Skip to main content

एउटा मरिरहेछ

विर हस्पिटल को आकस्मिक कक्ष, निकै नै दौड धुप छ । डाक्टरलाई, नर्सलाई भ्याइनभ्याइ छ, परिचय नखुलेको एक अपरिचत को शरीरमा धुकधुकी बाँकि छ । डाक्टरहरु उसलाई बचाउन प्रयासरत छन्, तर अफसोच हस्पिटल मा उसलाई चिन्ने कोही छैनन् । एउटा लावारिश नै भन्दा पनि हुन्छ, यतिखेर सम्म पनि परिचय खुल्न सकेको छैन उसको ।

उसलाई राखिएको कक्ष को एक कुना मा उसलाई बाटो मा भेटेर उपचारार्थ ल्याउने नर्स शैली उभिएकि छिन् । शैली को हात मा एउटा डायरी छ, जुन घटनास्थल मा उक्त अपरिचित सँगै फेला परेको थियो तर त्यसमा कहिँ पनि नाम लेखिएको छैन तर दर्जनौँ पेजहरु भरिएकाछन्। शैली विर हस्पिटल कै नर्स हुन्, उपचार मा उनी आफ्नो संलग्नता जनाउँदैछिन् । शैली ले त्यो घाइतेलाई कुपण्डोल को बाग्मती पुल मा भेटेकि थिइन ।

भर्खर झिसमिसे साँझ परेको थियो, एउटा बत्तासिएर गएको निजी गाडिले उसलाई अर्थात रविलाई ठक्कर दिएको थियो, ऊ ढुन्मुनाउँदै लड्यो, त्यो निजी गाडि एकपटक पनि नरोकिइ पत्पत धुवाँ उडाउँदै कुद्‍यो । त्यही गाडि पछि पछि ट्याक्सीमा आउँदै गरेकि शैली ले घाइतेलाई देखिन्, अनि आफ्नो, एउटा नर्सको दायित्व निभाउन, त्यो घाइतेलाई विर अस्पताल को आकस्मिक कक्षमा पुर्‍याएकी थिइन् ।

बेडमा लम्पसार परेको घाइते रवि को अनुहार उज्यालो र चम्किलो छ, तर उसको अवस्था ठिक छैन, जे जस्तोसुकै भएपनि डाक्टरहरु ले आश मारेका छैनन् । रवि गहिरो निन्द्रा मा रहेको छ, तर अनुहार हेर्दा लाग्छ अहिले नै उठेर बोलीहाल्छ, मुस्कुराए झैँ लाग्दै छ ।

रात छिपिँदै छ, बाहिर कोलाहाल, होहल्ला र फोहोर को डंगुर छ । विर हस्पिटल को कम्पाउन्ड बाहिर यौनकर्मी महिलाहरु को भीड छ, उनीहरु आफ्नो शरीर को यति र उति दाम लगाउँदैछन् । पछाडि भित्ता मा टोलसुधार समितिले “यो ठाउँमा यौन कार्य गर्न मनाही छ” भनेर लेखेको छ । तर यौनकर्मी महिलाहरु हस्पिटलकै कम्पाउण्ड को आड लिएर आफ्नो दामकाम गरिरहेकाछन् । वटुवाहरु आफ्नो गन्तव्यमा पुग्न हतार गरिरहेकाछन् ।

अरुका भाग्य बताइदिनेहरु, हातहेरिदिनेहरु पनि अब फुटपाथबाट उठ्दैछन्, उनीहरु को आफ्नै ठेगान छैन तर सबैका भविष्य बताइदिनेगर्छन् । माथि आकाशे पुलका पसलहरु पनि उठ्दैछन् । आकाशे पुल मा निलो चलचित्रका सिडि बेच्नेहरु भने,विस्तारै “दाइ, नेपाली ब्लु – नेपाली ब्लु” भनेर हात मा सिडि थमाउन खोज्दैछन्, वटुवाहरुलाई सिडि बेच्न खोजिरहेकाछन् ।

