ्नो स्वार्थ अनुसार मित्र बनाउँछ, आफ्नो अनुकुल प्रयोग गर्छ । तर उसलाई यो कुरा को महशुस हुँदैन, किनकी उसलाई लाग्छ उसका अघिपछि पच्छ्याउनेहरु धेरै छन् । उ आफूले युग हाँके झैँ गौरव को महशुस गर्छ । उ देखाउन कै लागि प्रेम गर्छ, उ आफ्नो कथा कसैलाई भन्दिन भन्छ तर फेरि सबैलाई सुनाउन चाहन्छ । उ प्रेम बाहेक केही देख्दैन, तर जति धोका खाएपनि उ चेत्दैन, किनकी उसको नजर ले सही र गलत देख्दैन । तर उ अरु को प्रयोग गर्न जान्दछ, दु:ख मा सहारा खोज्दछ, तर सुख मा पराइ ठान्दछ । उ आफू कहिले कुर्दैन, कुर्नु पर्यो भने उसलाई रिस उठ्छ, तर उ सँधै अरुलाई कुराउँछ, उ नेपाली टाइम भनेर सँधै नै टार्न खोज्छ ।

उ मलाई उसको कुरा बुझ्दैन भन्छ । उ भन्छ, उसले त मेरो कुरा बुझेको छ । मैले सोचेको भन्दा केयौँ गुणा सोचेको छ, उसले मेरो बारेमा उ भन्छ । उ मेरो अपमान गर्छ, आक्षेप लगाउँछ, सकेसम्म बाटो बाट हटोस भन्ने चाहन्छ किनकी उसले उसलाई बुझ्ने मान्छे भेटेँ भन्छ, तर हप्ता दिन पछि भन्छ, तलाई कसरी थाहा भयो, त्यो मान्छे त्यस्तो, उस्तो छ भनेर । मेरो जवाफ हुन्छ, मेरो र तिम्रो हेराइ फरक छ, बुझाइ फरक छ । उसलाई उदाहरण देखाउँछु तर उ मान्दैन, किनकी उसलाई मेरो विश्वास लाग्दैन । उ आफैँ समस्या को खाल्डो मा परेपछि भन्छ, बल्ल बुझेँ ।

उसको हेराइ मा, अरु झिंगे टाउके मान्छे झैँ लाग्छन् । उसलाई लाग्छ, उनीहरुलाई लवाइ र खुवाइ को त के कुरा राम्रो बोल्न पनि जान्दैनन् । उसलाई उ बाहेक अरु सबै स्वार्थी लाग्छ तर आफू मा स्वार्थीपन कति छ, कहिले जाँच्दैन, सायद उ अरु को आङ को जुम्रा पनि देख्छ तर आफ्नो आङ को भैँसी समेत देख्दैन । उ भन्छ मान्छे स्वाभावत नै स्वार्थी हुन्छ तर पनि स्वार्थी बन्दिन तर सायद थाहा नै नपाइ, अवसर पाउने वित्तिकै उ स्वार्थी बन्छ । उ केही नसोची लात हान्छ अरुलाई, उसको वाचा-सपथ त्यसै खेर जान्छ, किनकी उसले अब अरुलाई मान्छे गन्दैन । कुर्सी पाउनु अघि जसरी नेताहरु सहमति को कुरा गर्छन्, ठिक त्यसैगरी उ पनि राम्रो राम्रो कुरा गर्छ, तर जब उसलाई लाग्छ उ ठूलो भइसकेँ, उसले अरुलाई मान्छे गन्दैन ।उ आफूलाई समाजसेवी सम्झन्छ, उ आफूलाई समाज सुधारक सम्झन्छ, उ महिला हिंसा मा बढि केन्द्रित हुन्छ, किनकी महिला हिंसा को विरुद्ध गफ चुट्न सकिन्छ । उ आफूलाई एउटा सच्चा अधिकारकर्मी सम्झन्छ, दिनरात उ हिंसा न्युनिकरण र कानुनीउपचार को विषय मै केन्द्रित हुन्छ । उ घरमा पुग्दा उसको घरमा उसको आमा उसकै बाबु बाट पिटिन्छिन्, उ अर्को कुना मा बसेर टुलुटुलु हेरिरहन्छ । सके उसले पनि अरुलाई सताइरहेको हुन्छ । भोलि फेरि कुनै बन्दिगृह र सुधार गृह मा गएर महिला हिंसा विरुद्ध पाठ पढाउँछ, तर आफ्नो घर मा केही भन्न सक्दैन, केही गर्न सक्दैन उ लाचार हुन्छ । तर जसरी पनि उसको जिवन त चलिरहेकै हुन्छ । उसको त्यस्तो हालत मा पनि, म, तपाई केही भन्दैनौँ,किनकी त्यो उसको व्यक्तिगत मामला हुन्छ, अनि अरु ले जति नै जे भनेपनि आफ्ना आमाबाबु अति नै प्यारा हुन्छन् ।

