Skip to main content

एउटा साथी को खोजीमा ...

ईन्टरनेटको दुनिँया, आफैँमा रमाइलो दुनियाँ । एउटा सपनाको दुनिँया भन्दा पनि फरक नपर्ला, ईन्टरनेटलाई । अझ ब्लगिङ का दुनियाँ मा छिरिसकेका अनि इन्टरनेटमा देश दुँनिया चहार्न पल्केकालाई त यो इन्टरनेट भनेको अनि ब्लगिङ भनेको त एउटा नशा नै सरह हुन्छ ।

ब्लगिङ सुरु गरिए पछि, इन्टरनेट नशा सरह त लाग्दै गयो, नयाँ साथीहरु पनि भेटिँदै गए । हुन त ब्लगिङ बाट परिचित भएका कुनैपनि साथीलाई अझसम्म भेटिएको छैन तर पनि उनीहरु किन यती धेरै आत्मिय लागेका हुन्, थाहा छैन । सम्भवत: ब्लगिङ को दुनिँयामा रमाइरहेका ब्लगरहरु सबैलाई, देख्दै नदेखेका अनि संसारको अर्को कुना मा रहेका ब्लगर साथीहरु प्यारा लाग्छन् होला । खै, यो कस्तो भावनात्मक नाता हो ? सायद हामीविच यही ब्लगरको साइनो होला, अथवा हाम्रा कुराहरु आपसमा मिल्ने भएर पनि हो कि ? कहिलेकाँहि सोच्छु अचम्म लागेर आउँछ, हैन सबै ब्लगरहरु एकैकिसिम का विचार राख्ने हुन्छन् कि क्या हो, कारण अधिकाशं विषयबस्तु मिलिरहेका हुन्छन्, अनि अधिकांश कमेन्टहरु पनि हो मा हो मिलाएर आइरहेको हुन्छ, हामी हो मा हो मिलाएर लेखिरहेका हुन्छौँ ।

अब, भुमिका धेरै नबाँधौ होला । आज म यहाँ एउटा साथीको खोजी गरिरहेछु । एउटा ब्लगर साथी, कहिले नभेटिएको साथी, अनि धेरै नै आत्मिय लागेको साथी, जो अहिले कहाँ हराइरहेकाछन्, के गरिरहेछन्, केहि थाहा छैन । ब्लगिङ सुरु गरेपछि ब्लगबाटै भेटिएका पहिलो आत्मिय साथी “अमेत्य” को खोजी म गरिरहेछु । उसको नम्बर म सँग भए, सायद म यो लेख्ने थिइन । अनि उसको ठेगाना थाहा भएपनि यो लेख्ने थिइन । तर एक्कासी उनी हराए ब्लगबाट, ६ सेप्टेम्बर २००८, मा उनले आफ्नो ब्लग अपडेट गरेका थिए, अनि त्यसै समय “हाम्रो आवाज” का लागि पनि एउटा पोष्ट लेखेका थिए । अनि फेसबुक मा पनि पछिल्लो अपडेट केही छैन । अत: म यसै ब्लगमार्फत उनको खोजी गरिरहेछु, उनको बारेमा केही खबर छ कि सबैलाई सोधिरहेछु ।



“अमेत्य” को नामबाट ब्लगिङ गर्ने उनी सम्भवत विराटनगरका हुन् । कम्युनिकेशन इन्जिनियरिङ भर्खर मात्र पास गरेका पोखरेल थरका अमेत्य पहिलो पटक सम्भवत मे महिना मा काठमाडौँ आएका थिए । च्याट मा जागिरको सिलसिला मा काठमाडौँ आएको बताएका अमेत्य यसो बेला मौका मा ब्लगमा झुल्कने गरेका थिए । उनीसँग निकै रमाइला कुराहरु हुन्थे, हाम्रो च्याट मा धेरै पटक कुराकानी भएपनि, कन्ट्याक्ट नम्बर कहिले मागिएन । अनि अहिले यसो लाग्छ, उसको नम्बर लिनुपर्ने रहेछ । काठमाडौँ को कोटेश्वर अनि महाराजगंज सम्म त पच्छाइएकै हो उनलाई तर अहिले अचानक उनी हराउँदा अलि कता कता डर पनि लागेर आएको छ ।

