दिनहुँ वृतचित्र तथा नाटक, साथमा चित्रकला प्रतियोगिता, फोटो प्रतियोगिता, वृक्षारोपण, म्याराथन सबै भयो, एकसाता सम्म । जनचेतना जगाउने धेरै कामहरु भए, विश्वमा बढ्दै गएको तापमान तथा “ग्लोबल वार्मिङ” को विषयमा पनि धेरै चर्चा भयो । अझ नेपालको सन्दर्भमा भएकाले होला, आन्दोलन को निहुँमा टायर बाल्न नहुने तथा भौतिक संरचना नष्ट गर्न नहुने कुरा पनि जोडतोड ले उठेको थियो कार्यक्रमभरी । त्यस्तै पेट्रोलियम पदार्थको सट्टमा “बायोफ्युल” लाई प्रोत्साहन गर्नुपर्छ भन्ने कुरा पनि उठ्यो ।
कार्यक्रम जति ठूलो थियो, त्यही अनुसार नै कार्यक्रम को बजेट पनि ठूलै थियो । कार्यक्रमको अन्तिम दिन कोषाध्यक्षले खर्चको विवरण तथा कार्यक्रमका लागि आएको बजेट को विवरण सार्वजनिक गरे । तर कार्यक्रम मा भएको खर्च भन्दा “डेढी” खर्च भएको विवरण कोषाध्यक्ष ले पेश गरेपछि, आक्रोशित समूहले आयोजक को बिरुद्धमा नारावाजी गर्दै, कार्यक्रम स्थलमै तोडफोड गरे भने विरोधस्वरुप टायर पनि बाले ।
3 प्रतिक्रिया:
सुन्दर छ कथा । उत्तिकै चोटिलो प्रहार पनि । आकारजी कथाको शिर्षक पनि नेपालीमै राख्नुभए हुन्नथ्यो र ? अंग्रेजीमा लेखेर नेपाली रुपान्तरण गर्नुभएको भएपनि पुरै कथा रुपान्तरण गर्दा शिर्षक पनि गर्नुभए हुन्थ्यो नि । मैले त पढुञ्जेल सम्म कथा भनेर पत्तै पाईनं । म त कुनै सत्य कुरालाई आफ्नै ढंगले लेख्नुभएछ भन्ने ठान्दैथें जब कथा भनेर थाहा पाएं त्यसबेला त्यही कुरा नै कथामा बेजोड लाग्यो ।
" बातावरणिय सप्ताह " नरिसाउनुस् है मुख चिलायो , मैले त नेपालीमा शिर्षक लेखिदिएं ।
मैले शायद पहिला पनि भनिसकें जस्तो लाग्छ तपाईको कथामा समाजको नकारात्मक यथार्थता प्रति गहिरो व्यङ्य छ ।
मानसिक रुपमा स्वच्छ हुन नसकेसम्म गरिएका सबै भौतिक कार्यको यहि ताल हुन्छ । तपाई यो कथाको माध्यमबाट सामाजिक चित्रण गर्न र शन्देस दिन सफल हुनु भएको छ। Great !!!
छोटो अनी मिठो लाग्यो यो कथा। कथा भनेको समाज चियाउने झ्याल हो रे। यो कथाबाट हामी हाम्रो सामाज चियाउन सक्छौ ।
Well done ! Keep it up !
Post a Comment