उसले मेरो, तपाई को बारेमा पनि आफ्नै किसिम ले सोच्छ । उ मलाई मतलबी भन्छ, उ मलाई कुरौटे भन्छ, उ मलाई स्वार्थी भन्छ तर म आफूमा स्वार्थीपन देख्दैन । म उसलाई प्राथमिकता मा राख्छु तर उ मलाई विकल्प मा राख्छ । उ मलाई जे भन्दा नि हुन्छ भन्ने सोच्छ ।  उ तपाईलाई पनि वेवकुफ नै बनाउँछ । उ तपाईलाई मेरो विरुद्ध मा नाना कुरा सुनाउँछ । तपाईलाई त्यो कुरा एकदम जायज लाग्छ । म उसको बारेमा यति धेरैकुरा तपाईलाई भनिरहेको छु, तपाईलाई यो कुरा पनि एकदम जायज लाग्छ । तर तपाई छुट्याउन सक्नुहुन्न, वास्तविकता के हो ? को सही को गलत ? किनकी यी सबै कुराहरु तपाईको हेराइ मा नै निर्भर हुन्छन् ।

म उसको बारेमा के सोच्छु भन्ने कुरा ले उसलाई फरक पर्दैन, तपाइलाई फरक पर्दैन । उसले मेरो बारेमा के सोच्छ, तपाई ले मेरो बारेमा के सोच्नुहुन्छ भन्ने कुरा ले मलाई फरक पार्दैन । तपाई को बारेमा मैले सोचेको कुरा ले तपाईलाई फरक पर्दैन, किनकी हामी सबै आफ्ना ठाउँ मा ठिक हुन्छौँ । हामी आफ्नै बाटो मा छौँ । देशको राजनिती हेर्ने हो भने, माओवादी, कांग्रेस, एमाले, फोरम, सबै आ-आफ्ना हिसाब ले सबै ठिक छन् तर देखेको सुनेको बुझेको आधार ले, मलाई, उसलाई, तपाईलाई, हामीलाई ती कुनै पार्टि माथि भर लाग्दैन, किनकी उनीहरु माथि हामीहरु प्राय: को हेराइ बुझाइ एकै हुन्छ ।

तर तपाई ले जसरी बुझे पनि, म ‘म’ नै हुन्छु, उ ‘उ’ नै हुन्छ । तपाई मैले सत्य देखेको कुरालाई असत्य देख्नुहुन्छ, मेरो असत्यलाई चाँहि सत्य देख्नुहुन्छ, सायद म र तपाईको हेराइ मा आकाश पाताल को फरक हुन्छ । मेरो कुरा ले, तपाइ ले मप्रति सहानुभुति देखाउनुहोला, उसको कुरा ले उ प्रति नरम हुनुहोला । तर तपाई अझै अन्धकार मै रुमल्लिनुहुनेछ, तपाई सत्य को नजिक पुग्न सक्नुहुन्न, यो तपाई को हेराइ बाट सम्भव छैन ।