खुलामञ्चमा कुनै पार्टिको आमसभा रहेछ, त्यहाँ बाट पनि मान्छेहरु धमाधम निस्कँदैछन्, यसकारण पनि विरहस्पिटल बाहिर मान्छेहरु को धेरै भिड छ । पर महांकाल को मन्दिर बाट मधुरो घन्टिको आवाज सुनिँदैछ, सडक बालबालिका झुण्ड झूण्ड मा छन् । महांकाल को अगाडि अशक्त, असहाय माग्नेहरुको भिड देखिन्छ, बत्तिको उज्यालो मा । सँगै रहेको सैनिक मञ्च को गेटमा एक सैनिक जवान पहरा दिइरहेकाछन् । गाडिहरु आफ्नै रफ्तारमा कुदिरहेकाछन्, मोटरसाइकल चालकहरु नियम मिचिरहेकाछन् । अनि वटुवाहरु पनि आकाशे पुल छाडेर, सिधै तलबाटै व्यस्त सडक काटिरहेकाछन्, तर छेउ को भित्तामा लेखिएको छ, “बाटो काट्न आकाशे पुलको प्रयोग गरौँ” ।

डम्पिङ साइट का स्थानिय सँग को विवाद अनि महानगरपालिका कै कर्मचारीहरुको आन्दोलनका कारण फोहोर को डंगुर सडक छेउ थुप्रिएको छ । त्यो फोहोर को सिधा असर हस्पिटल मा परिरहेको छ, हस्पिटल को वाताबरण नै दुषित बनिरहेको छ । सबै, नाक थुनेर हिँडिरहेकाछन् ।

रत्नपार्क तिर पनि भिडभाड नै छ । माइक्रो, टेम्पो र बसहरु एकहोरो हर्न बजाइरहेकाछन् । लगनखेल, सातदोबाटो, नयाँवानेश्वर, कोटेश्वर भन्ने आवाजहरु धेरै सुनिँदैछन् । उता पारिपट्टि रानीपोखरी को डिलमा रहेको शान्तिवाटिका मा गणेशमान सिंह उभिइरहेकाछन् । अनि उनकै सालिक को तल एउटा संगठन विभिन्न मागहरु राखेर रिले अनशनमा बसेकोछ । हिँड्नेहरु पनि अचम्म मानेर हेर्छन्, ती अनशनकारी को अगाडि पनि त्यही फोहोर को डंगुर थुप्रिएको छ ।

उता रत्नपार्क भित्र “मुकुन्दे” को भाषण सकिएको छ । खासमा मुकुन्दे रत्नपार्क भित्र एउटा रुखमाथि चढेर दिनहुँ भाषण गर्ने गर्छ, सबै भन्छन् मुकुन्दे खुस्केट हो तर उसको क्रेज बढ्दैछ । मुकुन्दे रुखमा चढेर भाषण गर्न थालेपछि वरिपरिका सबै मानिस भेलाभएर उसको भाषण सुन्न थाल्छन् । सबैकुरा प्रस्टरुपले भनिरहेको छ, अनि सबैकुरा सत्य छन् तर पनि उ एक सन्काहा र पागल नै हो । तर अहिले रात परेकोले मुकुन्दे पनि वासस्थान खोज्दैछ, रात काट्न का लागि ।

हस्पिटल मा घाइते रवि छट्पटाइरहेको छ, सायद मृत्यु को याचना गरिरहेको होला, डाक्टरहरु उसलाई बचाउन प्रयासरत छन् । एउटा जिवन र मृत्यु सँग संघर्ष गरिरहेको छ तर सहर मदमस्त बन्दै छ । रातसँगै रात्रिजिवनमा रमाउनेहरु सल्बलाउँदैछन् । न्युरोड गेट तिर पनि भिडभाड छ , केटिहरु को जमात छ, सायद उनीहरु काठमाडौँ का सम्भ्रान्त परिवारका छोरीहरु हुन्, जो रात्रिजिवनमा मदमस्त हुने सुरमा छन् । केटाहरु को हुल पनि कम छैन, केटाहरु को हुल तिनै केटीहरु को पछि पछि लागेको छ । केटिहरु पनि के कम, ती केटाहरु आफ्नो पछि पछि आउँदैछन् कि छैनन् बेलाबेला मा चियो गर्दैछन्, अनि छिल्लिएर नानाथरी बोल्दैछन् ।

घन्टाघर ले ९ बजेको संकेत बजाइसकेको छ, सडकमा मान्छे र गाडिको संख्यामा कमि आएको भएपनि, फोहोर को दुर्गन्ध टाढासम्म फैलिएको छ । लोडसेडिङ को समय नपरेकोले बत्तिको उज्यालो छ, बत्तिको उज्यालो मा पानी नभएको रानीपोखरी टल्किएको छ । अनि हस्पिटल को क्यालेन्डरमा चैत महिना पल्टिरहेको छ ।