केहि हप्ता अगाडि इमेल पनि पठाएँ तर त्यसको जवाफ म आज सम्म पनि कुरिरहेको छु । इन्टरनेट अनि ब्लगिङ को नशा लागिसकेका “अमेत्य” अकश्मात हराइदिँदा मलाई डर लागिरहेको छ । अझ उनको पछिल्लो पोष्ट ले त मेरो मन मा आँधिबेहरी नै ल्याइदिएको छ, कामना छ उनको ब्लगको पछिल्लो पोष्टमा लेखिएको कुरा एउटा साहित्य मात्र होस् ।

सायद उनले मेरो बारेमा केहि कुरा लेखेको भएर पनि, उनको खोजखबर को चासो मलाई परेको हो कि, आखिर मान्छे स्वार्थी हुन्छ नि । खै, के हो म भन्न सक्दिन, तर म “अमेत्य” को खोजिगरिरहेछु, म एउटा ब्लगर साथीको खोज खबर गरिरहेछु, अनि “अमेत्य” को आत्मियता खोजिरहेछु । सायद काम को व्यस्तता ले पनि ब्लगमा नछिरेका होलान्, या काम को सिलसिला मा कुनै कुना मा पुगेका होलान्, जहाँ इन्टरनेट को सुविधा छैन, अनि चाहेर पनि हामी माझ आउन सकिरहेका छैनन् ।

आत्मिय साथी “अमेत्य”, तपाई यो कुरा कतै पढ्दैहुनुहुन्छ भने, एकपटक ईमेल गर्नुहोला है । अनि अन्य: साथिहरु, यहाँहरुलाई पनि अमेत्य सम्बन्धि केही जानकारी छ भने कृपया मलाई बताउनुहोला है । अमेत्य ले पछिल्लो पटक ब्लगमा “म HIV +VE” भन्ने पोष्ट लेख्नु अनि त्यसपछि देखि उनी गायब हुनुले मलाई कता कता डर लागिरहेछ, तर मेरो कुरालाई अनर्थ को रुपमा नबुझियोस् भन्ने पनि मेरो आग्रह रहेको छ । “अमेत्य” तपाई जहाँ हुनहुन्छ, सुखि अनि खुशी रहनुहोस्, अनि कतै तपाई मेरो ब्लग पढिरहनुभएको छ भने, कृपया मलाई एकपटक इमेल गर्नुहोस् ।

साथीहरु के तपाईलाई “अमेत्य” को बारेमा थाहा छ ???

अमेत्यको ब्लगबाट:
आकार – the shape (मेरो लागि लेखिएको पोष्ट)

अमेत्यको पछिल्लो पोष्ट:
म HIV +VE (अन्तिम पोष्ट)

Comments

  1. I can say proudly you are really a nice blogger friend, and I really happy to found you as my blogger friend and some where teacher too.

    ReplyDelete
  2. Kantipur City college ma computer Teacher jasto lag6 ! conform 6ina........

    ReplyDelete
  3. मलाई थाहा छैन । तर ब्लगचैँ अस्ति तिम्रैमा हेरेको थिएँ ।

    ReplyDelete
  4. ramro job paayera yek dam nai bg bhayera hareyaka hun ki!!

    ReplyDelete
  5. bhumika ta tapaile mero mankai jasto kura lekhnu bhae6. dherai ramro lagyo---pathadai jada jati dherai lekhepani thorai hune jasto lagyo. majjako lekhnu bhae6.
    ...ani jahasamma tapaiko haraeko sathiko kura 6 ...aakar ji -tys sambhadhi malai pani k hi thaha bhaen ...ramro blogger hunuhudo rahe6....
    ....asha garau yo khabar uhale 6itai paer tapailaai reply dinu hune 6....

    ReplyDelete
  6. Oh God....hora..I din know about it
    last time I commented too, in that poem and had thought it's nice but lil obscure...its really sad...And aakar..I salute your spirit. but still..i m optimistic..this is optimistic...blogging ko nasha nai yestai ho...this has happened to me too..once I made my blog private(around b4 2 yrs)..because of a big tragedy of my life..and people kept searching for me and asking and mailing...I replied none, I blocked everyoner in Gmail...but finally..after such a long silence..I have started blogging again..and feeling good to revive my spirit...so I think..Ametya..will come back..let him be himself for sometime...yo blog ko duniya nai yestai chha..ekpatak aayepachhi..1/2/3 yrs jati gayeb bhayepani..pharkera aaune ta yehi ho..coz आकारले भनेजस्तै, हाम्रो संसार त यसैमा छ ।

    ReplyDelete
  7. Paddha Kheri nai MUTU ra HATH kamne yasto lekh kina lekhnu huncha ????? Ma yahi chu ra Afulai khojdai chu ........Sorry ........blogging bata kehi din tadha vako ma .........I AM XTREMLY SORRY..........