उ मलाई नै सम्झाउँछ । म कराउँदै रहेँ, हो मलाई तपाई को अब मतलब छैन, मलाई उसको मतलब छैन । मलाई केवल मेरो आफ्नो मा्त्र मतलब छ, अरु को बारेमा कसैले सोचिदिँदैन, कसैले तपाइ को बारेमा सोचेको छ भन्छ भने, कि त तपाई मुर्ख बन्दैहुनुहुन्छ या उ मुर्ख बन्दैछ । किनकी सबै कुरा त हेराइ मै रहेको हुन्छ । तपाई कसरी सोच्नुहुन्छ, तपाई कसरी प्रस्तुत हुनुहुन्छ भन्ने कुरा ले नै तपाई को परिचय देखाइरहेको हुन्छ । आफ्नो बारेमा अरुले हेराइ बनाउनुभन्दा आफ्नै बारेमा आफैँले गहिरिएर सोच्दा धेरै कुरा थाहा हुन्छ । बाहिर संसारलाई ढाँटेपनि, छक्याएपनि, बाहनावाजी गरेपनि, आफ्नो भित्र को ईश्वरलाई सबै थाहा हुन्छ,मात्र केही गहिरिएर सोच्नुपर्छ ।

सारा संसारलाई छक्याएपनि आफूले आफूलाई ढाँट्न साह्रै कठिन छ, लगभग आफूलाई ढाँट्न असम्भव नै छ । आफ्ना कमि कमजोरी, गुण अवगुण गहिरिएर हेर्ने हो भने सबै आफूलाई थाहा हुन्छ ।

उ मलाई सल्लाह दिँदै भन्छ, चिन्ता नगर, सबै कुरा हेराइ मा निर्भर गर्छ । उसले मलाई  प्रमाण स्वरुप केही देखाउँछ, म बाध्य हुन्छु, आफ्नो हेराइ मा परिवर्तन ल्याउन । तर मन अझै सशंकित नै हुन्छ, किनकी एकैछिन मा हेराइ मा परिवर्तन आउन साह्रै गाह्रो छ । म भन्दा उ धेरै सच्चा देखिन्छ, म नतमस्तक हुन्छु उसको म प्रति को हेराइ देखेर !  तर मलाई ठिक लाग्दैन उसको हेराइ, किनकी मैले मलाई चिनेको छु । मलाई थाहा छ, उसले कसरी प्रयोग गर्छ भन्ने कुरा, मैले भोगेर आइसकेको छु, अब सायद अर्को को पालो हो । उ अर्को शिकार को खोजीमा हुन्छ । 

म सोच्दै रहन्छु, ‘टुप्पा बाट पलाएकाहरु को संगत गर्नुहुँदैन रहेछ’ । अब को समय मा ‘बैगुनीलाई गुन ले मार्न सकिँदैन”, “हिरा काट्न हिरा” नै चाहिन्छ । म विश्वस्त हुन्छु, जब सम्म उसको हेराइ मा परिवर्तन आउँदैन, तब सम्म उसले मलाई बुझ्न सक्दैन । उसले बुझिरहनु आवश्यक पनि छैन, उसलाई मैले बुझाइरहनु आवश्यक पनि छैन किनकी नजाने गाउँ को बाटो नसोधेकै राम्रो !!!

img: kevinmillsphoto

Comments

  1. very nice depiction of human pschyology of this time ,

    amarendra kantha

    ReplyDelete
  2. मानवीय मनोविज्ञान केलाउनु भएको छ कथामा, आकारजीले । एउटै घटना वा दृश्यलाइ हेर्ने हजारौं दृष्टिकोण हुन् सक्छन, र हेराइ अनुरुप दृश्यको स्वरुपमा पृथकता आउन सक्छ, समानुपातिक र सन्तुलित हुनुपर्छ हाम्रो हेराइ, टाँसोले यस्तै संदेश पनि बोकेको छ ।

    ReplyDelete
  3. एउटा हत्केलामा पाच औला त बराबर हुदैन भने हामि त मान्छे /
    मान्छेको स्बभाब - सोच फरक हुनु स्वभाबिक नै हो . आफूलाई अरुको सोच मन नपरे पनि सम्मान चै गर्नु पर्छ उसको सोचको लागि ./
    तपाइको कथा सार्है नै मन पर्यो आकार जी ./ यस्तो भाबना हाम्रा मुलुक हाक्ने नेताहरुमा भैदियोस भनेर कामना गर्छु म / मुलुक हाक्ने नेताले सबैलाई अगाल्न
    सक्नु पर्छ / यो नेताको कर्म भित्र पर्छ /
    फेरी पनि धन्यबाद है गहन लेख / कथा लेख्नु भएकोमा .
    ( यस्तो कथा / लेख हामीले पनि दोहोर्याएर पढ्नु पर्छ बेला बेलामा :)
    किनकि हामि मान्छे हरु मा यस्तो बैगुन स्बभाब हुन्छ , यस्तो लेखले सकारात्मक
    सोच्न मद्दत गर्छ .
    फेरी पनि धन्यबाद है .