जिन्दगी को भरोसा नहुने रहेछ, जतिखेर जे पनि हुनसक्छ, जिन्दगी मा पुर्णविराम लाग्न सक्छ । केही घन्टा अघिसम्म रवि पनि ठीकै थियो, अरु जत्तिकै सबल थियो, सक्षम थियो, एउटा राम्रो पेशामा थियो । तर अहिले एकैछिन को हतार भनौँ या एक निमेष को घटनाले उ जिवन र मृत्युसँग संघर्ष गरिरहेको छ । घन्टाघर ले १२ बजेको संकेत गर्‍यो, मध्यरात मा सारा सहर लगभग मस्त निन्द्रा मा छ तर हस्पिटल मा कोलाहाल छ, रुवाबासी चलिरहेको छ । पलपल मा भर्ना भइरहेकाछन्, अनि केही पलपल मा सारा संसारलाई चटक्क छाडेर निकै लामो यात्रामा निस्किरहेकाछन्, कहिले नफर्किने गरि । रविको पनि कुनै ठेगान छैन, उ पनि उसको मायालाग्दो परिवारलाई चटक्क छाडेर कहिले नफर्किने गरि यात्रा मा जानसक्छ । घरपरिवारलाई रुवाउँदै उ निकै टाढा जानसक्छ, तर यो सहरलाई केही फरक पर्ने छैन ।

यहाँ पलपल मा नयाँ जन्मिरहेछन् अनि पलपल मा टाढा भइरहेकाछन्, मरिरहेकाछन् । तर सायद यतिखेर सम्म पनि उसको परिवार भने बेखबर हुन सक्छ किनभने उसको परिचय खुलेको छैन । अनि यो सहरमा यस्ता दुर्घटनाहरु दर्जनका संङ्ख्यामा हुन्छन् , यहाँ को मर्छ को बाँच्छ केही ठेगान छैन । हस्पिटल मा एउटा मरिरहेछ, सहर मस्त निन्द्रामा छ, फेरि भोलि त बिहान हुँदैछ ।
-कथा-
फोटो: फ्लिकर डटकम

Comments

  1. Feels like narrator is someone having great knowledge about the running world which is so much absurd. May be life is like this when one borns, the same moment other dies! The story is potraying the reality. So the story can be read as another realistic story, form accident to prostitutes to blue movies to girls enjoying night life...to someone giving speech to Ganesh Man singh...
    And above all the instance of "Ghantaghar" time and again reminding us the "time" that is running and Ravi is counting minutes of his life....
    Wonderful...realistic

    ReplyDelete
  2. कथा ले मन छोयो....तर जति दुखी भए नि बास्ताबिक्तालाई त स्वीकार गर्ने पर्छ...

    ReplyDelete
  3. AAKAR jee ,
    Katha ta man chune khalko rahecha aakarji, Photo ta jhatta herda kasto darlagdo halnu bhayeko, tar katha padhisake pachi photo bhava khulne rahecha.

    Ani Aakar jee Thanks For Inform me about the problem in my Blog. I think, i have fix it. Hope you will let me know if there is still same problem.
    Thanks

    ReplyDelete
  4. कथा वास्ताबिक्ता सँग निकै नजिक छ, लेखाई राम्रो र सरर बगेको छ ।

    ReplyDelete
  5. मलाई त कुनै घटना जस्तो नै लागेको थियो तर अन्त्यमा कथा पो रहेछ वास्तबिकता बोकेको कथा । आकार जी धन्यबाद ।

    ReplyDelete
  6. कथा एकदम राम्रो छ

    ReplyDelete
  7. म पनि आधासम्म त साँच्चिकै घटना होला भनेर पढ्दै थिएँ। समसामयीक बिषयबस्तुको सशक्त चित्रण ।

    ReplyDelete
  8. कस्तो राम्रो कथा !!!

    ReplyDelete
  9. "एउटा जिवन र मृत्यु सँग संघर्ष गरिरहेको छ तर सहर मदमस्त बन्दै छ । अनि यो सहरमा यस्ता दुर्घटनाहरु दर्जनका संङ्ख्यामा हुन्छन् , यहाँ को मर्छ को बाँच्छ केही ठेगान छैन । हस्पिटल मा एउटा मरिरहेछ, सहर मस्त निन्द्रामा छ, फेरि भोलि त बिहान हुँदैछ ।" Aakarpsot ji chhuyo chattakai yo line harule.. Katha Kathmandu le......

    ReplyDelete
  10. कस्तो राम्रो कथा !!!

    ReplyDelete
  11. कथा ले मन छोयो....तर जति दुखी भए नि बास्ताबिक्तालाई त स्वीकार गर्ने पर्छ...