    ReplyDelete
  8. यो पोष्ट ले केहि काम गर्‍यो कि, गरेन यो जिम्मा यहाँहरुलाई नै दिन्छु । यो पोष्ट लेख्नु को कारण बताउँ होला, "अमेत्य" ब्लग मा त्यतिराम्रो लेख्ने मान्छे अकश्मात हराउँदा, अलिकति खल्लो लागेको हो । वास्तवमा भन्ने हो भने, "अमेत्य" को ब्लग मा सबैकुरा को सम्मिश्रण पाइन्छ ।

    अनि अर्को कुरा, अमेत्य ले यहाँ कमेन्ट दिएर आफ्नो उपस्थिति जनाउँदा निकै खुशी लाग्यो । "अमेत्य" मेरो लेखाइलाई अनर्थ नलगाउनु होला है । लेखाइ ले केहि अनर्थ लाग्न गएको भए, म माफि माग्छु छै, अमेत्य !

    ReplyDelete
  9. Ke lekhne ke nalakhene kehi nai sujhi raheko chaina ......tara tapai ko yo ma prati ko lekh dekhera...khai ke vanu shabda chaina...Ma swastha nai chu....Dhukka hunu hos...

    KTM ra Ma ek arka lai chinna khojdai chhau ...so kehi din ko lagi blogging bata tadha vako ho ...I will come back .....

    ReplyDelete
  10. तर अमेत्य आकारको ईमेलको जवाफ त २ शब्द नै सहि लेख्नुपर्थ्यो नि त ।

    ReplyDelete
  11. अाकारजी तपाइँको खोजाइ सही लाग्यो र तपाइँको मित्रप्रेम देखेर सायदनै कोहीहोला जसले तपाइँ जस्तो मित्रको खोजी नगरोस । जेहोस अमात्यजी र तपाइँको मित्रता अझ घनिष्टहोस यहि शुभकामना ।

    ReplyDelete
  12. Oh wow
    Thank God...he replied...

    ReplyDelete
  13. Aakar, aap bhi ajeeb hai yaar !!! Malai yo article, yesma bhayeka comment haru dekhera asaadhyai ramailo lagyo. Blog banaune rahar ta khasai laagdaina, tara tapai ko blog ma bhayeka khurak dekhera asaadhyai ruchi badhna thaalyo.

    ReplyDelete
  14. कुरा त ठिकै हो नि !
    तर अच्युत दाइ, अब रेडियो मा बोल्न छाडेर ब्लगमा लेख्न थाल्ने हो ?

    ReplyDelete
  15. कुरा त ठिकै हो नि !
    तर अच्युत दाइ, अब रेडियो मा बोल्न छाडेर ब्लगमा लेख्न थाल्ने हो ?

    ReplyDelete
  16. bhumika ta tapaile mero mankai jasto kura lekhnu bhae6. dherai ramro lagyo---pathadai jada jati dherai lekhepani thorai hune jasto lagyo. majjako lekhnu bhae6.
    ...ani jahasamma tapaiko haraeko sathiko kura 6 ...aakar ji -tys sambhadhi malai pani k hi thaha bhaen ...ramro blogger hunuhudo rahe6....
    ....asha garau yo khabar uhale 6itai paer tapailaai reply dinu hune 6....