    ReplyDelete
  4. आकारको विर हस्पिटलमा मरणासन्न रहेको रवि पात्र बारे लेखिएको त्यो उत्कृष्ठ मौलिक रचनापछिको अर्को यो उत्कृष्ठ रचना ।

    मौलिक यस मानेमा कि स्वतस्फुर्त रुपमा भित्रीमनको अन्तरकुनाबाट दिमागी प्रश्रयलिई निस्किएका आकारका यि प्रत्येक शब्द न इन्टरनेट दुनियाँबाट कहि कतैबाट सापटि लिइएका हुन् न कसैको विचार विमर्शलाई पछ्याइएको भन्दै कपि नै गरिएका ।

    जे हुन् मात्र आकारका हुन् र एक गर्विलो शानका रुपमा !!!!

    ReplyDelete
  5. त्यो उ चाँही को हो नि ?

    ReplyDelete
  6. @supriya त्यो 'उ', तपाई, म, हामी जो पनि हुनसक्छौँ । आफ्नो भित्रि मनलाई राम्रो सँग सोध्नुहोस्, आफु कति को सच्चा हुनुहुन्छ केलाउनुस्, किनकी आफ्नो गुण-अवगुण आफ्नो भित्रि हृदयलाई थाहा हुन्छ !

    ReplyDelete
  7. आफ्नो गुण-अवगुण आफ्नो भित्रि हृदयलाई थाहा हुन्छ! दोॐजूको गुण पनी भीत्रि हृदयमा न जो छ। यो सब अर्को euta herai ta ho.

    ReplyDelete
  8. दोॐजू हेरह्यइ त हुन्छ ऋाखिराँ भनेर धुलीखेलाँ मैयाँहरुलाई जबरजस्ती करणी चै नगर्नु चै। यस्ता कुरा कथामा लेख्नुलाृय राम्रा हुनछद्द्न् जीवन vastabik hunchha.

    ReplyDelete
  9. Thank you all for your valuable words... @puskar, yes it depends on your thinking...and its real...

    ReplyDelete
  10. दोॐजू हेरह्यइ त हुन्छ ऋाखिराँ भनेर धुलीखेलाँ मैयाँहरुलाई जबरजस्ती करणी चै नगर्नु चै। यस्ता कुरा कथामा लेख्नुलाृय राम्रा हुनछद्द्न् जीवन vastabik hunchha.

    ReplyDelete
  11. त्यो उ चाँही को हो नि ?

    ReplyDelete
  12. एउटा हत्केलामा पाच औला त बराबर हुदैन भने हामि त मान्छे /
    मान्छेको स्बभाब - सोच फरक हुनु स्वभाबिक नै हो . आफूलाई अरुको सोच मन नपरे पनि सम्मान चै गर्नु पर्छ उसको सोचको लागि ./
    तपाइको कथा सार्है नै मन पर्यो आकार जी ./ यस्तो भाबना हाम्रा मुलुक हाक्ने नेताहरुमा भैदियोस भनेर कामना गर्छु म / मुलुक हाक्ने नेताले सबैलाई अगाल्न
    सक्नु पर्छ / यो नेताको कर्म भित्र पर्छ /
    फेरी पनि धन्यबाद है गहन लेख / कथा लेख्नु भएकोमा .
    ( यस्तो कथा / लेख हामीले पनि दोहोर्याएर पढ्नु पर्छ बेला बेलामा :)
    किनकि हामि मान्छे हरु मा यस्तो बैगुन स्बभाब हुन्छ , यस्तो लेखले सकारात्मक
    सोच्न मद्दत गर्छ .
    फेरी पनि धन्यबाद है .