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

हेए माईट [कथा]

अनि मैले पनि “हेए माईट” भन्न थालेँ।

जिन्दगीको २३ बर्ष “नमस्कार”, “ओई”, “ओहो! के छ हालखबर”, “भाइ, सुन त”, “दाइ सुन्नुस् त” जस्ता सम्बोधनबाट वार्तालाप सुरु गरेर सकियो। त्यसपछि पलायन भईयो। त्यहाँ एक दशक बिताउँदा आफ्नै पारामा “हेलो” “हाई”, “एक्स क्युज मी”, “ए ! तपाई नेपाली हो” जस्ता सम्बोधनले वार्तालाप सुरु गरियो । अर्को अर्थमा भन्दा, यसैमा बानी परिसकेको थियो, त्यहाँ यही ढगंले बोलाउनु पर्छ भन्ने थिएन। मान्छेहरू सम्बोधन गरेकै आधारमा व्यवहार गर्दैनथे। आफुलाई जे ठिक लाग्छ त्यही अनुसार सम्बोधन गर्दा हुन्थ्यो। त्यसपछि जिन्दगीको नयाँ अध्याय सुरु गर्न गुँड सारेर बिल्कुलै नयाँ ठाउँमा लागियो।


१४ घन्टाको फ्लाईटबाट निस्केर ईमिग्रेसनमा पुग्ने बित्तिकै एउटा पुलिस आएर “हेए माईट” भन्यो। यताकाले “माईट” भन्छन् भनेर त पहिलै यता आएका साथीहरूले च्याटमा “अ’राईट माईट” भनेको सुनेको थिएँ तर के, कति, कस्तो ठाउँमा, कति मात्रामा “माईट” प्रयोग गर्नु पर्ने हो भनेर चाँहि राम्रो संग बुझेको थिईन। ईमिग्रेसन सकेर बाहिर पुग्ने बित्तिकै एउटा साउथ एसियन उबर ड्राईभर “हेए माईट” भन्दै आयो र छुट्ने बेलामा “अ’राईट माईट” भनेर गय…

Romanized Nepali Unicode

Download and Install Nepali Unicode Romanised to write in Nepali all over the web. First of all, you have to Download and Run the Program on your computer. Then, you have to do some settings on your computer to use Nepali Unicode Romanized. You can download Nepali Unicode Romanized from the Madan Puraskar Pustakalaya website for free.
Install Nepali Unicode Romanized in Windows XP:
Install:
Run setup file;
Go to control Panel;
Open Language and Regional settings;
Open Regional Language Options;
Go to Language Options & tick on check box (install files..... Thai, instal....east Asian...languages):
Click apply-it might ask for windows CD:
Insert CD or you can directly copy "i386" files too;
And install all: then you have done;
Click for details;
Then click add a tab;
A new popup will appear:
Select "Sanskrit" in the first box;
Select "Nepali unicode (romanized)" in second box;
Click "ok";
You have successfully installed it;
Press "alt+shif…

Aadha Baato (आधा बाटो) [Download] #Novel #Shrutisambeg

श्रुतिसंवेग मा हामी ले कृष्ण धरावासी को उपन्यास “आधा बाटो” को सम्पूर्ण डाउनलोड लिंक लिएर आएका छौ |आफ्ना जिवन भोगाइ का यथार्थलाई जोडेर तयार पारिएको उपन्यास ‘आधा बाटो’ कृष्ण धरावासी को आत्मकथा को रुपमा रहेको छ ।“राधा” जस्तो सफल उपन्यास लेखिसकेका धरावासी को यो पछिल्लो उपन्यास मा आफ्ना बाल्यकाल देखि हाल को अवस्था सम्म को कुराहरु समेटेर लेखिएको कारण उपन्यासलाई धरावासी ले ‘आधा बाटो’ भन्न रुचाएका छन् ।आफूले देखे सुनेको स्थान, नाम आदि का कारण यो उपन्यास पढ्ने तथा सुन्नेहरुलाई आफ्नै कथा जस्तो पनि लाग्न सक्छ ।उज्यालो ९० नेटवर्क को लागि निर्माण गरिएको कार्यक्रम श्रुति संवेग मा वाचन मा अच्युत घिमिरे हुनुहुन्छ भने प्रविधी मा दिनेश निरौला र शशिन्द्र गौतम रहनुभएको छ ।कार्यक्रम को अडियो श्रृंखला उज्यालो नाइन्टि नेटवर्क को कार्यक्रम श्रुतिसम्बेग बाट लिइएको हो ।Download : Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –1Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –2Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –3Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –4Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –5Krishna Dharabasi’s…

Download Tihar Dhun and Deusi Bhailo Songs

Listen to Deusi Bhailo Songs.