    ReplyDelete
  17. Oh God....hora..I din know about it
    last time I commented too, in that poem and had thought it's nice but lil obscure...its really sad...And aakar..I salute your spirit. but still..i m optimistic..this is optimistic...blogging ko nasha nai yestai ho...this has happened to me too..once I made my blog private(around b4 2 yrs)..because of a big tragedy of my life..and people kept searching for me and asking and mailing...I replied none, I blocked everyoner in Gmail...but finally..after such a long silence..I have started blogging again..and feeling good to revive my spirit...so I think..Ametya..will come back..let him be himself for sometime...yo blog ko duniya nai yestai chha..ekpatak aayepachhi..1/2/3 yrs jati gayeb bhayepani..pharkera aaune ta yehi ho..coz आकारले भनेजस्तै, हाम्रो संसार त यसैमा छ ।

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

वान्नाक्राइ र्‍यान्समवेयर : नेपालमा पारेको प्रभाव र जोगिने उपाय

अघिल्लो हप्ता 'वान्नाक्राइ र्‍यान्समवेयर'ले १५० देशका २ लाख ३० हजार भन्दा धेरै कम्प्युटरमा एकैसाथ आक्रमण गरेर सन्सनी मच्चायो । वान्नाक्राइ र्‍यान्समवेयर एक किसिमको कम्प्युटर भाइरस हो, जसले तपाईको कम्प्युटरको डाटालाई नियन्त्रणमा लिन्छ (या भनौँ अपहरण गर्छ) र त्यसवापत फिरौती माग गर्छ । प्रयोगकर्ताले फिरौती रकम नतिरेसम्म, कम्प्युटरका डाटाहरु प्रयोग गर्नबाट रोक्छ । मेरो कम्प्युटर अरुको नियन्त्रणमा कसरी होला? मेरो आफ्नै कम्प्युटरमा रहेको डाटा प्रयोग गर्न नसक्ने पनि होला र? भनेर प्रयोगकर्तालाई जिज्ञासा लाग्नु सामान्य हो ।

वान्नाक्राइ र्‍यान्समवेयर, र यसले नेपालमा पारेको प्रभाव र जोगिने उपायहरुबारे रिगो टेक्नोलोजीले तयार गरेको सामाग्री आजको ब्लगमा साभार गरेका छौँ । रिगो टेक्नोलोजी 'आइटि सेक्युरिटी' कम्पनी हो, जसले व्यवसायहरुको लागि चाहिने सफ्टवेयर टेस्टिङ, सेक्युरिटि अडिट, आइटि अडिट, सेक्युरिटी तालिम आदि विभिन्न सेवा प्रदान गर्छ ।वान्नाक्राइ र्‍यान्समवेयर
हामी पहिले देखिनै फिरौती माग्ने ऱ्यान्समवेयर (Ransomware) (एक प्रकारको कम्प्युटर भाइरस) का बारेमा सुन्दै आएकाछौं। जस्तै: Cr…

Aadha Baato (आधा बाटो) [Download] #Novel #Shrutisambeg

श्रुतिसंवेग मा हामी ले कृष्ण धरावासी को उपन्यास “आधा बाटो” को सम्पूर्ण डाउनलोड लिंक लिएर आएका छौ |आफ्ना जिवन भोगाइ का यथार्थलाई जोडेर तयार पारिएको उपन्यास ‘आधा बाटो’ कृष्ण धरावासी को आत्मकथा को रुपमा रहेको छ ।“राधा” जस्तो सफल उपन्यास लेखिसकेका धरावासी को यो पछिल्लो उपन्यास मा आफ्ना बाल्यकाल देखि हाल को अवस्था सम्म को कुराहरु समेटेर लेखिएको कारण उपन्यासलाई धरावासी ले ‘आधा बाटो’ भन्न रुचाएका छन् ।आफूले देखे सुनेको स्थान, नाम आदि का कारण यो उपन्यास पढ्ने तथा सुन्नेहरुलाई आफ्नै कथा जस्तो पनि लाग्न सक्छ ।उज्यालो ९० नेटवर्क को लागि निर्माण गरिएको कार्यक्रम श्रुति संवेग मा वाचन मा अच्युत घिमिरे हुनुहुन्छ भने प्रविधी मा दिनेश निरौला र शशिन्द्र गौतम रहनुभएको छ ।कार्यक्रम को अडियो श्रृंखला उज्यालो नाइन्टि नेटवर्क को कार्यक्रम श्रुतिसम्बेग बाट लिइएको हो ।Download : Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –1Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –2Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –3Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –4Krishna Dharabasi’s ‘Aadha Bato’ Episode –5Krishna Dharabasi’s…