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

हेए माईट [कथा]

अनि मैले पनि “हेए माईट” भन्न थालेँ।

जिन्दगीको २३ बर्ष “नमस्कार”, “ओई”, “ओहो! के छ हालखबर”, “भाइ, सुन त”, “दाइ सुन्नुस् त” जस्ता सम्बोधनबाट वार्तालाप सुरु गरेर सकियो। त्यसपछि पलायन भईयो। त्यहाँ एक दशक बिताउँदा आफ्नै पारामा “हेलो” “हाई”, “एक्स क्युज मी”, “ए ! तपाई नेपाली हो” जस्ता सम्बोधनले वार्तालाप सुरु गरियो । अर्को अर्थमा भन्दा, यसैमा बानी परिसकेको थियो, त्यहाँ यही ढगंले बोलाउनु पर्छ भन्ने थिएन। मान्छेहरू सम्बोधन गरेकै आधारमा व्यवहार गर्दैनथे। आफुलाई जे ठिक लाग्छ त्यही अनुसार सम्बोधन गर्दा हुन्थ्यो। त्यसपछि जिन्दगीको नयाँ अध्याय सुरु गर्न गुँड सारेर बिल्कुलै नयाँ ठाउँमा लागियो।


१४ घन्टाको फ्लाईटबाट निस्केर ईमिग्रेसनमा पुग्ने बित्तिकै एउटा पुलिस आएर “हेए माईट” भन्यो। यताकाले “माईट” भन्छन् भनेर त पहिलै यता आएका साथीहरूले च्याटमा “अ’राईट माईट” भनेको सुनेको थिएँ तर के, कति, कस्तो ठाउँमा, कति मात्रामा “माईट” प्रयोग गर्नु पर्ने हो भनेर चाँहि राम्रो संग बुझेको थिईन। ईमिग्रेसन सकेर बाहिर पुग्ने बित्तिकै एउटा साउथ एसियन उबर ड्राईभर “हेए माईट” भन्दै आयो र छुट्ने बेलामा “अ’राईट माईट” भनेर गय…

Download Tihar Dhun and Deusi Bhailo Songs

Listen to Deusi Bhailo Songs.

शुभ दिपावलीको आगमनसँगै, यहाँहरुको लागि भनेर केही देउसी-भैलोका गितहरु अनलाइन राख्दैछौँ । आशा छ, यहाँहरुले यी देउसी भैलोका गितहरु मन पराउनुहुनेछ ।

Download Tihar Songs: Bhailini/Bhailo - भैलो

Download Tihar Songs: Bhailini Aayin / भैलिनी आइन आँगन

Download Tihar Songs: deusi re / देउसी रे

Download Tihar Song: tiharai aayo lau jhilimili / तिहारै आयो लौ झिलिमिली

Download Tihar Songs: diyo baali sanjh ko / दियो बाली साँझ को

Download: Tihar Dhun (Deusi,Bhailo)/ तिहार धुन(देउसी भैलो)- सुरसुधा

नोट: यी अपलोड गरिएका गितसंगितहरु व्यावसायिक प्रायोजनको लागि प्रयोग नगर्न आग्रह गर्दछौँ । इन्टरनेटमा भेटिएका गितहरुलाई हामीले यहाँ एकै ठाउँमा सजिलोको लागि राखिदिएको मात्र हौँ । तपाई यदि यी गित संगितको सर्जक हुनुहुन्छ र गित संगित यहाँबाट हटाउनुपर्ने भए जानकारी गराउनुहोला । फेरी एकपटक शुभ दिपावलीको हार्दिक मंगलमय शुभकामना व्यक्त गर्दछौँ ।

Aadha Baato (आधा बाटो) [Download] #Novel #Shrutisambeg

श्रुतिसंवेग मा हामी ले कृष्ण धरावासी को उपन्यास “आधा बाटो” को सम्पूर्ण डाउनलोड लिंक लिएर आएका छौ |आफ्ना जिवन भोगाइ का यथार्थलाई जोडेर तयार पारिएको उपन्यास ‘आधा बाटो’ कृष्ण धरावासी को आत्मकथा को रुपमा रहेको छ ।“राधा” जस्तो सफल उपन्यास लेखिसकेका धरावासी को यो पछिल्लो उपन्यास मा आफ्ना बाल्यकाल देखि हाल को अवस्था सम्म को कुराहरु समेटेर लेखिएको कारण उपन्यासलाई धरावासी ले ‘आधा बाटो’ भन्न रुचाएका छन् ।आफूले देखे सुनेको स्थान, नाम आदि का कारण यो उपन्यास पढ्ने तथा सुन्नेहरुलाई आफ्नै कथा जस्तो पनि लाग्न सक्छ ।उज्यालो ९० नेटवर्क को लागि निर्माण गरिएको कार्यक्रम श्रुति संवेग मा वाचन मा अच्युत घिमिरे हुनुहुन्छ भने प्रविधी मा दिनेश निरौला र शशिन्द्र गौतम रहनुभएको छ ।कार्यक्रम को अडियो श्रृंखला उज्यालो नाइन्टि नेटवर्क को कार्यक्रम श्रुतिसम्बेग बाट लिइएको हो ।Download : Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –1Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –2Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –3Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –4Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –5Krishna Dharabasi’s…