शुभ दिपावलीको आगमनसँगै, यहाँहरुको लागि भनेर केही देउसी-भैलोका गितहरु अनलाइन राख्दैछौँ । आशा छ, यहाँहरुले यी देउसी भैलोका गितहरु मन पराउनुहुनेछ ।

Download Tihar Songs: Bhailini/Bhailo - भैलो

Download Tihar Songs: Bhailini Aayin / भैलिनी आइन आँगन

Download Tihar Songs: deusi re / देउसी रे

Download Tihar Song: tiharai aayo lau jhilimili / तिहारै आयो लौ झिलिमिली

Download Tihar Songs: diyo baali sanjh ko / दियो बाली साँझ को

Download: Tihar Dhun (Deusi,Bhailo)/ तिहार धुन(देउसी भैलो)- सुरसुधा

नोट: यी अपलोड गरिएका गितसंगितहरु व्यावसायिक प्रायोजनको लागि प्रयोग नगर्न आग्रह गर्दछौँ । इन्टरनेटमा भेटिएका गितहरुलाई हामीले यहाँ एकै ठाउँमा सजिलोको लागि राखिदिएको मात्र हौँ । तपाई यदि यी गित संगितको सर्जक हुनुहुन्छ र गित संगित यहाँबाट हटाउनुपर्ने भए जानकारी गराउनुहोला । फेरी एकपटक शुभ दिपावलीको हार्दिक मंगलमय शुभकामना व्यक्त गर्दछौँ ।

एक रातको कथा

भोलिपल्ट घर फर्कने रात थियो । सम्पूर्ण सामानहरु प्याक गरिसकेपनि केहि छुटेछकी भनि सोच्न बसेको थिएँ । कतैबाट तिरिरि बाँसुरीको धुन सुन्दा मनै आनन्दित भयो । "ए, निदाइस क्या हो ? फोन बजिरहेछ", रुममेटले चिच्यायो । कल रिसिभ गरेँ, निद्राकै झोकँमा, "हेलो, सुनन आज म नेपाल बाहिर जाँदैछु, यस अघि पनि कल गर्न पाइन । म विस्तारमा पछि कल गरौँला", एउटा हतारिएको खवर सुने । "ए ....., शुभयात्रा है", भने तर म अझै पनि निद्रामै थिए । वास्तवमा उनिलाई मैंले ठम्याउनै सकिन, सायद निद्रामा भएरै होला, न त नाम नै सोध्न भ्याँए आफ्ना सबै परिचित व्यक्तिहरुलाई याद गर्दा पनि त्यो आवाज ठम्याउन सकिन । अब मात्र मैले प्रतिक्षा गर्नुपर्नेछ, उनको दोस्रो कलको ।

अर्को विहानै आफ्नो वाटो लागिसकेको थिएँ । यात्राका दौरानमा मेरो मन सधैं मेरो जन्मथलो पुगिरहेको हुन्थ्यो । जुन माटोमा म जन्मे, जहाँ हुर्केँ, मेरो वात्सल्य , बालसखा सबै झल्झल्ती याद आउन थाले । मलाई घर छिटो पुग्नु छ, किनभने मेरो प्रतिक्षामा कसैले धेरै महिना विताएको छ । त्यही बेला मैले लेख्न थालेँ :
“मेरो आउने वाटो हेरी, चौतारीमा कुर्छे होली,
मेरो…

Shruti Sambeg : Radha [Review & Download]

Radha by Krishna Dharabasi is wonderful novel based on traditional era of Lord Krishna and Radha. The traditional plot of the story makes the readers/listeners feel that Dharabasi is narrating us the same old story of love of Radha and Krishna. However , the story based on the traditional plot it portrays the modern era in a dramatic way such that it speaks of so many hidden things that we will be amazed while ending it up.Radha and Krishna are the eternal lovers. Lord Krishna and Radha are together since childhood. But in teenage they are separated (as in the traditional story) and Lord Krishna has to go away leaving Vindraban for fulfilling the task for which he has taken birth.This brings tragedy to Radha and all the people in Vindraban.Radha waits for Krishna to arrive but he seldom does. She is stubborn to go meet Krishna. Later she sets out as a Yogini in a long voyage to search self, leaving her parents. She is accompanied by her friend Bisakha everywhere she went.Radha faces a…