Romanized Nepali Unicode

Download and Install Nepali Unicode Romanised to write in Nepali all over the web. First of all, you have to Download and Run the Program on your computer. Then, you have to do some settings on your computer to use Nepali Unicode Romanized. You can download Nepali Unicode Romanized from the Madan Puraskar Pustakalaya website for free.
Install Nepali Unicode Romanized in Windows XP:
Install:
Run setup file;
Go to control Panel;
Open Language and Regional settings;
Open Regional Language Options;
Go to Language Options & tick on check box (install files..... Thai, instal....east Asian...languages):
Click apply-it might ask for windows CD:
Insert CD or you can directly copy "i386" files too;
And install all: then you have done;
Click for details;
Then click add a tab;
A new popup will appear:
Select "Sanskrit" in the first box;
Select "Nepali unicode (romanized)" in second box;
Click "ok";
You have successfully installed it;
Press "alt+shif…

Download FIFA World Cup 2010 Theme Song

Wavin' Flag by K'naan is a FIFA World Cup 2010 theme song. “Wavin’ Flag” is the third official single (eighth overall) by Somali-Canadian musician K’naan from his album Troubadour. The song was once performed acoustically live on Q TV by K’naan and his band to give viewers a preview of Troubadour before it was released. FIFA Word Cup 2010 is going to start from11 June in South Africa.Download FIFA World Cup 2010 Official Theme Song Wavin' Flag by K'naan.Lyrics of FIFA World Cup 2010 Official Theme Song:Song Title: Wavin Flag
By K'Naan y David BisbalOooooo Woooooo...Oooooo Woooooo...Give me freedom, give me fire
Give me reason, take me higher
See the champions take the field now
You define us make us feel proudIn the streets are, as a lifting
As we lose our inhibition
Celebration is surround us
Every nation all around usSinging forever young
Singing songs underneath the sun
Let's rejoice in the beautiful game
And together at the end of the dayW…

Shruti Sambeg : Download तरुनी खेती

Listen to Full Episode of Taruni Kheti.

आज को श्रुति संवेग को यो अंक मा  हामी  ‘सरुभक्त’ को उपन्यास ‘तरुनी खेती’ को सबै अंक लिएर आएका छौँ।


विषयवस्तु परिचित भएपनि, प्रस्तुतिकरण नितान्त फरक रहेको छ । महिला अनि पुरुष, को सामाजिक स्थितिलाई लेखिएर लेखिएको उपन्यास मा, ‘महिला’लाई यौनिक रुप ले हेरिएको छ ।

सरल कुरा तर जटिल प्रस्तुती लाग्ने हुँदा, सुरु मा उपन्यास ले के भन्न खोजिरहेको भन्ने कुरा बुझ्न निकै गाह्रो पर्छ । नारीलाई खेत, पुरुषलाई किसान, यस्तै यस्तै उपमा र बिम्ब बाट नारी र पुरुषलाई परिभाषित गरिएको छ ।

भुमिका मा सरुभक्तले भन्नुभएकोछ, “यसलाई पुरुषहरु ले गलत नबुझुन र नारीहरु ले बुझ्न इन्कार नगरुन्” ।

उज्यालो ९० नेटवर्क को लागि निर्माण गरिएको कार्यक्रम श्रुति संवेग मा सदाझैँ वाचन मा अच्युत घिमिरे हुनुहुन्छ भने प्रविधी मा दिनेश निरौला र शशिन्द्र गौतम रहनुभएको छ ।


Download:
Sharubhakta’s Taruni Kheti Episode-1
Sharubhakta’s Taruni Kheti Episode-2
Sharubhakta’s Taruni Kheti Episode-3
Sharubhakta’s Taruni Kheti Episode-4
Sharubhakta’s Taruni Kheti Episode-5

Shirish Ko Phool : Review & Download

One of the finest book ever written in Nepali literature....Shirish Ko Phool and one of my personal favorite.

I have read this novel over four times or say five times..and each time I finish the novel I feel pang and it hangs on my head for so many days. Why guilt is so painful that made such a strong woman called Sakambari to suicide..or die…??

The novel has a wonderful language..the simplest of all. When I had read it for the first time..to tell the truth that I hadn’t really understood the novel, I felt the love story in it and I could not understand the passion in the novel.. But this day I may say I am able to figure out the passion and the feelings of the author..

I really appreciate the wonderful story, the plot the real setting, the real characters…and the situation of the novel till it ends. The pain of running away from the feelings and passion. When the Suyogbir says.."Ma glass ma bhagchu” ( I forgot the line exactly…). The feeling is that we run away from pain…because…