Romanized Nepali Unicode

Download and Install Nepali Unicode Romanised to write in Nepali all over the web. First of all, you have to Download and Run the Program on your computer. Then, you have to do some settings on your computer to use Nepali Unicode Romanized. You can download Nepali Unicode Romanized from the Madan Puraskar Pustakalaya website for free.
Install Nepali Unicode Romanized in Windows XP:
Install:
Run setup file;
Go to control Panel;
Open Language and Regional settings;
Open Regional Language Options;
Go to Language Options & tick on check box (install files..... Thai, instal....east Asian...languages):
Click apply-it might ask for windows CD:
Insert CD or you can directly copy "i386" files too;
And install all: then you have done;
Click for details;
Then click add a tab;
A new popup will appear:
Select "Sanskrit" in the first box;
Select "Nepali unicode (romanized)" in second box;
Click "ok";
You have successfully installed it;
Press "alt+shif…

Shruti Sambeg : Radha [Review & Download]

Radha by Krishna Dharabasi is wonderful novel based on traditional era of Lord Krishna and Radha. The traditional plot of the story makes the readers/listeners feel that Dharabasi is narrating us the same old story of love of Radha and Krishna. However , the story based on the traditional plot it portrays the modern era in a dramatic way such that it speaks of so many hidden things that we will be amazed while ending it up.Radha and Krishna are the eternal lovers. Lord Krishna and Radha are together since childhood. But in teenage they are separated (as in the traditional story) and Lord Krishna has to go away leaving Vindraban for fulfilling the task for which he has taken birth.This brings tragedy to Radha and all the people in Vindraban.Radha waits for Krishna to arrive but he seldom does. She is stubborn to go meet Krishna. Later she sets out as a Yogini in a long voyage to search self, leaving her parents. She is accompanied by her friend Bisakha everywhere she went.Radha faces a…

एक रातको कथा

भोलिपल्ट घर फर्कने रात थियो । सम्पूर्ण सामानहरु प्याक गरिसकेपनि केहि छुटेछकी भनि सोच्न बसेको थिएँ । कतैबाट तिरिरि बाँसुरीको धुन सुन्दा मनै आनन्दित भयो । "ए, निदाइस क्या हो ? फोन बजिरहेछ", रुममेटले चिच्यायो । कल रिसिभ गरेँ, निद्राकै झोकँमा, "हेलो, सुनन आज म नेपाल बाहिर जाँदैछु, यस अघि पनि कल गर्न पाइन । म विस्तारमा पछि कल गरौँला", एउटा हतारिएको खवर सुने । "ए ....., शुभयात्रा है", भने तर म अझै पनि निद्रामै थिए । वास्तवमा उनिलाई मैंले ठम्याउनै सकिन, सायद निद्रामा भएरै होला, न त नाम नै सोध्न भ्याँए आफ्ना सबै परिचित व्यक्तिहरुलाई याद गर्दा पनि त्यो आवाज ठम्याउन सकिन । अब मात्र मैले प्रतिक्षा गर्नुपर्नेछ, उनको दोस्रो कलको ।

अर्को विहानै आफ्नो वाटो लागिसकेको थिएँ । यात्राका दौरानमा मेरो मन सधैं मेरो जन्मथलो पुगिरहेको हुन्थ्यो । जुन माटोमा म जन्मे, जहाँ हुर्केँ, मेरो वात्सल्य , बालसखा सबै झल्झल्ती याद आउन थाले । मलाई घर छिटो पुग्नु छ, किनभने मेरो प्रतिक्षामा कसैले धेरै महिना विताएको छ । त्यही बेला मैले लेख्न थालेँ :
“मेरो आउने वाटो हेरी, चौतारीमा कुर्छे होली,
मेरो…